Danger Danger - Revolve (2009)

Een van de betere melodic rock cd's van de laatste jaren. Heerlijke feel-good rock, geen slecht nummer te bekennen en prima produktie...Ted Poley terug waar hij thuis hoort.

Absoluut!! Niks aan toe te voegen!

Heerlijk om Ted Poley weer te horen...

Prima plaat verder... Sympathiek en het stopt me vol energie...

Hearts on the highway is echt een te gek nummer!! Keihard draaien in de auto....op de highway

Ghost of Love heeft een waanzinnig aanstekelijke melodie... Heerlijk upbeat tempo... Knaller van een track...

Iedereen die ik deze plaat laat horen, en met namde de eerste drie songs, vind het te gek!!

Op MusicMeter, slechts 5! liefhebbers... jammer hoor...

Ja, dat soort dingen ervaar ik ook helaas
Als dit soort bands eens op de radio gedraaid zouden worden, dan zou de wereld er een stuk leuker uitzien

Doe toch maar niet de radio. Radio maakt bandjes kapot.

Festivals als Lowlands etc. zouden meer gewone rock ipv alt.rock moeten programmeren. Dan zou de jeugd het ook eens horen.
Veel alt.rock of electronica bandjes zijn toch vaak niet een lang leven beschoren.

Oké ben ik met je eens! Wat betreft de radio dan
Zulke bands op Lowlands hoeft voor mij niet. Dan moet ik er nog naartoe ook....

Blijft een gave plaat, hilarische teksten ook (Dirty Mind / F.U.＄)
Als je deze goed vind moet je ook Marcello-Vestry eens proberen...

Lekker rockalbum met een geweldige productie weer van Frontiers. Ze weten bij dit Italiaanse label prima hoe ze het jaren '80 rockgeluid om kunnen zetten naar een meer hedendaagse kwaliteit en stijl, waardoor hun albums gewoon prima te beluisteren zijn.
Ted Poley is nog steeds erg goed bij stem en doet het op deze plaat gewoon weer goed.

Ik doe er nog een halfje bij, want ik vind dit toch wel hun beste werk tot op heden. Ze hebben nog steeds nog wel wat foute teksten (zoals het nummer Fuck You Money (F.U.$)), maar die wat puberale sound zijn ze door de jaren heen wat kwijtgeraakt (was al na Screw It! verdwenen) en dat bevalt me eigenlijk wel. Verder zijn het gewoon erg makkelijk te beluisteren rocknummertjes waar geen misser tussen zit. Tevens moet ik nog een keer benadrukken dat de productie steengoed is.

Never Give Up is wel een erg fijne ballad... Emotioneel gezongen. Echte top AOR, zeg maar.

Deze comeback en gelijk ook laatste plaat van Danger Danger heeft een aantal erg fijne songs, maar weet over de gehele lengte mij niet echt te overtuigen. Ik kan mij herinneren dat ik wat positiever was.

Ik denk dat de wat dichtgesmeerde productie me wat tegenstaat. Het is een oorverdovende en lawaaiige plaat, en dat terwijl het eigenlijk een pop/rock-plaat is.

De eerste drie songs zijn erg lekker, maar daarna gaat de plaat af, en zet ik weer wat anders op. Wat is 15 jaar trouwens snel voorbij gegaan.

Heb Danger Danger nooit wat gevonden, te gelikt, te soft, ook dit album. Alhoewel ik het gitaarwerk (solo's) lekker vindt. Opvolger van deze band, The Defiants, kan ik dan wel weer goed hebben.

Danger Danger vind ik persoonlijk niet te soft, maar wel gelickt. Daarin volg ik je helemaal.

Danger Danger kreeg het (wat mij betreft) nooit voor elkaar een volledig boeiend album af te leveren. De eerste platen van de band waren wel erg aan de gelickte kant, zoals ook Firehouse.

Gelickt maar ook erg gaaf! Met name Screw it! en deze Revolve zijn klasse albums. De eerste twee van Firehouse ook trouwens.