Foals - Total Life Forever (2010)

Met hun debuutalbum Antidotes beleefde Foals een droomstart; een derde plek in de albumcharts. Dat is onderhand al weer twee jaar geleden en daarom is het tijd voor een nieuw album waarmee ze de critici die Foals een hype noemde ongelijk kunnen geven. Met dat in mijn hoofd begin ik aan mijn luisterbeurt van Total Life Forever. Op het moment dat Yannis Philippakis begint te zingen in Blue Blood schrik ik op… Het heeft wel erg veel weg van die over-dramatische zang van het gehypte Glasvegas. Omdat openingsnummers vaak beter zijn dan de rest van het album of er juist veel van weg hebben, blijven mijn zorgen hierom de volle vijf minuten dat dit nummer duurt hangen. Voor degenen die nu ook in spanning zitten: het komt goed! Miami is een geweldig nummer dat alles in zich heeft om een zomerhit te worden, het is relaxt (mede door Yannis stem) en heeft een catchy refrein waarbij je wel heel depressief moet zijn wil je niet op z’n minst lichtjes ‘bewegen’.

Spanish Sahara is al een paar seconden oud als je door hebt dat de stilte waar je naar luisterde een naam heeft. Het begint als een heel rustig nummer en neemt dan langzaam toe aan volume en muzikale ondersteuning en zette mij in de bijna zeven minuten dat het nummer duurt een paar keer op het verkeerde been. Daar hou ik dus van, net als het eveneens geweldige This Orient dat een beetje het midden houdt tussen Arcade Fire en Bloc Party. Met het dromende 2 Trees en het uitbundige What Remains als afsluiter heeft Foals laten zien meer te kunnen dan wat ze lieten horen op Antidotes en daarom dus geen hype is. Als je dat bij elkaar optelt is het enige juiste antwoord dat Total Life Forever een heel sterk album is geworden. Alleen een beetje jammer van die vage albumtitel…

For Music Only

Wat is Total Life Forever toch een heerlijk album. Naast de moderne klassieker Spanish Sahara, bevat dit album talloze prachtige parels. Eigenlijk ontbreken echte minpunten,waardoor deze dromerige plaat op elk moment van de dag in zijn geheel afgespeeld kan worden. Al moet gezegd worden dat het album wel minder wordt na This Orient. Foals durft de tijd te nemen in bepaalde nummers en dat kan ik zeer waarderen. Naast Spanish Sahara behoren ook Blue Blood en Black Gold tot de hoogtepunten.