Robbie Williams - Life Thru a Lens (1997)

Erg goed te horen op dit album dat hij nog vriendjes met Oasis was

Dat kun je wel zeggen ja.
Zijn volgende albums zijn meer softy

Baby Girl Window duurt volgens mij 4.10 en geen 14.10 Een aardig album met een aantal sterke nummers.

Ja inderdaad, maar dat maakt het wel een goed album. (beter dan zijn latere werk vind ik)

Vrienden? Eerder passagier #243 op de Oasis bandwagon.

Ja, je kunt het idd horen, maar Escapology is denk minder soft dan deze (Song 3, Cursed, How Peculiar, How Peculiar reprise)

Heb em zelf, Baby girl window vindt ik echt een superlied

Dit vind ik een typisch Meneertje Middelmaat Plaat; De titelsong, Let Me Entertain You en natuurlijk de formidabele ballad ANGELS springen hier echt uit.
Toch minstens drie echte aankoopargumenten...

***

Arme Robbie Williams , hij wil er toch zo graag bijhoren , bij Take That was hij toch echt op zijn plaats, no talent .

Gewoon een goed album, niets op af te dwingen. Met dit album begon mijn enthousiasme voor Robbie Williams. Eigenlijk totaal mijn genre niet, maar vooral zijn eerste 4 albums deden het goed bij mij.

Helemaal mee eens.
Op dit album is het nummer South of the Border zwaar onderschat !

De video van Let Me Entertain You vond ik wel leuk destijds. Robbie als Gene Simmons

Destijds was ik blij verrast met dit debuut.

Na zijn verschrikkelijke vertolking van George Michael's freedom, en zijn verleden bij take that had ik dit niet verwacht.

Zeer leuk album, wat overigens nu wel al jaren in de kast ligt stof te happen. Echt tijdloos is het dus niet.

Robbie Williams.

Een guilty pleasure of een serieus te nemen rockartiest of juist daar iets tussen in? Misschien is het dat wel.

Laten we het daar op houden, dan hoef ik ook niet gelijk in mijn biechtstoel te gaan zitten om te zeggen dat ik zijn muziek bij tijd en wijle heel aardig kan hebben.

Sterker nog, ik vind Let me entertain you van deze cd één van de aardigste nummers van rond de eeuwwisseling en dat de singleskopers destijds het nummer niet hoger kregen dan de Tipparade, terwijl Williams toch al veel succes had, geeft aan dat niet alles als even commercieel werd gezien.

Zijn leuk in scéne gezette controverse met Oasis gaf beiden ruim voldoende aandacht en in die zin is Robbie Williams er in geslaagd de rockmuziek van die tijd op de kaart te zetten. En het was niet alleen de aandacht, hij wilde zijn muziek ook gelijk geschaard zien onder hetzelfde niveau als dat van Oasis. Een soort van Beatles/Stones discussie oproepen.

Ik kan alleen Williams zelf beoordelen, aan Oasis ben ik nog nooit toegekomen, maar ik vind dat hij ook zonder al dat gedoe (waar ging het ook al weer precies over?) best een schouderklopje voor zijn eerste albums mag krijgen. Het moet niet te zoetsappig worden maar de ingeslagen weg met Life thru' a lens stemde hoopvol voor de toekomst.

De singles Angels en Old before I die zijn ook prima maar eigenlijk staan er geen missers op dit album.

Het nummer op deze cd duurt wel zolang.
Want als je hem helemaal afluisterd,
draagt Robbie aan het einde ,
nog een gedicht over zn jeugd voor.
Zeker de moeite van het wachten waard!

Danielle.

Ja, dus nog 10 minuten stilte voor er nog iets komt?

Inderdaad, er volgt nog een snedig gedicht (naar zijn oude manager als ik me niet vergis)

Waarom zijn ineens alle voorkeurstemmen bij dit album verdwenen?

Het systeem doet al een tijdje raar, heb ik de indruk...

Jullie zullen dit bericht dan ook vast hebben ontvangen?

Ik heb helemaal niks met boy bands, laat staan met daaruit voortvloeiende popacts. Robbie Williams is daarmee een uitzondering. Die uitzondering beperkt zich overigens wel tot zijn debuutplaat "Life Thru a Lens". Op dit album hoor ik de pop/rock versie van Robbie Williams, voordat hij zich helemaal verkoopt aan de commercie. Ik hoor nog een echte band op "Life Thru a Lens" en de liedjes steken alleraardigst in elkaar. Hierna groeit Williams uit tot de grootste popster op aarde, en komt er alleen nog hier en daar een single voorbij die ik kan waarderen, maar qua albums is "Life Thru a Lens" voor mij de enige genietbare plaat van Robbie Williams.

Best een goed album, zeker voor een artiest die in een boyband heeft gezeten. Het album heeft een mooi begin met 'Lazy days', en verder staan er ook goede nummers als 'Angels', 'Old before I die', 'Let me entertain you' en 'Killing me' op. Er staat zelfs geen slecht nummer op dit album, en het is dus niet te verwonderen dat Robbie Williams in 1995 de boyband Take That verliet.

Goed begin van Robbie Williams. Natuurlijk is het overbekende angels een mooi lied, maar ook lazy days, ego a go go, let me entertain you (met een clip die mij als jong jochie de stuipen op het lijf joeg ), south of the border en clean zijn prima liedjes. Hoogtepunt van de plaat is echter old before I die, die ik graag hard draai.

Een wat onevenwichtig begin van Robbie, dat vooral nog heel erg Britpop uitademt. Eigenlijk is het tot en met nummer 8 gewoon een meer dan prima album. Alleen ondanks dat het op zich prima liedjes zijn, voelt het laatste trio een beetje als een nachtkaars die langzaam uitgaat en de balans zoek raakt.

Afgelopen week het witte vinyl binnen. Een prima persing. Alleen is het jammer dat het bonusversje 'Hello Sir' is weggelaten, dat terwijl er alle ruimte voor is gezien de splitsing van het album. Een klein smetje op een verder prima release.

Robbie Williams is in dit album nog wat zoekende. Hij zal zich snel herpakken met het volgende album. Hij wil zich in dit album iets stoerder manifesteren dan zijn Take That periode. Er staan een paar goede songs op maar ook wat mindere.

en nog een mega extended pakketje voor de kerst

Robbie Williams / Life Thru A Lens reissue – SuperDeluxeEdition

Veel b kantjes uit die periode zijn wel de moeite.

Maar zon pakket is voor mij dan wel weer iets teveel van het goede.

Even wachten tot de afprijzing