Saxon - Lionheart (2004)

Lionheart was toentertijd al een album waar ik met alle liefde een aantal nummers van beluisterde nadat het me een hoop moeite had gekost om het van Kazaa te trekken. Witchfinder General, Beyond The Grave, Lionheart en To Live By The Sword deden het allemaal goed en inmiddels bevalt ook Searching For Atlantis me prima. Het album heeft een vette productie, het drumwerk van Jorg Michael is spetterend en Biff klinkt nog verbazingwekkend veel feller dan hij op de afgelopen albums klonk. Gewoon een fijn en modern heavymetalalbum dat de band voor mij nog relevant liet klinken in 2004.

Tussenstand:
1. Solid Ball Of Rock
2. Power And The Glory
3. Strong Arm Of The Law
4. Wheels Of Steel
5. Lionheart
6. Metalhead
7. Unleash The Beast
8. Killing Ground
9. Denim And Leather
10. Saxon
11. Rock The Nations
12. Forever Free
13. Innocense Is No Excuse
14. Crusader
15. Destiny
16. Dogs Of War

Wat ik Saxon moet nageven, is dat Lionheart wel weer een stap in de goede richting is. Het klinkt weer wat vuriger dan de recente voorgangers en dat Biff soms best fel zingt. Ik had niet gedacht dat dit er nog in zat. Verder? Meer van hetzelfde. Lionheart is weliswaar het beste sinds Solid Ball Of Rock, maar het heeft voor mij nog steeds geen enkele waarde. Alle songs zijn volgens de bekende formules geschreven. Er staat werkelijk niets nieuws op dit album. Justice is uiteindelijk het beste nummer voor mij, maar het is zo volkomen onorigineel dat ik weinig behoefte heb om dit vaker te draaien. Het ergste is wat mij betreft dat Saxon er eigenlijk helemaal geen moeite voor doet. Musiceren op de automatische piloot.

Tussenstand:
1. Strong Arm Of The Law
2. Solid Ball Of Rock
3. Wheels Of Steel
4. Power & The Glory
5. Denim And Leather
6. Saxon
7. Lionheart
8. Metalhead
9. Unleash The Beast
10. Crusader
11. Killing Ground
12. Forever Free
13. Rock The Nations
14. Innocence Is No Excuse
15. Dogs Of War
16. Destiny

Met Jörg Michael zat er een nieuwe Duitser op de Britse drumkruk van Saxon. Wie beseft dat er in Duitsland maar liefst drie deelstaten zijn met 'Sachsen' in de naam, zal weten dat de verwantschap tussen dat land en Engeland groot is. Zelfs Saxons boekingskantoor is dan Duits: Thomas Kreidner in Dörpstedt. Het album werd opgenomen in het Engelse Boston met wederom der producer Herr Charlie Bauerfeind.
Op de hoes zien we Biff in korte broek en bassist Nibbs Carter op blote voeten. Dagje strand beleefd? Ziet er ontspannen uit.

Rond 2015 maakte ik op cd een mp3-afspeellijst met de hoogtepunten uit Saxons werk. Voor op vakantie naar en van het Zwarte Woud. Daarop véél werk van dit Lionheart, waarvoor zanger Biff voor zijn teksten rijkelijk putte uit de Engelse historie.
Bijna hardcorepunk is de hoofdriff van opener Witchfinder General, het synthintro van The Return vormt een fraaie overgang naar Lionheart, in To Live by the Sword hoor je thrashinvloeden, Jack Tars is een prachtig miniatuur in renaissancestijl dat goed werkt als opmaat naar English Man 'o' war.

Met dit Lionheart valt pas goed op hoe goed het vertrek van gitarist Graham Oliver in 1995 heeft gewerkt. Daarmee verdwenen grotendeels de stijl in de voetsporen van Jimi Hendrix en teksten in feestmodus. Steeds sterker werden de fellere, modernere aanpak van Doug Scarratt en de historisch geïnspireerde lyrieken van Biff Byford.
Thrash- en shredinvloeden passen goed bij dit Saxon. Veel energie, zoals het Saxon van 1980 die ook had: vooral op album Wheels of Steel klinkt de energie van punk door, al was het natuurlijk hártstikke metal.

Volgende album werd The Inner Sanctum en wat er toen achter de schermen bij Saxon gebeurde, is heel interessant.