Jennifer Lopez - Rebirth (2005)

Ai ai ai, dit is gewoon pijnlijk. Hoewel de prachtige albumcover doet vermoeden dat dit wellicht Jennifer’s mooiste album is, is dit gehele album complete bagger. De “nieuwe” Jennifer verruild popliedjes voor R&B en zelfs hiphop getinte nummers, een genre dat haar totaal niet ligt.

Het is erg moelijk om een album als deze vanaf begin tot eind te beluisteren. Vooral het eerste nummer ‘Get right’ is gewoonweg irritant, het verbaasd me dan ook dat dit een wereldwijd succes werd. De rest van de nummers zijn helaas ook niet veel beter en ik wacht(te) dan ook op een hit als ‘If you had my love’ of ‘Ain’t it funny’, maar helaas, die kwam niet.

Nummers als ‘Step into my world’, ‘Still around’ , ‘He’ll be back’ en '(Can’t believe) This is me’ zijn misschien nog wel noemenswaardig om te noemen als redelijk goede nummers, maar beter dan dat zul je het niet vinden op dit album. Een gemiste kans als je het mij vraagt. Een album als deze bevat ook duidelijk gebrek aan single materiaal waardoor je eigenlijk weinig affiniteiten zult krijgen met dit album; alle nummers zijn snel vergeetbaar en de grootste hit van dit album stoort gewoon ontzettend. Daarnaast vind ik het allemaal wel erg veel van hetzelfde, alles ligt in het verlengde van elkaar en diversiteit was/is op deze CD dan ook wel gewenst. Ook de laatste track, de remix van ‘Get right’ voegt helemaal niks toe en zorgt er eerder voor irritaties dan een meerwaarde. Slecht album maar gelukkig voor Jenn heb ik slechtere albums gehoord waardoor ik deze niet bekroon met een van de laagste scores.

Als geheel vind ik dit album ook rommelig overkomen, maar dat kan natuurlijk aan mij liggen.