Katie Melua - The House (2010)

Ken nog niet alle platen van dit album, maar ik kan me niet voorstellen dat Melua hier nog een beter nummer op heeft staan dan 'The Flood'. Erg mooi nummer.

Op basis van de geweldige eerste single The Flood, de albumpreview die ik heb gehoord en haar voorgaande goede albums zijn mijn verwachtingen voor The House hooggespannen!

Fijn om te horen dat het erop lijkt dat Katie Melua niet nog een keer een album uitbrengt zoals ze tot nu toe heeft gedaan (afgaande op 'The Flood')
Vind ik een erg mooi nummer, benieuwd wat ze van de rest van het album gemaakt heeft

Laten we het een lichte koerswijziging noemen op enkele nummers van The House: genoeg om het nog een beetje boeiend te houden en ook weer niet te groot om de liefhebbers van zich te vervreemden. Over het algemeen toch ook weer zeer veel herkenbaars.
Ben ik een liefhebber? Indertijd bij het debuut zeer zeker, daarna was het een beetje oppassen dat te veel zoetigheid niet voor te veel bederf zou zorgen.
Ook dit album is niet stekelig en past in de categorie 'zoet', alleen heeft de toverbal een iets andere kleur gekregen.
Prima zo, niks mis mee. Typische 'wijntje, kaarsje, kaasje muziek'.
Zoek je avontuur dan heb je niks te zoeken bij Katie Melua. Voor mij persoonlijk is het een redelijk plezierige afwisseling en draai ik haar nooit al te veel. Daarbij is de muziek altijd wel geschikt voor algemene gelegenheden (oom, tante en de rest vinden haar vast wel te pruimen).
Gewoon een leuk plaatje dit The House en verder eigenlijk niets.

Leuk album, afwisseling tussen rustig en tempo met lekkere bass. Deze koerswijziging van katie ligt me wel. PbP was geweldig maar pictures was te saai. Dit is weer goed en heel leuk om te luisteren, krijgt zeker veel draaibeurten. OverMorgen naar de winkel!

Gokocht voor mijn ma, maar toch even nog gauw op mijn pc gezet. Mijn eerste indruk is niet slecht. Er staan een paar heerlijke nummers, maar ik moet de cd toch nog eens goed en op mijn gemak gaan beluisteren. Maar het zoals aERodynamiC zegt een leuk ceedeetje met een paar uitschieters. En even off the record. Wat is Katie toch een bloedmooie meid!!!

Dit album is een flinke stap in de ontwikkeling van Katie's carriëre. De keuze om met producer William Orbitt te gaan samenwerken, laat zich gekijk horen aan haar muziek. Katie en haar muziek klinken een stuk volwassener. Orbitt, die ook een flinke bijdrage had aan Madonna's Ray Of Light, heeft als dance en ambient producer wederom een erg grote bijdrage aan dit album geleverd. Het is een album geworden waar Katie zich niet vervreemd van haar oude fans, maar als jonge vrouw verder de toekomst inkijkt. The Flood, Red Balloons en The House zijn echte diamanten op deze cd. Op Tiny Allen geeft ze flink gas en dat nummer heeft een enorme power. Op Twisted kun je m.i. het beste van Orbitt, als dance producer horen. Al met al een lekker afwisselend album. En wat betreft het eerste nummer I'd Like To Kill You (with a kiss) houd ik me aanbevolen. Ik zou dat aanbod nooit afslaan. We kunnen van Katie nog meer horen in de toekomst. Dat weet ik na dit album zeker.

Toch maar eens via de bekende weg binnengehaald nadat ik haar gisteren bij de Paul de Leeuw in een erg opmerkelijke outift The Flood zag zingen. Wat een mooie vrouw is het me toch zeg.

En het is op zich wel een aardig album, in ieder geval beter dan zeurderige liedjes als: 9 Million Bicycles enz. Helaas zitten hier ook wat zeurderige liedjes op, maar gelukkig wordt dit verbloemd door uitstekende composities als: The Flood, No Fear of Heights, Twisted en The House.

Nipt 3, 5 sterren.

Ik moet dit album nu al 5 sterren geven. Alle 12 nummers vind ik supergoed dus dat betekend bij mij 5 sterren. Even een overzichtje:

I'd love to kill you: Mooie rustig beginnummer. Ze zingt I like to kill you with a kiss zo prachtig. Meteen al een hoogtepunt.

The flood: De single, hoop dat het een grote hit wordt.

A happy place: Een nummer van hoog niveau, lekker up tempo en gwn, tsja gewoon goed.

A moment of madness. Rustig nummer. één van mijn favorieten. Het refrein zingt ze heel apart, maar dat vind ik juist zo mooi

Red balloons. ballad, een van de betere nummers. Veel mensen gaan dit denk ik als persoonlijke favoriet ranken.

Tiny alien. Topnummer met toprefrein. En een goede up-tempo beat.

No fear of heights/The one I love is gone. Twee nummers die wel heel mooi zijn maar eigenlijk snel voorbij gaan.

God on the drums. Minste nummer, maar toch goed.

Plague of love. Nummer met veel hitpotentie. En het is ook een geweldig nummer. Het refrein is verslavend en heb vaak de neiging om dit nummer nog een keer aan te zetten.

Twisted. Goed nummer verder niks.

The house: Mooie afsluiter. Heerlijke zang.

Katie melua is terug en hoe! Briljant album

Ze heeft een aangenaam stem geluid maar soms (bij haar vorige albums) werd het me wel wat te veel van het goede. Ik ben erg verrast dat William Orbit het nieuwe album van Katie Melua heeft geproduceerd! Wat hij eerder voor Madonna deed met het album Ray of light hoor je ook terug in dit album. Al blijft Katie Melua haar indentiteit houden (I'd love to kill you en Red balloons) Dit album heeft zit goed inelkaar. The Flood is een fantatisch nummer. Ik gun Katie hiermee een grote hit!

Soms is vernieuwing geen verbetering (voor mij dan), ik ben een grote fan van Katie maar ik vind eigenlijk geen enkel nummer echt goed. Geef mij maar de stijl van de 3 vorige albums geproduceerd door Mike Batt. Ik wilde weer naar haar concert in de HMH (december) maar nu ik dit gehoord heb begin ik te twijfelen. Het vorige concert was echt geweldig maar toen kon ze putten uit alleen maar goede nummers.

ik kan me niet voorstellen dat je 'red balloons' en 'no fear of heights en 'i'd love to kill you' want dat is toch wel in de stijl als de vorige, ik zou nog een paar keer luisteren, meestal wordt hij na meerdere luisterbeurten beter

The House is eindelijk weer eens een goed album van Katie Melua na het mindere Pictures. De cd klinkt wat meer up-tempo en spannender dan haar voorgaande werkstukken. Dat heeft te maken met het feit dat producer William Orbit achter de knoppen heeft gezeten, en dat is dan ook duidelijk te horen in de tracks. Wat mij betreft had het allemaal nog wel wat experimenteler gemogen, maar dat neemt niet weg dat de plaat vol staat met sterke songs.

Erg goed album vind ik
Heel anders dan andere albums, favoriete nummers:
- I'd love to kill you
- The flood
- Tiny alien
- Plague of love
- Red baloons
Prachtige stem, goede teksten.

Het beste album van Katie ooit!

mee eens

I'd Love to Kill You

Wat een agressieve titel voor zo'n lief meisje

ja, maar is het liedje zet ze erachter 'with a kiss' dan is het meteen wat minder aggresief:P

I houd me nog steeds aanbevolen. (droom er zelfs wel eens van op mijn ouwe dag). Verder sta ik nog steeds achter de rest van mijn reaktie. Gewoon een goed album!!!

Aaah, op die manier. Dan valt het inderdaad weer mee.

Ik zal hier verder maar geen woorden aan vuil maken, want ik vrees dat dit niet mijn muziek is. Maar voor de liefhebber: geniet!

Prima album van Katie Melua, uitschieters zijn 'The Flood' en 'Red Balloons', en ook de opener 'I'd Love To Kill You' vind ik zeer goed.

3,5 sterren

Nog maar eens voor gaan zitten maar mijn mening is niet veranderd (in tegendeel zelfs). Ik blijf het niks vinden maar smaken verschillen natuurlijk. We gaan lekker naar Amy MacDonald en Volbeat in November (HMH) i.p.v Katie. Dit nieuwe spul hoeft ik niet te horen. Zo nu lekker "Lissie" luisteren.

Ben ik de enige die in het nummer the house de invloed van Leonard Cohen hoor?

Een veelzijdige en volwassen pop-plaat.
Ik hoor hier veel meer Kate Bush en Tori Amos in dan Norah Jones, zoals eerst het geval was.

William Orbit (bekend van geloof ik Madonna) heeft een aantal tracks onder handen genomen, wat het geheel soms een wat meer uplifting maar ook wel eens een wat prgressiever benadering meegeeft.

Uitschieter is, wat mij betreft, voorlopig, The Flood, met het oosterse sausje erover heen.

Katie is gegroeid als zangeres, maar voornamelijk de meer Kate Bush-benadering stemt mij vooralsnog meer dan tevreden.

Mooi album. Ik ben blij met de verandering in Katie's muziek. De muziek van haar vorige cd's kan ik niet te lang luisteren, dan wordt het voor mij saai. Dit album kan luister ik nu regelmatig, en ik ben het nog niet zat. Hoogtepunten op het album zijn The Flood, A Happy Place (al hebben deze 2 nummers wel wat van elkaar weg) en No Fear Of Hights.
Ik moet zeggen dat ik het album wel even wennen vond. In het begin dacht ik: Niet weer zo'n cd met langdradige slome nummers. Maar na een aantal keren luisteren hoor je in elk nummer heel veel dingen die er wel voor zorgen dat je blijft luisteren.
3,5*

Het is een leuke meid, en het zijn aardige liedjes, en dan heb je het gehad.

Eindelijk, eindelijk wordt het (soms zagerige, irritante) jazzysfeertje van de eerste twee platen achterwege gelaten. Op de extra tracks van haar maxi cd's (Market day in Guernica) verraste Katie soms meer dan met de nummers op haar CD's ... Geef toe, bij de eerste beluistering van THE FLOOD (ook al is de intro geniaal gepikt van WARWICK AVENUA, luister maar ... plak ze maar eens aan elkaar met AUDACITY, doen) wist ik niet wat ik hoorde, dit is wellicht "as close as she can get" met BOHEMIAN RHAPSODY, mijn term voor het ultieme nummer van een artiest ... Ik zou la Melua graag meer van dit horen doen, die tempowisselingen ! "Because she can" ! Is het haar beste plaat ? wellicht wel, ze heeft op de drie voorgangers nooit zo zuiver gezongen ... vandaar wellicht. Er staat maar een compositie van ontdekker/mentor MIKE BATT op, en het is zeker niet het beste nummer van de plaat, integendeel. Toen de POLICE hun derde LP uitbrachten, was dat ook meteen de beste ... THE HOUSE is Katie's ZENYATTA MONDATTA. PS : Iedereen heeft (en dat mag) zo zijn favoriete nummers ... en niemand die de 2de single als een potentiele single ziet ... bizar ! weer een stunt van de platenfirma, of zijn wij, de fans, verkeerd ?

Katie Melua is een schone deerne, met in potentie veel mooie muziek in zich...in potentie zeg ik er dan bij m.i....want helaas pakt het over het geheel; gezapig, saai en eentonig uit. Anderzijds het begint evenwel best wel aardig met de contrast van de tekst in I'd love to kill you, met die zoete muzikale ondersteuning, dit concept werkt tot aan A moment of madness, waarbij teksten met een knikje erin, gecombineerd worden met net een wat andere muzikale begeleiding, waardoor die nummers juist weten op te vallen.
Maar vanf Red Balloons tot aan The one i love is gone, is het doorploeteren. Vanaf Plague of Love pakt Melua voor mijn gevoel de draad weer een beetje op, maar is het eigenlijk al te laat, om mij weer betrokken te voelen bij haar muziek. Bijv. een God on Drums, Devil on the Bass is een aardig concept, alsook de tekst, maar wordt m.i. niet goed uitgebuit. Ik mis de peper in haar welbevallige achterwerk. Ze zingt zo keurig binnen de lijntjes en de muzikanten zijn zo braaf bezig, dat ik afhaak. Twisted even zo, bied veel mogelijkheden om eens lekker uit te pakken, maar nee hoor, Katie 'diazepam' Melua draait alle mogelijke spanning binnen haar potentiele mooie muziek, resoluut de nek om.
Ws. samen met Norah 'lormetazepam' Jones, voor mijn gevoel de twee saaiste vrouwelijke artiesten die er op dit moment zijn. Hoewel ik best wel wat sympathie voor haar muziek heb, al zou je het zo niet zeggen.

Katie Melua heeft een prachtige stem, ze is volgens mij super lief en ze is ook nog eens een mooie vrouw. Wat wil je nog meer? Ja, een goed album dat zoiezo. Toch vind ik dit album wat middelmatig. Ik vind altijd bij haar: de singles zijn leuk met nog een paar andere nummers van het album, maar de rest vind ik meestal niet erg aangenaam. De rest is dus eigenlijk opvulling, en net alsof haar inspiratie dan op is. Sommige nummers zijn echt ritme loos en zonder enige hoogtepunt.

Na The Flood te hebben gehoord (wat een prachtig nummer, eigenlijk haar beste nummer ooit vind ik) begon ik met een positief gevoel het album. Ik was wel bang dat ik de rest teleurstellend zou vinden, vooral omdat ik al wist dat ze dit nummer nooit zouden overtreffen.

Andere leuke/mooie nummers van dit album zijn: I'd Love To Kill You, Twisted en The House. De rest vind ik eigenlijk middelmatig waar toch nog een paar uitschietertjes tussen zitten zoals: A Moment of Madness en Plague of Love.

De rest vind ik eigenlijk niet zo leuk. Maar ik heb ze ook nooit echt serieus geluisterd hoor, dus ik ga ook nog geen cijfer geven. Ik vraag me af of die er wel komt, want het is al een hele tijd geleden dat ik hier aan begonnen ben.

Oke, uiteindelijk toch beluisterd en ik moet zeggen het zeker positief uitgevallen.

I'd Love To Kill You, is gewoon een geweldig mooi nummer. Ik krijg er gewoon kippenvel van en tranen beginnen uit mijn ogen te rollen. Niet dat ik hysterisch aan het huilen ben ofzo, maar het is zo mooi gezongen. - 5*
Daarna natuurlijk The Flood, wat een geweldig nummer en hoort zeker tot de mooiste nummers ooit! Ook hier krijg ik weer kippenvel en waterige ogen. - 5*
A Happy Place, vond ik eerst maar niks, maar toch is het na een aantal luisterbeurten sterk verbetert. Na prachtige nummer als I'd Love To Kill You en The Flood valt het wel tegen, maar het zijn gewoon erg emotionele, krachtige en rustige nummers en dan is het ook leuk als je eens een wat vrolijkere nummer krijgt met wat meer tempo. 3,5*
A Moment of Madness vond ik ook al een erg leuk nummer, maar is alleen maar verbetert. Ook weer een erg mooi nummer en met gevoel gezongen door Melua. 4,5*
Red Balloons had ik nooit echt geluistert en vind ik toch ook wel bij de betere nummers horen hoor! Erg mooi refrein en ook erg mooie stukken voor de rest. Ook weer zo'n nummer waarbij je gewoon weer geniet en luistert naar de prachtige stem en geluiden. 4,5*
Tiny Alien is ook een erg aannemelijk lied en prima om naar te luisteren, maar behoort net onder de beste nummers. 4*
No Fear For Heights, ook moet ik weer eerlijk zeggen dat ik dit nummer niet echt goed heb geluistert tot nu toe. Maar het viel me reuze mee. Ook weer erg mooi gezongen met een wat lagere stem en dat pakt goed uit. 3,5*
The One I Love Is Gone, ook nooit echt bij stil gestaan dat het toch best een lekker nummer is en erg mooi. De tekst is vrij triest. 4*
Ik wist al dit ook weer een heerlijk nummer zou worden. Plague of Love heeft een vrij simpele tekst, maar het is gewoon prettig beschreven en gezongen. 4,5*
God on the Drums and the Devil on the Drums ook erg aangenaam terwijl ik dat eerst totaal niet vond. Erg fijn om even bij te zitten en heerlijk achter over te zitten en lekker te genieten. 3,5*
Twisted behoort ook zeker tot mijn favorieten. Wat een prachtig lied en heerlijke beat. 4,5*
The House is 1 van de mooiste afsluiters die ik in tijden gehoort heb. Ook weer kippenvel door heel je lichaam van top tot teen het maakt allemaal niet uit, want dit nummer raakt je en ontroert je door de stem en de geweldige tekst. 5*

Dankje wel Katie Melua, voor een prachtig album. De dit is zoiezo je beste album.