Janet - The Velvet Rope (1997)

Mijn vriendin houd van de muziek van Janet. Ook ik zelf vind haar muziek vaak erg goed. De stem van Janet is toch wel erg fijn om naar te luisteren. Haar grote hit Together Again staat hier ook op. Het nummer Everytime is toch ook erg mooi (de videoclip ook) trouwens. Ja, als we eerlijk zijn kunnen we er niet omheen, zei en haar broer hebben toch veel goede albums gemaakt. Een groot aantal heb ik dan ook in mijn bezit.

ZONDER twijfel de BESTE CD van Janet Jackson!
Er zit geen zwakke plek in. De officiële muziekkritiek, zeker in de VS, was niet erg te spreken over deze plaat. Dat had zeker te maken met de manier waarop de sexualiteit op The Velvet Rope wordt benaderd. Al Janet's albums zijn sexueel geladen, maar dit album heeft ook een beetje een donkere zijde en wellicht is dat in Amerika niet gewenst. Met veel hits, Got 'Til It's Gone, Go Deep, I Get Lonely, Everytime en natuurlijk Together Again.

Ahum... nu even compleet niet met je eens.. I Get Lonely, Go Deep zijn behoorlijk slaapverwekkend en Together Again is haar grootste misser ooit, wat een vreselijke baggerplaat! Nee, bepaald warm krijg ik het niet van dit album, naar mijn bescheiden mening blijft Janet uit 1993 haar beste.

Nee, dit is em niet. Het kan zijn dat ik op zoek ben naar iets afwijkends zoals destijds met Control. Het hangt teveel op een beat, op een RnB-sfeertje en te weinig op sterke vondsten. En zonder goede vondsten draait het niet, ook al heb je een topstudio met een topsound en produceer je het helemaal door.

Ook dat overbodig gedoe met interludes en de puberale take-me-serious woordjesgekabbel wat wel vaker op RnB albums staat komt ook hier weer voor. Een hoorspelletje of poezie is leuk, maar doe het dan goed. Maar dat heeft Janet helemaal niet nodig. Doe es normaal, maak gewoon goede muziek.

Voor degene die het intresseert : Got it till its gone is een Jay Dee productie geweest, die door domme licensing acties nooit z'n credits kreeg, zoek maar na!

Ik had al zo'n vermoeden met Q-Tip als feater. Die was waarschijnlijk ook in de studio aanwezig toen dit meesterwerkje gecomponeerd werd. Fantastische productie en jammer dat ie alleen op deze matige plaat te vinden is.

Erg leuk album van Janet, en vooral Got 'Til It's Gone natuurlijk. De rest kan me voor het grootste deel ook wel boeien. Dit album is voor mij wel het laatste werk van haar dat de moeite waard is.

Net als met vrijwel alle andere albums van Janet Jackson mis ik toch wel af en toe een mooie uithaal of iets dat getuigd van enige vocale vaardigheid. Door de vele (volstrekt overbodige, buitengewoon vervelende en domweg irritante) interludes komt dit album heel chaotisch en ongeorganiseerd over.

Het is moeilijk om de leuke liedjes er een beetje uit te pikken. "Together Again" vind ik wel een mooie ballad als je goed naar de teksten luistert. Dan is er nog het oké titelnummer en "Everytime" is opnieuw een ballad die wel goed te beluisteren is. Het zijn vooral de instrumenten en de productie die wel leuk zijn. Het enige nummer met power doet me denken aan de sound van haar broer en dat is "What About". Tot slot is er nog "Got it till it's gone" waarvan ik persoonlijk zin krijg om flink aan de productie te schudden en om er actie in te rammen. Dat gebeurt namelijk te weinig op dit album. Dit album is voor het merendeel een saaie rit en als je in een kindse bui bent ga je bijna vragen "Zijn we er bijna?".

Janet heeft een leuke persoonlijkheid en ze ziet er mooi uit, maar de hype om haar albums heen, vooral in de VS, heb ik nooit helemaal begrepen. Het zal aan mij liggen.

Ik vind dit wederom een geslaagde plaat van Janet. Dit is overigens het laatste werk van haar waarvoor ik de moeite heb genomen om het te luisteren (en te kopen). Volgens mij is ze hierna flink afgegleden. Dit album biedt best veel afwisseling en een paar redelijk tot leuke hitjes. Voor de hiphop-liefhebbers is de remix van Together Again door Premo zeker de moeite waard.

Als Janet Jackson een aantal slappe ballads eraf had gegooid, dan had ze een heel sterk album gehad. Eigenlijk had ze na track 8 moeten stoppen en dan aanvullen met 11, 15 en 18: dat is een topalbum.
Nummers als I Get Lonely, Go Deep &Together Again (voor een overleden vriendin) zijn echt goed en Got 'Til It's Gone (met een onwaarschijnlijk fraaie videoclip) is briljant. What About had ook door broer Michael kunnen worden opgenomen.
Ik ga toch nog net naar 4,0 sterren voor 40 minuten hele goede muziek.

Toen dit uitkwam vond ik er nit veel aan. Ik was gek op de Janet van Control en Rhythm Nation, de harde beats miste ik op dit album. Maar over de jaren (ben ouder geworden) vind ik dit toch wel een heel sterk album. De donkere opener met de prachtige viool, 'empty', waarbij de beat tegen de zang inloopt is ook erg bijzonder. Bovenaan wordt kritiek geuit dat er nooit een vocale uithaal is, maar ik denk juist dat dat de kracht van Janet is, vocale uithalen zijn niet altijd nodig, ik hou juist van het mellow sfeertje.

Missers zijn er echter ook: De instrumentatie van Together again heb ik altijd vreselijk gevonden, en er had wat melodie in "free xone" gemogen. Tevens is de tekst wel erg simpel. "Special" is daarnaast "heal the world" pt II, maar voor de rest: 4 sterren.

"Every Time" heb ik altijd al een erg mooie ballad gevonden. Ook de video daarvoor was erg sfeervol (en smaakvol) gedaan. Spijtig genoeg heeft dit als single bijna nergens echt veel gedaan.

Geen bijzonder album dat in het verlengde ligt van haar vorige Janet maar globaal nog behoorlijk, al zakt het naar het einde toe wat in. Got 'Til It's Gone (met een sample van Joni Mitchell) werd een grote hit evenals Together Again. Every Time was minder succesvol maar vind ik wel een mooie ballad.
Hier kan ik 3* voor kwijt, nadien vind ik het werk van Janet Jackson veel minder .

Sterk album van Janet waar ik nu nog graag naar luister. Variatie in up en slow vind ik erg prettig. Mooie sound ook.

-4-

we zijn nog steeds in de pop mode begin 2012 hier thuis en deze vanavond ook voorbij laten komen.
De singles Got till it's gone, I get lonely, Go deep en Everytime zijn nog steeds ok om te horen, Together again is helemaal kapotgedraaid en ik moet altijd aan kinderen op playbackpodia op koninginnedag denken met ingestuurde dansjes hierbij dus nee. (tenzij het de Premier 100 in a 50 remix is)

Het nummer Velvet rope heb ik altijd een uitschieter gevonden en nu nog steeds, klinkt niet typisch JJ achtig, ook You en What about, dan heb je het ook gehad met dit album, want er resten nog wat zouteloze ballads en ook Free Xone kan me niet bekoren

Ik weet niet waarom, maar ik heb een zwak voor Janet. Niet omdat het nou zo'n wereldzangeres is, of omdat ik gek ben van R&B (helemaal niet) maar janet kan ik goed horen!

Dit is "by far" de beste cd van Janet. Mooie bijdrage van Vanessa Mae in het titelstuk.

Veel sexy songs, zoals het bij Janet hoort. Mooie productie, en sfeer...

Sterk album van Janet Jackson, die een vierde topalbum op rij maakt en daarmee de status van superster bevestigd. Helaas bleek dit achteraf ook haar laatste echt goede album te zijn.
Net zoals lennon hierboven heb ik niet zoveel met R&B, maar deze plaat is een uitzondering.

Het album begin zeer sterk met het titelnummer 'Velvet Rope', het erg als Michael klinkende 'You' en hitsingle 'Got 'Til It's Gone'. Maar het niveau van de nummers blijft hoog met 'My Need' en 'Go Deep'. 'Free Xone' geeft een knipoog richting Prince en het sterke 'Together Again' werd een terechte hit. De zang op 'Empty' is werkelijk fenomenaal. En 'What About' klinkt (wederom) als een heerlijke track die broer Michael nooit opnam.

Helaas zakt het album daarna compleet in met 5 ballads op rij. 'Every Time' is mij iets te zoet, wat ook geldt voor 'Tonight's the Night'. 'I Get Lonely' vind ik dan wel weer een prima track, maar 'Rope Burn' en 'Anything' doen me weinig en 'Special' is zoals eerder gezegd een soort Heal the World. Jammer.

Het album eindigt wel sterk met 'Can't Be Stopped'.

Mij was verteld dat ik Velvet Rope een kans moest geven.
Dankzij de MPLS connectie heb ik altijd wel een zwak voor Janet.
Eerlijk is eerlijk dit album is beter dan de voorganger. What About vind ik het beste nummer. Helaas gooit ze er aan het eind weer een aantal van die veel te zoete ballads op, waardoor ik toch niet verder kom dan 3.5*
lennon: toch bedankt voor de tip.

Voor veel fans is dit het beste en meest persoonlijke album van Janet. Daarnaast was het z'n tijd ver vooruit. Dat komt omdat de sound (alternatieve R&B) nog steeds nieuw klinkt en zeker niet gedateerd is. Denk aan een productie als 'Empty'. De onderwerpen die aan bod komen zijn voor deze tijd best uniek: homoseksualiteit ('Free Xone'), de dood maar dan met vrolijke noot ('Together Again') en huiselijk geweld ('What About'). Vooraf aan The Velvet Rope kampt Miss Janet met een depressie. Zelf gaf ze aan geregeld te moeten stoppen met de opnames omdat het haar te veel werd. Alleen dat geeft al aan hoezeer dit album persoonlijk aan Jackson gelieerd is.

De singles 'Got 'Til It's Gone', 'Go Deep', 'I Get Lonely', 'Everytime' en 'You' worden verspreid over de wereld successen met als absoluut hoogtepunt de wereldhit 'Together Again'. Persoonlijk ben ik gek op de titeltrack 'Velvet Rope'. 'Go Deep' is vrolijk en daar kún je niet op stil staan. Datzelfde geldt voor 'Together Again'. Ook de laatste nummers op de plaat geven een mellow-late night sfeertje: 'I Get Lonely', 'Rope Burn' en 'Anything'. Live tijdens de 'Velvet Rope World Tour' weet Janet de nummers perfect naar sfeer op te voeren!

Janet heeft een stem die mij niet altijd weet te boeien. Bij dit zeer persoonlijk album wordt dit echt overvleugeld door heel bijzondere emoties/sfeer en thema's. Ze stelt zich hier voortdurend kwetsbaar op en neemt alle risico's ( met bijvoorbeeld Tonight's the night een nummer wat wekenlang op nummer 1 stond in Amerika en de samenwerking met tegenpool Joni Mitchell ) die soms super uitvallen en soms enigszins uit de bocht vliegen. Qua artistieke bevlogenheid een heel dikke pluim!

Je geeft precies weer hoe ik over dit album denk west. Eigenlijk zijn de albums van Janet altijd te lang, maar de Velvet Rope is toch haar mooiste, al speelt hier ook wat jeugdsentiment mee. Mooie nieuwe persing op vinyl ook. De plaat klinkt als een klok!

Ik draai nu het geremasterde 'diep rode' vinyl en dat klinkt me toch mooi. Echt geweldig gedaan:
Janet Jackson - The Velvet Rope (2019, Deep Red, Vinyl) | Discogs

En ik pas mijn eerdere review iets aan. Janet Jackson had na LP1/track 11 kunnen stoppen en dan kunnen aanvullen met nummer 15 en 18, maar ook 16 en zeker 19 misstaan niet. Kom ik in totaal toch tot 3 van de 4 LP kanten die (zeer) de moeite waard zijn.

Destijds had ik weinig met dit album en haakte ik hier dan ook af wat mijn liefde voor Janet betrof. Maar zo'n tien jaar later kwam de waardering alsnog. Haar beste vind ik dit niet, die eer gaat naar Rhythm Nation 1814 en Janet. (op een gedeelde eerste plaats). Maar er valt meer dan genoeg te ontdekken op deze plaat.

Ben het overigens helemaal eens met degenen die 'klagen' over de interludes. Meer een standaard iets geworden bij Janet dan dat het écht iets toevoegt en waar ze bij RN en Janet. nog zeer tot redelijk geslaagd zijn beginnen ze op The Velvet Rope vooral vergezocht te klinken.

Idd een mooie uitgave met fantastische mastering die de plaat naar een hoger niveau tilt. Echt een goed voorbeeld van een album waar de vinyl uitgave een echte meerwaarde biedt.

Janet was op deze plaat haar tijd 15, 20 jaar vooruit. De interludes vind ik heerlijk, alsof je door een gangetje naar het volgende podium loopt. Liminal spaces, maar dan audio.

25 jaar oud vandaag deze plaat. Ik ben een grotere fan van Rhythm Nation maar deze is zo smooth. Goed.

Wat een bizar lage score krijgt dit album hier. Dit is een van de beste r&b- en popalbums ooit gemaakt. Een absoluut meesterwerk. Ik had al een beeld van musicmeter als wit mannenbolwerk, deze score bevestigt dit helaas.

Gemiddeld 3,59 is helemaal niet zo'n slechte score volgens mij?

Ik vind het (als niet R&B liefhebber) ook een goed album. Het grote probleem voor mij hier is dat het net iets te lang duurt, en dat is het grootste manco wat mij betreft. Had er 2 a 3 nummers afgelaten, en het was een top plaat geweest.

Denk dat je conclusie over een wit mannenbolwerk iets overdreven is, en eigenlijk zelf een beetje racistisch.

Je hebt een punt: dat de score laag is, is inderdaad slechts een mening. Ik heb zelf de indruk dat scores voor iconische albums vaak veel hoger liggen op MuMe. En The Velvet Rope wordt over het algemeen gezien als niets minder dan een iconisch album. Daarom ben ik zo verbaasd over de score hier.

Mijn opmerking (als witte man) over een wit mannenbolwerk was bij nader inzien niet zo handig, maar had geen racistische intentie. Het was wel licht provocerend bedoeld, maar ik had hem beter achterwege kunnen laten. Ik heb de indruk dat muziek van vrouwen en van zwarte artiesten hier over het algemeen relatief laag scoort. En dat (in mijn ogen) doodnormale mannenbands juist relatief vaak hoge scores toebedeeld krijgen. Dat contrast schiet mij regelmatig fel in het oog, en in dit geval leidde dat tot mijn reactie. Maar ik heb er geen studie naar gedaan, dus ik had me wellicht beter minder zwaar kunnen uiten.