The Dead Weather - Sea of Cowards (2010)

Ja, muziek als dit is altijd best te pruimen!
Lekker experimenteel, vol verassingen...

Laat "The Dead Weather" nog maar wat verder doen, al vond ik "The Raconteurs" met Jack White ook heel erg goed!

4*

Dit bevalt me nóg beter dan hun vorige plaat, lekker vieze experimentele rock 'n roll waar ook het mij zo dierbare orgeltje niet wordt geschuwd. Voor mensen die even lekker een achtergrondmuziekje zoeken: laat deze plaat lekker liggen! Dit vergt aandacht en inleving, je moet je overgeven aan de muziek en dan, ik beloof het je, word je meegenomen naar een psychedelisch wereldje die je niet wilt tutoyeren. 4* en wellicht more to come.

Ik heb hem net , ik zit halfweg.
Klinkt goed, al kan ik dat moeilijk zeggen als ik een nummer 1 keer gehoord heb.
De single Die By The Drop vind ik in ieder geval zalig, dus wslk ga ik dit album ook super vinden.

De basriff van I Can't Hear You doet mij heel fel denken aan Tape Song van The Kills. Alsof ze er expres wat meer Kills invoeden in wilden gooien. (Wat zeker niet slecht is natuurlijk)

Ligt in dezelfd lijn als hun voorganger, klinkt mss nog iets pittiger, krachtiger en dynamischer (en in dit geval dus beter )

Wat erger ik me toch aan mensen die zomaar een 0,5 voor een album geven :S. Dit album wordt echt veel te kort gedaan met het huidige gemiddelde, of ligt dat aan mij?

Vorige berichten hadden het al uitgebreid over het laag gemiddelde en daaruit blijkt dat het niet aan u ligt

Ik had iemand erop aangesproken. Die verhoogde zijn 0,5* toen ik zei dat hij een hatestemmer was en het verpestte hier voor de anderen op Musicmeter. Wat denk je: een paar dagen later had hij het weer verlaagd. Zooooo kinderachtig en triest gedrag. En dan hebben we het over volwassen mensen.

Een andere 0,5* stemmer bleek of dit cijfer te geven of 5,0*. Daar heeft een moderator hem op aangesproken, maar ook dat cijfer staat gewoon nog bij dit album. Tja. Jack White schijnt het Zwarte schaap te zijn voor sommigen. Met de muziek van Sea of Cowards heeft dit niets van doen.

De eerste van The Dead Weather ken ik nog niet, maar... wauw! plots vind ik het veel minder erg dat Jack White's terugkeer naar de Stripes op zich laat wachten. Wat een fantastische plaat... de inbreng van Allison 'VV' Mossheart vind ik ook erg goed.

Het gemiddelde van deze plaat is ook gestaag aan het stijgen, merk ik. Ik zal het nog eens moeten opleggen dan..

Ik vond dit eerst maar een redelijk ongeorganiseerde bak herrie. Ik heb de beide CD's van de Raconteurs zeer hoog staan, dus dit viel echt wat tegen. Maar na een aantal luisterbeurten wordt de structuur een beetje duidelijk. Minder toegankelijk en wat rauwer dan de Raconteurs. Veel tempowisselingen binnen de nummers, het went.

Beste nummer voor mij: "The difference between us". De (bijna) naadloze overgang naar "I'm mad" is perfect, in dat nummer spat de waanzin er echt af, dat evil lachje telkens tussendoor, heel goed.

Gasoline ook zo lekker: super strak staccato snare-drummetje met een vette hammond erover, yummie.

Ik was wel benieuwd naar dit album omdat ik Horehound best goed vond, helaas valt deze me zwaar tegen.
De lekkere jam achtige nummers zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor saaie nummers die ondanks de korte speelduur snel vervelen en alleen ergernis opwekken.

Erg goed album, in tegenstelling tot Horehound,, het is allemaal nog wat vetter en dat vind ik best vet! er kan zelfs in het nummer I'm Mad invloeden van RATM gehoord worden.

Stem van mij is sinds 11 mei inderdaad verhoogd... zei ik toch. 1,5* meer

Verhoogd naar 4,5. Wat een plaat, wat een plaat!

Ik snap eerlijk gezegd niet wat men loopt te zeuren over het (te) laag gemiddelde van deze cd. Ik denk dat het de kwaliteit van de cd prima weergeeft. Zelf ga ik er echter nog wat onder zitten, want vind het een beetje te nep.

3 sterren voor iets wat te nep is? Dat snap ik dan toch echt niet. Als je iets te nep vind is het toch geen drie sterren waard?

Awel, maakt niet uit. Ik houd van platen waar de meningen zo over verdeeld zijn....

Het woordje nep snap ik ook niet echt; ik vind dit zo puur als wat! Ik ga er nog steeds helemaal in op en een hogere waardering zit er nog steeds in. Je moet je gewoon overgeven aan de muziek, doe je dit niet en luister je er met een half oor naar dan zal kwartje ook niet gaan vallen; daar is dit de plaat niet voor. Tip: deur op slot, koptelefoon, zak chips, lekker drankje en makkelijke kleren aan. Vervolgens ploft u op de bank doet u de oogjes dicht en zet het geluid op standje gehoorbeschadiging en houdt u vervolgens maar goed vast aan de leuning.

1 maal daag 1 week volhouden en als je dit nog steeds nep vindt, dan bent u verloren . Maar dat sommige mensen dit niet kunnen waarderen is eigenlijk ontzettend logisch, het is niet bepaald easy listening he?

Als dit album iets niet is, dan is het nep. De woorden puur en rauw lijken mij meer op zijn plaats.

Ik was hier eerder dit jaar nog niet aan toegekomen, maar ik beluister eens wat losse nummers en met name Gasoline bevalt me erg goed. Dat orgeltje doet me wat denken aan sommige jaren '70 nummers (Earth & Fire schiet me te binnen). The Difference Between Us vind ik ook erg fijn, maar ik ben sowieso wel fan van die zangeres van The Kills. Maar goed ook dat ze nu in een nog een bandje zingt.

En wat voor bandje Herman!

Deze vind ik een stuk beter dan z'n voorganger, de sound van the Death weather wordt nu ondersteund door een stuk betere songwriting. Bij horehound had ik het gevoel dat Jack White nog niet helemaal wist waar hij precies heen wilde, hij had wel een sound in gedachte maar kon er nog maar weinig goede riffs bij bedenken. Op dit album is dat wel het geval. De riffs zijn stukken beter en zijn ook beter uitgewerkt tot goede nummers, wat vooral in Hustle and Cuss goed te horen valt.

Ook vind ik dat dit album geen echt slechte nummers bevat, en dat was bij Horehound wel het geval.

Vind hem toch ook net iets minder dan zijn voorganger. Inderdaad minder jam achtig en meer songgericht. Gelukkig zijn ze nog steeds een interessante band, dus zit je deze cd nog steeds met plezier uit hoor

White Stripes, Raconteurs.... ik kan er allemaal mee uit de voeten. Toch heb ik met The Dead Weather altijd wat meer moeite gehad. Het smerige spreekt me wel aan maar op de een of andere manier gaat het bij mij ten koste van het luisterplezier. Ik kom er nooit echt goed in. Niet op het vorige album en niet bij deze.
Wel leuk op z'n tijd maar ik grijp sneller naar andere werk van Mister White.

Ik word er geil van. Alison, miljaardedju, wat een stem.

The Death Weather is toch wel het meest verrassende concept dat Jack en co. met z'n alle hebben neergezet. Of het dan ook het beste concept is, daar heb ik zo licht mijn twijfels over. Ik zet dan toch veel vaker Elephant o.i.d. op.

Ik heb, voorzichtig geformuleerd, niets met White Stripes en Raconteurs. Als gevolg daarvan had ik Jack White in het lijstje "voor mij niet interessant" staan en heb desgevallend natuurlijk ook geen enkele belangstelling gehad om The Dead Weather uit te checken.

Edoch...Op een dag was het de beurt aan mijn vrouw om de film uit te zoeken. In zulke gevallen is 99 op de 100 keer een doldwaze romantische komedie mijn deel. Zo ook nu. Film zowaar best aardig en opeens kwam er een lied voorbij dat ik terstond met de onvolprezen SoundHound app heb opgesnord. The app verklapte mij dat "I Can't Hear You" van deze plaat werd afgespeeld. Welnu, mijn interesse was gewekt en heb dan ook met gezwinde spoed de cd aangeschaft. En die vind ik zo cool dat ik van de kerstman ook maar de LP heb gekregen. Heerlijk opwindende vuige rock. Liedjes allemaal net kort genoeg om niet te gaan vervelen en sowieso never a dull moment op deze plaat.

De film terzake? Crazy Stupid Love. Of zoiets , in ieder geval wel deze drie woordjes in de titel. Volgorde kan anders zijn.

En White Stripes? Als gevolg van mijn enthousiasme voor deze plaat maar weer eens gedraaid. Ik vind er nog steeds niks aan.

Eigenlijk is het heel simpel,superband maakt (opnieuw) superplaat......of ie beter is als Horehound..hmmm....daar ben ik nog niet helemaal achter.

Nog steeds een topalbum. I'm Mad.