Sia - We Are Born (2010)

Al eerder wist ik te melden dat ik Sia zo'n schatje vind. Raar om dat mee te nemen in je beoordeling van een artiest natuurlijk, maar ik kan het niet helpen dat het wel degelijk meehelpt

Dat We Are Born een vrolijk getint album zou worden konden we al horen aan de 6 tracks die al vrijgegeven waren. Hoe dit een album lang zou gaan uitpakken viel natuurlijk wel te bezien omdat ik nogal gecharmeerd ben van tearjerkers als Breathe Me (bekend door de grandioze afsluiting van de serie Six Feet Under).
Toch bleek dat ik die 6 nummers eigenlijk zeer vaak gedraaid heb de laatste weken en dat ik er naar uitkeek om de rest van het album te kunnen beluisteren.

En dat bevalt me dus prima: precies volgens verwachting! Heerlijk vrolijke popsongs met dat karakteristieke stemgeluid van Sia.
Dit tovert een brede glimlach op mijn gezicht, doet de zon spontaan schijnen ook al is het nog zo grauw buiten, en doet me op een huppelend drafje richting stereo begeven om daar de volumeknop wat omhoog te gooien.
We Are Born? Het is een haast herboren Sia. Niet dat het nodig was, want ik was zeker nog niet uitgekeken op haar maar deze nieuwe koers vind ik net zo smakelijk als haar voorgangers en hiermee toont ze aan een veelzijdig artieste te zijn.

Inclusief de zeer verdienstelijke coverversie van Madonna's Oh Father, het swingende Clap Your Hands en het heerlijke nummer Cloud!

Ook dit album is heel erg goed. Slim geproduceerd en bijna elk nummer is leuk, behalve 1. En dat is heel gek, maar ik vond het toen ook al afgrijselijk en dat is Clap Your Hands.... Ik weet nog dat je dat nummer overal hoorde. De tekst vind ik heel suf, maar ook de beat en melodie.

De rest is steengoed. Heerlijke nummers, misschien wel haar beste album? The Fight, Stop Trying, Be Good to Me, Bring Night en Cloud zijn de leukste.

Oh Father is prima, maar zit geen eigenheid of verandering in. Het origineel van Madonna raakt mij veel meer.