The Babys - The Babys (1978)
Alternatieve titel: The Official Unofficial Babys Album
mijn stem
10 stemmen
1
geplaatst: 14 maart 2015, 22:07 uur
DIt album bevat opnames die dateren uit 1975, nog voor het debuut van The Babys uitkwam. Het zijn eigenlijk demo opnames, ze klinken iig wel een stuk rauwer dan de latere albums. Leuk om eens te horen, zo blijkt bv. dat een deel van Wear Your Ring gebruikt is in If You Could See Me Fly.
0
geplaatst: 21 oktober, 20:49 uur
Ik was vanmiddag in een platenzaak, waar ik deze tegenkwam. Op de gok meegenomen, ben benieuwd!
0
geplaatst: afgelopen donderdag om 22:43 uur
...Die platenzaak was in Middelburg en inmiddels heeft The Babys al de nodige rondjes gedraaid. Hier op MuMe staat ie vermeld als een verzamelalbum, maar eigenlijk is dit het album dat vooraf ging aan het debuut uit 1976. Een soort album nummer 0 dus.
Van de achterzijde van de hoes: geproduceerd door Ian 'Radar' Mills, uitgebracht bij NEMS, geperst in Almere en The Babys zijn hier nog een kwintet. Dit met bassist en toetsenist Matt Irvine. Is hij degene die - mét John Waite - zingt op Time on My Hands? Op de voorzijde zien we slechts de vier heren van het hierop volgende album.
Op de overige nummers is het Waite die bij de microfoon staat, waarbij de gitaren steviger scheuren dan op de drie albums die volgden, waarvan Broken Heart en Head First succesvol waren. Hier echter meer in de lijn van de steviger albums die ze in 1980 uitbrachten, te weten Union Jacks en On the Edge.
Hij zingt weer de sterren van de hemel met die heerlijk lenige stem met rauwe snik op de climaxen. Gitarist Mike Corby kan scheuren en zet soms slidespel neer, zoals op Do It Nice.
Afgelopen zomer was ik tevergeefs op zoek naar een platform waar ik de documentaire over/met John Waite kan zien, 'The Hard Way' uit 2022. T.z.t. weer eens proberen en dan hopen of ik meer te weten kom over deze beginfase met The Babys. Wat gebeurde er tussen dit album en het officiële debuut, dat ook The Babys heet? En dat met de kennis dat Waites soloalbums en de twee met Bad English (met Neal Schon van Journey) evenmin zijn te versmaden.
Op The Babys klinkt volop een groep. Melodieuze rock, soms richting hardrock (het intro van Rainy Day had zó op een vroege plaat van AC/DC gepast) en helemaal in jaren '70-sfeer, zonder dat het wollig of weeïg wordt. Het intro van If You Could See Me Fly doet me denken aan een later nummer van ze, mogelijk dat de riff in een ander jasje terugkeerde - maar weet even niet welke track. Het enige bekende nummer is I'm Falling, dat in '77 op Broken Heart in een gepolijstere productie opnieuw werd opgenomen.
Leuk toch weer, zo'n platenzaak met verborgen schatten. Want ik kwam er meer tegen!
Van de achterzijde van de hoes: geproduceerd door Ian 'Radar' Mills, uitgebracht bij NEMS, geperst in Almere en The Babys zijn hier nog een kwintet. Dit met bassist en toetsenist Matt Irvine. Is hij degene die - mét John Waite - zingt op Time on My Hands? Op de voorzijde zien we slechts de vier heren van het hierop volgende album.
Op de overige nummers is het Waite die bij de microfoon staat, waarbij de gitaren steviger scheuren dan op de drie albums die volgden, waarvan Broken Heart en Head First succesvol waren. Hier echter meer in de lijn van de steviger albums die ze in 1980 uitbrachten, te weten Union Jacks en On the Edge.
Hij zingt weer de sterren van de hemel met die heerlijk lenige stem met rauwe snik op de climaxen. Gitarist Mike Corby kan scheuren en zet soms slidespel neer, zoals op Do It Nice.
Afgelopen zomer was ik tevergeefs op zoek naar een platform waar ik de documentaire over/met John Waite kan zien, 'The Hard Way' uit 2022. T.z.t. weer eens proberen en dan hopen of ik meer te weten kom over deze beginfase met The Babys. Wat gebeurde er tussen dit album en het officiële debuut, dat ook The Babys heet? En dat met de kennis dat Waites soloalbums en de twee met Bad English (met Neal Schon van Journey) evenmin zijn te versmaden.
Op The Babys klinkt volop een groep. Melodieuze rock, soms richting hardrock (het intro van Rainy Day had zó op een vroege plaat van AC/DC gepast) en helemaal in jaren '70-sfeer, zonder dat het wollig of weeïg wordt. Het intro van If You Could See Me Fly doet me denken aan een later nummer van ze, mogelijk dat de riff in een ander jasje terugkeerde - maar weet even niet welke track. Het enige bekende nummer is I'm Falling, dat in '77 op Broken Heart in een gepolijstere productie opnieuw werd opgenomen.
Leuk toch weer, zo'n platenzaak met verborgen schatten. Want ik kwam er meer tegen!
* denotes required fields.
* denotes required fields.