Jan Akkerman & Thijs van Leer - Focus (1985)
mijn stem
20 stemmen
0
geplaatst: 3 mei 2019, 10:35 uur
De 'missing link' in het Focus-verhaal is ongetwijfeld dit album uit 1985. Akkerman en van Leer durfden het na tien jaar 'ieder zijns weegs' wel aan een periode samen door te brengen in de studio. Onder leiding van producer Ruud Jacobs werd in Studio Spitsbergen in Zuidbroek, Groningen een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan het verhaal van de band. Een losse bladzijde, zo bleek later, want na het eenmalige concert in Vredenburg hielden beide kopstukken het weer voor gezien. Een eenmalig project, dat logischerwijs wel Focus mocht heten, maar het toch niet helemaal was.
Het was 1985 en dus moest het onvermijdelijke gebeuren: een jaren '80 productie. Zowel Thijs als Jan hadden gezorgd voor een paar nieuwe nummers, improvisaties en een gerestylede versie van Le Tango, dat we in meer klassieke vorm al kenden van Introspection IV. Maar overduidelijk willen de heren laten merken dat ze met hun tijd mee zijn gegaan. Geforceerd soms.
Heel aardig en bijzonder dat het Nederlandse label Music On CD er moeite voor deed de CD nog eens uit de mottenballen te halen, want heel lang is deze CD-versie niet in de handel geweest.
Blikvanger is de XL-versie van Beethoven's Revenge (Bach-One-Turbo-Overdrive) dat bijna 19 minuten mag duren. Een prachtige compositie van Jan Akkerman, met een drive en beat die weliswaar uit een blikje komt, maar waarin hij alle ruimte heeft zijn gitaar te laten soleren. Het gaat op en neer van rock naar funk en jazz en eigenlijk, uitgezonderd de blikken drums dan, op een heel aantrekkelijke manier. En dan denk ik: waarom was drummer Pierre van der Linden hier niet bij?!
Thijs van Leer kan zichzelf goed kwijt in Russian Roulette en het ruim 16 minuten durende Who's Calling?
Aantrekkelijke korte nummers zijn King Kong en Ole Judy. We horen hier beslist geen uitgeblust stel muzikanten, die met een schnabbel als deze, op de automatische piloot gaan. Iets van de oude chemie vonkt op en afgezien van een paar schoonheidsfoutjes op productioneel vlak, hebben we hier een heel aardig album in handen.
Jammer dat het hierna gedaan was. Pas in 2002 was Focus terug in de studio en kwam er een vervolg onder deze bandnaam. Zónder Akkerman en dat blijft één van de meest tragische breukverhalen uit de Nederlandse popgeschiedenis.
Het was 1985 en dus moest het onvermijdelijke gebeuren: een jaren '80 productie. Zowel Thijs als Jan hadden gezorgd voor een paar nieuwe nummers, improvisaties en een gerestylede versie van Le Tango, dat we in meer klassieke vorm al kenden van Introspection IV. Maar overduidelijk willen de heren laten merken dat ze met hun tijd mee zijn gegaan. Geforceerd soms.
Heel aardig en bijzonder dat het Nederlandse label Music On CD er moeite voor deed de CD nog eens uit de mottenballen te halen, want heel lang is deze CD-versie niet in de handel geweest.
Blikvanger is de XL-versie van Beethoven's Revenge (Bach-One-Turbo-Overdrive) dat bijna 19 minuten mag duren. Een prachtige compositie van Jan Akkerman, met een drive en beat die weliswaar uit een blikje komt, maar waarin hij alle ruimte heeft zijn gitaar te laten soleren. Het gaat op en neer van rock naar funk en jazz en eigenlijk, uitgezonderd de blikken drums dan, op een heel aantrekkelijke manier. En dan denk ik: waarom was drummer Pierre van der Linden hier niet bij?!
Thijs van Leer kan zichzelf goed kwijt in Russian Roulette en het ruim 16 minuten durende Who's Calling?
Aantrekkelijke korte nummers zijn King Kong en Ole Judy. We horen hier beslist geen uitgeblust stel muzikanten, die met een schnabbel als deze, op de automatische piloot gaan. Iets van de oude chemie vonkt op en afgezien van een paar schoonheidsfoutjes op productioneel vlak, hebben we hier een heel aardig album in handen.
Jammer dat het hierna gedaan was. Pas in 2002 was Focus terug in de studio en kwam er een vervolg onder deze bandnaam. Zónder Akkerman en dat blijft één van de meest tragische breukverhalen uit de Nederlandse popgeschiedenis.
* denotes required fields.
* denotes required fields.