The Associates - Perhaps (1985)
mijn stem
79 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: WEA
-
Those First Impressions (4:43)
-
Waiting for the Loveboat (6:56)
-
Perhaps (6:33)
-
Schampout (6:03)
-
Helicopter Helicopter (4:08)
-
Breakfast (5:33)
-
Thirteen Feelings (4:39)
-
The Stranger in Your Voice (6:17)
-
The Best of You (5:37)
-
Don't Give Me That 'I Told You So' Look (5:13)
-
Perhaps [Instrumental] * (7:11)
-
Breakfast Alone [Instrumental] * (5:45)
-
Thirteen Feelings [Instrumental] * (4:37)
-
The Stranger in Your Voice [Instrumental] * (6:19)
-
Those First Impressions [Extended Version] * (8:06)
-
Waiting for the Loveboat [Single Version] * (4:26)
-
Waiting for the Loveboat [Extended Version] * (8:16)
-
Waiting for the Loveboat (Slight Return) * (4:17)
-
Perhaps Perhaps * (4:15)
-
Schampout [Edit] * (4:13)
-
Breakfast [Single Version] * (4:24)
-
Breakfast [Edit] * (5:04)
-
Kites * (5:52)
-
Take Me to the Girl [Single Version] * (4:25)
-
Take Me to the Girl [12" Mix] * (6:30)
-
Take Me to the Girl [Instrumental] * (4:23)
-
The Girl That Took Me * (4:49)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur:
55:42
(2:28:34)
0
geplaatst: 15 februari 2009, 17:57 uur
Dat ik The Associates heb laten liggen na The Affectionate Punch is onbegrijpelijk! Dit doet daar niet voor onder.
Minder funk en meer synth, maken van Perhaps een zeer lekker pop album.
Nu nog achter Sulk en Fourth Drawer Down gaan, om mijn jaren '80 collectie van Associates albums compleet te maken!
4*
Minder funk en meer synth, maken van Perhaps een zeer lekker pop album.
Nu nog achter Sulk en Fourth Drawer Down gaan, om mijn jaren '80 collectie van Associates albums compleet te maken!
4*
1
geplaatst: 30 april 2023, 12:29 uur
Ik weet nooit hoe ik dit album moet bekijken. Bestaat Perhaps nou uit een aantal in aanzet prima composities die de voet worden dwarsgezet door arrangementen die soms enkele minuten te lang doorgaan, veel te veel synthesizers (in plaats van de afwisselende instrumentatie van de eerdere Associates-platen), teksten die af en toe nergens op trekken ("Schampout / I need the experience [...] I said, "Well I am a singer / I'll never let anyone hypnotise me, I've never been a very good swimmer"?!) en stomvervelende en vaak lelijk klinkende elektronische drums? Of kunnen bovengenoemde bezwaren niet verhullen dat Perhaps gewoon een lekkere poppy plaat is met diverse pakkende melodietjes, soms hilarische en/of puntige teksten ("I miss having you around / Aggressive and ninety pounds / But after an hour or so / I wait, wanting you to go / To where a thought's left alone / In ventures through icy zones") en boven alles een extreem goede zanger in topvorm?
Om die monotone nepdrums kan ik gewoon niet heen, en die te lange speelduur van sommige nummers (met name op kant 1) blijft me ook storen – het lijkt af en toe wel of Mackenzie alvast het gras heeft willen wegmaaien voor de voeten van remixers die hier een album met 12"-mixen van zouden kunnen maken. Bovendien is op beide plaatkanten het contrast tussen het begin en het einde wel heel erg groot: Those first impressions en Breakfast zijn voor mij de absolute hoogtepunten, Waiting for the loveboat en Thirteen feelings zijn ook nog spannend (hoewel eerstgenoemde titel zeker drie minuten te lang doorgaat), maar de tweemaal drie nummers die daarop volgen worden bijna progressief nietszeggender en onbenulliger. "The best of you is wonderful / The rest of you is terrible" karakteriseert dit album voor mij eigenlijk perfect. Een typisch haat/liefde-album dus, met een paar ouderwets meeslepende hoogtepunten en één heilig nummer voor bij het ontbijt.
Om die monotone nepdrums kan ik gewoon niet heen, en die te lange speelduur van sommige nummers (met name op kant 1) blijft me ook storen – het lijkt af en toe wel of Mackenzie alvast het gras heeft willen wegmaaien voor de voeten van remixers die hier een album met 12"-mixen van zouden kunnen maken. Bovendien is op beide plaatkanten het contrast tussen het begin en het einde wel heel erg groot: Those first impressions en Breakfast zijn voor mij de absolute hoogtepunten, Waiting for the loveboat en Thirteen feelings zijn ook nog spannend (hoewel eerstgenoemde titel zeker drie minuten te lang doorgaat), maar de tweemaal drie nummers die daarop volgen worden bijna progressief nietszeggender en onbenulliger. "The best of you is wonderful / The rest of you is terrible" karakteriseert dit album voor mij eigenlijk perfect. Een typisch haat/liefde-album dus, met een paar ouderwets meeslepende hoogtepunten en één heilig nummer voor bij het ontbijt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.