The Drums - The Drums (2010)

Wel een leuke tracklist maar ik mis wel Saddest Summer en Submarine. Mijn verwachtingen zijn erg groot van deze band en dit album. Ik kijk er zeker naar uit. 4 juni sta ik voor de deur van de Musicstore voor dit album.

Gaat vast een bescheiden hype'je worden.

Eerder groot hypje. In London al een aantal billboards ervan gezien, ze mochten bij Johantan Ross optreden en let's go surfing zit in een autoreclame.

Dat is een goed begin Maar toch kan het nog alle kanten op met deze band. Ik hoop trouwens dat het album beter (helderder/harder) gemastered wordt dan Summertime!

Dat zeker. De EP was was vlak maar de songs waren redelijk tot niet uit je kop te krijgen.

Vage hoes.

Let's Go Surfing is alvast een erg aanstekelijk nummer, wat nog wel eens bij MTV Brand New langskomt. Ben benieuwd naar de rest.

Hij staat nu op, ben benieuwd.

heb gewoon de cd opstaan, leuk hoor, fris bandje met ouderwetse britpop, dat dan weer wel, en dan nog wel uit de US of A. Label klopt overigens niet, ziet niet op Island maar op Moshi Moshi, in UK wel op Island, maar goed een kniesoor die daar op let

Leuke, zomerse plaat met een paar zeer aanstekelijke nummers. In een paar nummers klinkt duidelijk Joy Division door (zang, drums). Misschien niet erg vernieuwend, maar wel fijn!

Ik zag 'Let's Go Surfing' laatst opeens bij MTV Brand New voorbijkomen. Ik vond het nogal vreemd om een nummer dat al zo'n jaar oud is als 'Brand New' te bestempelen en ik vroeg me af waar dat opeens vandaan kwam. Toen stuitte ik vandaag tot mijn verbazing opeens op het debuutalbum van The Drums. Ik moet zeggen dat het als een complete verrassing kwam. Ik had verwacht dat het debuut vooraf zou worden gegaan door een enorme hype over het hele internet. Straks maar eventjes luisteren want Summertime! vond ik een geweldige EP die ik nog steeds wel met enige regelmaat draai.

Na al die lovende kritiek op die EP en na al die hoopvolle berichten overal op het wereldwijde web over dat hoogstwaarschijnlijke fantastische debuut van één van de beste nieuwe bandjes ben ik een beetje teleurgesteld na het beluisteren van dit 'The Drums'. Het klinkt allemaal erg leuk en het album luistert op zich ook lekker weg (helemaal met een zonnetje erbij) maar zo overrompeld als ik had willen zijn ben ik echt nog niet..

Ik sluit me daar wel bij aan. Hoewel ik Summertime! zoals eerder gezegd geweldig vind lijkt dit vooralsnog een beetje een niemandalletje te zijn geworden waar de hoogtepunten de nummers zijn die eigenlijk ook al op eerdergenoemde EP stonden. Op zich geen slechte plaat maar niet meer dan 'wel lekker'.

Ik verwachtte er toch ook net iets meer van.

Best Friend, Let's Go Surfing, Me and the Moon, Down By the Water en I'll Never Drop My Sword circuleerden al lang op het internet of stonden op de Summertime! EP en zijn op één na onaangepast op dit album gezet. De twee laatstgenoemde nummers vond ik sowieso al zwak, de eerste drie daarentegen vind ik wel heel goed.

Van de 'nieuwe nummers' vind ik Book of Stories ( The Cureachtig), Skippin' Town, Forever and Ever Amen en It Will All End In Tears (heel Joy Divisionachtig) ook erg goed.

The Future, We Tried en I Need Fun In My Life vind ik matig tot zwak, wegens onderling inruilbaar/ongeïnspireerd. Van zo'n nummers kunnen The Drums er volgens mij tientallen schrijven als ze is een namiddag samenkomen.

Ze hadden -volgens mij- beter wat zwakkere songs weggegooid (of later als b-side gebruikt) en de sterke songs op een tweede EP'tje gezet of gewoon wat langer gewerkt aan nieuwe nummers, zodat ze geen plaatje hoeven te maken dat we al voor de helft kennen. Op warme dagen luistert het wel lekker weg, dat dan weer wel.

Een kleine 3*.

Haastige spoed is nooit goed(?) zeg ik maar dan, tweede ep zal veel beter zijn geweest want dit is ook zo zwak.

Ik ben blij dat ze niet al te veel nummers van de EP hierop hebben gezet, de toon van de plaat is ook compleet anders. De melancholieke teksten met de vrolijkere melodieën geven het album een extra spanning met zich mee en ik vind hem erg goed!

Let's Go Surfing is echt tof.

Hmm, de EP was toch wel een stukje leuker.

Maar alsnog vrolijke popliedjes.

Ik moet 't nog beluisteren maar ik betreur eveneens dat Submarine ontbreekt!

Heerlijke zomerse surfpop.
De enkele zwakkere songs zijn ze vergeven (nr 2 10 11),
omdat de hoogtepunten zo vrolijk makend zijn (nr. 1 3 4 5 8 9)
Samen met the Maccabees is dit voor mij de zomerhit van 2010.

Ik heb hem nu ongeveer 10 keer beluisterd en tot aan nu toe verveelt het zeker niet. Ik kan ook moeilijk een slecht nummer aanwijzen op het album. Ik vind het wel erg jammer dat Saddest Summer en Make You Mine er niet op staan, maar daar van uit wil ik niet oordelen. Een heerlijke plaat voor de zomer, die sinds dit album is bezorgt is begonnen

Let's Go Surfing is echt een irritant gezongen nummer.. de nieuwe single is dan echt erg aanstekelijk.. heb hem gehoord op Studio Brussel: De Hotlist.. hij heet Forever & Ever Amen

Een plaat vol catchy, aanstekelijke nummers, die jammer genoeg iets te veel op elkaar gelijken.

een krappe 3 sterren

De nummers lijken allemaal op elkaar en de aanstekelijkheid van in het begin vervaagt enkele maar op het einde.... 2 sterren

waarom staat I felt stupid hier niet op?

Forever and Ever, Amen is voor mijn oren een radio_vriendelijke matige single.
Deze Songs zijn veel aantrekkelijker:

Best Friend: Stuwende bas
Book of Stories: één brok muzikale positiviteit, met een vervreemdende tekst.
Skippin' Town: Surfing sound ala 2010.
It Will All End in Tears: JoyDivision/NewOrder is alive.
We Tried: ... and died. meesterlijke meeslepende tekst . meezingen mag.

Na de eerste luisterbeurt klinkt alles wat te vlak imo. Hopelijk groeit de plaat nog. Wel vind ik de parallel met Joy Division enorm duidelijk, en dat stoort me (jammer genoeg).

Hm, ik vond de EP veel beter... Alle nummers die hierop overgenomen zijn springen er voor mij net uit. Nog maar een paar keer luisteren misschien.

Heb hem net even opgezet.

Lekker popplaatje tot nu toe, geinspireerd door jaren 80 bands als The Smiths, The Cure en Joy Division (echt mijn ding). Met hier en daar een vleugje Dick Dale (surf muziek).

Vooral de invloeden van The Smiths zijn zeer goed hoorbaar. Alhoewel het muzikaal en qua teksten nooit Marr en Morrissey kunnen evenaren, is het wel duidelijk hoorbaar dat ze hieruit hun inspiratie gevonden hebben.

Even googlen op 'The Drums, The Smiths Influence' en je vind het volgende interview.

“It’s a cliché, I know,” says their front man, Jonathan Pierce, on the top floor of the two-storey flat that he shares with the rest of the Drums (and sundry friends and animals) in Williamsburg, Brooklyn, “but the person who said everything I ever wanted to say is Morrissey. What a poet. He literally changed my life, swept me away.” The greatest single of the past 30 years, according to Pierce, is the Smiths’ This Charming Man; the most perfect song, Morrissey and Marr’s There Is a Light That Never Goes Out. On his bedroom wall hangs his proudest acquisition, a sleeve of the Smiths’ debut single, Hand in Glove, given to them by the Smiths’ drummer, Mike Joyce, that bears the message: “To the Drums from the Drums” (this was how Morrissey insisted Joyce be described on the original sleeve).

klik voor het hele interview.

Vooral het begin van de tweede track lijkt sprekend op Still Ill van The Smiths.

Als groot liefhebber van The Smiths en de 80s is dit zeker de moeite waard. Zeker omdat ik zelf nog niet geboren was toen The Smiths uit elkaar gingen.

*Zet de plaat weer even op*

na een paar keer beluisteren toch een ''halfje'' erbij , heeft precies wat tijd nodig deze plaat om echt door te dringen