Villagers - Becoming a Jackal (2010)

Positief lijkt me. Ik heb het ook wel een beetje, vind het dan ook de beste track van het album... dat pianospel is echt fantastisch.

Erg goed nummer inderdaad. Hoewel ik het beste nummer toch echt 27 Strangers vind, geweldig die melancholieke toon en hoe Connor O' Brian zijn busreis beschrijft!

Ja weet ik niet. Ik vind het goede muziek maar gewoon een enge gedachte krijg ik bij dat nummer.

Kan ik me goed voorstellen. Ik heb het zelf ook een beetje, knap hoe ze zo'n sfeer op weten te roepen

Prachtige plaat van een zeer getalenteerde zanger. Dit kan nog wel eens een hele grote worden, want je hoort gewoon dat hij nog beter kan dan dit.

Sommige nummers zijn toch wat minder ('Ship of Promises', 'That Day') maar met name het laatste deel van deze plaat (vanaf 'Set The Tigers Free' vind ik erg sterk, met als hoogtepunt 'Twenty Seven Strangers'.

En 'Becoming a Jackal' is natuurlijk ook prachtig. Na het optreden op Lowlands was ik zeer enthousiast en ga ik ze binnenkort weer live zien in Doornroosje.

Toen ik voor het eerst het nummer 'I Saw the Dead' hoorde krijg ik bijna een hartaanval van de laatste seconden van het nummer.
Verder een redelijk album.

Ik heb sinds gisteren kennis gemaakt met deze groep, The Villagers. En na 2x draaien ben ik echt zeer aangenaam verrast. Ik kan er nog niet zoveel over zeggen. Ik moet er nog even meer naar luisteren, maar deze muziek heeft heel wat potentie in zich. Ik zou anderen echt eens aan willen raden deze toch eens te beluisteren. Hij is het echt de moeite waard. Uitgebreidere mening van mijn kant gaat zeker volgen!

Ik vind coners Oberst niet zover gezocht. Als je het begin van Ship of promises beluisterd bijvoorbeeld. Ik moest daar ook gelijk aan denken. Wel grappig dat ik niet de enige ben. Een vriend raadde deze cd aan. Normaal gesproken is het altijd andersom maar ik zal vaker gaan luisteren. Duidelijk een kandidaat voor het eindejaarslijstje.

Ship of Promises op Blogotheque:

Villagers (Conor J. O'Brien) | Ship Of Promises | A Take Away Show on Vimeo

Het gejank van de wolven in Pieces is angstaanjagend eng, maar o zo mooi.

Hoe kan je je vergissen. Ik vind dit echt een verschrikkelijk slechte cd, waar ik kort geleden nog redelijk enthousiast was. Ben ik blij dat ik nog even had gewacht met het aanschaffen van dit schijfje.

Hoezo verschrikkelijk slechte cd? Hij is niet van het begin tot het eind van hetzelfde niveau, maar nummers als Becoming a Jackal, Home en The Pact (I'll Be Your Fever) zjin toch wel erg mooi, je kan horen dat de man zeer muzikaal is.

Een mooi album en eentje die wat afwisseling te bieden heeft. Het begin vind ikzelf van een wat hoger niveau als het middenstuk, waar het wat vlakker klinkt.

Dit album heeft het jaar mooi overleefd. Ik luister er nu nog eens naar en ik vind het echt heerlijk, een halfje omhoog. O'Brien is in mijn ogen toch wel de grootste poëet die in 2010 is opgestaan.

Ontzettend mooie plaat, echt een ontdekking deze Becoming a jackal. Geweldig! Hier ga ik nog veel plezier van beleven

Als je er evenveel plezier aan gaat beleven als ik in 2010, dan ga je nog een leuke tijd tegemoet.

Yes

Ik beleef er in 2011 ook nog plezier aan! Ik ben een beetje aan het twijfelen over een eventuele verhoging naar 4,5*, voorlopig hou ik het echter bij het huidige cijfer.

Leuke plaat deze, ze spelen op Nuits Botanique in Mei , zeker een aanrader

Heb ze gezien als voorprogramma van Elbow.
Live zijn ze erg goed en spelen ze de nummers veel meer uitgesponnen en psychedelischer dan op de plaat. Ben benieuwd hoe ze zich ontwikkelen....

Voor mij verbazingwekkend dat er zo weinig mensen zijn die "The meaning of the ritual" tot het mooiste nummer verkiezen.

Verder een prachtig album waar ik nog velen malen van ga genieten.

Toen ik dit vorig jaar de titeltrack hoorde, was ik meteen verkocht. Becoming a Jackal is van een bovenaardse schoonheid. Het album was toen snel aangeschaft. We zijn nu een jaar verder en eerlijk gezegd is de glans er wel een beetje af. Na de eerste drie overtuigende tracks zakt de plaat hopeloos in. Met Set the tigers free (mooie zangmelodie) en Twentyseven strangers (aardige tekst) toch nog een opleving. Het hondengejank in Pieces gaat mij steeds meer irriteren, en ook daarom kan ik deze plaat maar met moeite uitzitten. Hoe anders waren mijn (hooggespannen) verwachtingen van deze plaat.

Zonde zeg! Bij mij staat hij na een jaar nog als een huis! Al moet ik wel eerlijk zeggen dat ik hem de afgelopen maanden niet meer heb gedraaid.

Mee eens, waanzinnig nummer! Kijk ook uitvoering bij Jools Holland, heel mooi YouTube - ‪Villagers 'Becoming A Jackal & Meaning Of The Ritual' Later With Jools Holland 2010‬‏

Op deze plaat staan een aantal prachtige composities.
De teksten zijn ook mooi diepzinnig.
Het concept dat de rode draad vormt voor deze plaat is ook heel mooi.
Sommige nummers zijn los van het concept wel een beetje saai, moet ik toegeven.
Ik geef deze plaat 4 sterren.

Weergaloos en prachtig. Soms iets te diepe teksten en te donkere refreinen. Gelukkig komen deze goed uit de verf dankzij de rest van de plaat die bestaat uit rustige liedjes die stuk voor stuk prachtig zijn. Een meesterwerk dat over het algemeen sterk ondergewaardeerd wordt.

Halfje erbij. Ik ben de teksten een stuk meer gaan waarderen en zelfs zo'n twee jaar na het uitbrengen blijft het me verrassen en boeien. Tijd voor een opvolger, zeg ik!

Ik vraag me af waarom ik dit niet gewoon 5 sterren geef.
Heerlijke sfeer, fantastische teksten... Wie kan me dat vertellen?

Omdat 5* staat voor perfectie, iets dat maar weinig albums is gegeven de laatste 100 jaar?

Zelf vind ik deze dan ook perfect. Zoals Anton Crobijn zei dat het imperfecte beeld vaak veel perfecter is dan het perfecte, zo kun je de uitschieters waarderen.

Het mooie er aan vind ik de contrasten en wendingen in het album. Hoewel er veel rustige, folky-pop liedjes tussen zitten (die overigens ook niet zouden misstaan op I'm Wike Awake van Bright Eyes), zijn de bombastische hoogtepunten nog opvallender en houden ze je 3 volle kwartieren vast. Ook al zit er soms wat geklooi tussen, zoals The Pact waarbij ze eigenlijk een beetje in herhaling vallen, is dit een heerlijk album.

Interessante opening die je meteen doet verder luisteren, een stel geweldige liedjes die de balans tussen indie en pop vinden, met af en toe een gepaste uitschieter. Heerlijk.