China Crisis - Difficult Shapes & Passive Rhythms (1982)
Alternatieve titel: Some People Think It's Fun to Entertain
mijn stem
62 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Virgin
-
Seven Sports for All (3:20)
-
No More Blue Horizons (Fool, Fool, Fool) (3:48)
-
Feel to Be Driven Away (2:53)
-
Some People I Know to Lead Fantastic Lives (3:49)
-
Christian (5:55)
-
African and White (3:47)
-
Are We a Worker (3:32)
-
Red Sails (4:55)
-
You Never See It (2:58)
-
Temptation's Big Blue Eyes (3:25)
-
Jean Walks in Fresh Fields (1:54)
-
Paula and Patricia [Demo] * (2:24)
-
Lowlands [Demo] * (3:04)
-
African and White [Demo] * (4:53)
-
African and White [Original Extended Version] * (5:03)
-
No More Blue Horizons (Fool, Fool, Fool) [Extended Mix] * (5:07)
-
No Ordinary Lover * (3:04)
-
Watching Over Burning Fields * (6:23)
-
Scream Down at Me * (3:17)
-
Greenacre Bay * (4:18)
-
Performing Seals * (2:48)
-
Cucumber Garden * (6:57)
-
Seven Sports for All [John Peel Session 01/04/82] * (2:57)
-
This Occupation [John Peel Session 01/04/82] * (2:26)
-
Be Suspicious [John Peel Session 01/04/82] * (3:32)
-
Some People I Know to Lead Fantastic Lives [John Peel Session 01/04/82] * (2:47)
toon 15 bonustracks
totale tijdsduur:
40:16
(1:39:16)
1
geplaatst: 4 juli 2008, 16:41 uur
DIFFICULT SHAPES & PASSIVE RHYTHMS
Geen vlag die beter de lading dekt van het China Crisis debuut.
4 verschillende producers en 11 vingeroefeningen in de popsmeedkunst.
Soms met glans geslaagd, soms nog wat prematuur en zoekend.
Seven sports for all start zonder noemenswaardige intro.
Fijne luisterpop, maar op geen enkele moment echt beklijvend.
No more blue Horizons was de derde singel.
Luchtig, een wolk van een lied met zonnige koperblazers aan de horizon.
Feel to be driven away leert ons meer over die "passive rhythms" uit de titel.
Oerwoud percussie en een Gary Daly die iets te ijl staat te zingen.
Some People I know to lead fantastic Lives is het eerste schot in de roos.
Een popjuweeltje dat volledig in de sfeer van hun tweede doorbraakalbum zit.
Christian was hun vierde singel en het tweede shot in de roos.
De fretless bas is goud waard en laat het lied opstijgen tot sacrale hoogten.
African and White was hun eerste, zeer percussieve singel.
Het groovy nummer werd voor dit album geremixt en nogmaals op singel uitgebracht.
Are we a Worker is een fraaie, oosters klinkende albumtrack.
We horen hier voor het eerst de hobo die hun latere sound zal definiëren.
Red Sails is weer zo'n luchtig niemandalletje.
Opnieuw bestaat het gevaar dat de lichte vocalen samen met het lied vervliegen.
You never see it is een popsong met wat meer body.
Maar ook hier vind ik dat er nog te veel gezocht wordt naar evenwicht.
Temptations big blue Eyes drijft opnieuw op een synthwolk.
Te weinig nummers op dit debuut maken echt een vuist.
Jean walks in fresh Fields klinkt als een minisymfonietje.
Een experimentje dat de groep voortaan voor b-kantjes zal reserveren.
Veel wolkjes, veel blauwe lucht en dauwfris weidegroen.
Maar net iets te weinig vuur en vaste bodem: het blijft zoeken (difficult shapes indeed).
Ik onthou vooral tracks 1, 2, 4, 5 en 6 en 7.
Maar ik onthou ook de pastorale melodieën, de zoete hoboklanken,
de jazzy gitaar van Eric Lundon en de breekbare vocalen van Gary Daly.
Ik ga nog even door met een overvloed aan bonusmateriaal
dat stuk voor stuk is terug te vinden op de limited 2CD editie
van Collection, hun eerste en meest complete best of uit 1990.
No ordinary Lover is een lange instrumental
die volledig in het verlengde ligt van Jean walks in Fresh Fields.
Watching over burning Fields is een fijne b-kant,
volledig in de stijl van tracks 7-10, maar met een stuiterend ritme.
Greenacre Bay is het verborgen juweeltje tussen de bonustracks.
Met een mooi thema dat perfect op het album past naast Are we a Worker.
Performing Seals toont opnieuw de pastorale kant van de groep.
Een instrumental die ons meeneemt naar het natuurgebied van de Liverpoolse haven.
Scream down at me was de tweede singel (na African and White).
Zeer groovy baslijn, behoorlijk new wave en dus iets te stevig voor het album.
Cucumber Garden was de b-kant van Scream down at me.
Klinkt opnieuw behoorlijk electro en new wave: passive rhythms indeed.
Be suspicious, de b-kant van African and White, is niet op CD.
Maar die singel werd in z'n eerste release niet op Virgin uitgebracht.
Ik heb dit nummer dan ook nog nooit gehoord.
Geen vlag die beter de lading dekt van het China Crisis debuut.
4 verschillende producers en 11 vingeroefeningen in de popsmeedkunst.
Soms met glans geslaagd, soms nog wat prematuur en zoekend.
Seven sports for all start zonder noemenswaardige intro.
Fijne luisterpop, maar op geen enkele moment echt beklijvend.
No more blue Horizons was de derde singel.
Luchtig, een wolk van een lied met zonnige koperblazers aan de horizon.
Feel to be driven away leert ons meer over die "passive rhythms" uit de titel.
Oerwoud percussie en een Gary Daly die iets te ijl staat te zingen.
Some People I know to lead fantastic Lives is het eerste schot in de roos.
Een popjuweeltje dat volledig in de sfeer van hun tweede doorbraakalbum zit.
Christian was hun vierde singel en het tweede shot in de roos.
De fretless bas is goud waard en laat het lied opstijgen tot sacrale hoogten.
African and White was hun eerste, zeer percussieve singel.
Het groovy nummer werd voor dit album geremixt en nogmaals op singel uitgebracht.
Are we a Worker is een fraaie, oosters klinkende albumtrack.
We horen hier voor het eerst de hobo die hun latere sound zal definiëren.
Red Sails is weer zo'n luchtig niemandalletje.
Opnieuw bestaat het gevaar dat de lichte vocalen samen met het lied vervliegen.
You never see it is een popsong met wat meer body.
Maar ook hier vind ik dat er nog te veel gezocht wordt naar evenwicht.
Temptations big blue Eyes drijft opnieuw op een synthwolk.
Te weinig nummers op dit debuut maken echt een vuist.
Jean walks in fresh Fields klinkt als een minisymfonietje.
Een experimentje dat de groep voortaan voor b-kantjes zal reserveren.
Veel wolkjes, veel blauwe lucht en dauwfris weidegroen.
Maar net iets te weinig vuur en vaste bodem: het blijft zoeken (difficult shapes indeed).
Ik onthou vooral tracks 1, 2, 4, 5 en 6 en 7.
Maar ik onthou ook de pastorale melodieën, de zoete hoboklanken,
de jazzy gitaar van Eric Lundon en de breekbare vocalen van Gary Daly.
Ik ga nog even door met een overvloed aan bonusmateriaal
dat stuk voor stuk is terug te vinden op de limited 2CD editie
van Collection, hun eerste en meest complete best of uit 1990.
No ordinary Lover is een lange instrumental
die volledig in het verlengde ligt van Jean walks in Fresh Fields.
Watching over burning Fields is een fijne b-kant,
volledig in de stijl van tracks 7-10, maar met een stuiterend ritme.
Greenacre Bay is het verborgen juweeltje tussen de bonustracks.
Met een mooi thema dat perfect op het album past naast Are we a Worker.
Performing Seals toont opnieuw de pastorale kant van de groep.
Een instrumental die ons meeneemt naar het natuurgebied van de Liverpoolse haven.
Scream down at me was de tweede singel (na African and White).
Zeer groovy baslijn, behoorlijk new wave en dus iets te stevig voor het album.
Cucumber Garden was de b-kant van Scream down at me.
Klinkt opnieuw behoorlijk electro en new wave: passive rhythms indeed.
Be suspicious, de b-kant van African and White, is niet op CD.
Maar die singel werd in z'n eerste release niet op Virgin uitgebracht.
Ik heb dit nummer dan ook nog nooit gehoord.
0
geplaatst: 3 augustus 2023, 19:03 uur
Prima debuut van deze crisis Chinezen. De originele en frisse muziek wil maar niet gaan vervelen. Met name geschikt voor in de ochtend. 4 sterren
* denotes required fields.