Y & T - Facemelter (2010)

Niets nieuws onder de zon, en dat mag je ook niet verwachten van de heren. Blijft een prima liveband en ik denk dat een aantal nummers van deze cd het live beter doen dan op plaat. Geen gekke cd, al heb ik hier en daar wat slechte recensies gelezen. Waarschijnlijk verwachtte men het niveau van Earthshaker of Black Tiger... maar we mogen van de Rolling Stones toch ook geen Sticky Fingers meer verwachten?

Past naadloos binnen het oeuvre van de band, ook na deze langdurige afwezigheid. Dat betekent dus enigzins achterhaalde en oubollig klinkende amerikaanse rock, wel sympathiek uitgevoerd. Het gitaarwerk is nog steeds van hoog niveau en ook Meniketti is na al die jaren nog best goed bij stem, al begint zijn bereik wel wat minder te worden. Tekstueel stelt het wederom weinig voor allemaal, met als dieptepunt de vreemde tekst van Gonna Go Blind, over... masturbatie. Bonustrack Losing My Mind is één van de betere songs van de plaat.

moeten het een tijdje zonder Phil Kennemore zien te stellen die met kanker afhaakt. We wensen hem sterkte om dit te overwinnen.

Gewoon een degelijke Y&T-plaat


Met de waanzinnige gitaarsolo's van Meniketti

bij het zien van de hoes plotsklaps terug in de tijd, als 16 jarige kwam ik toen vaak bij een platenuitleenboer, vond op een dag black tiger, zon gave hoes, dat ga ik beluisteren, mean streak was het vervolg,. een evenzo gave hoes, en wat bleek het goeie muziek

ik ga deze zeker ook beluisteren, ze verdienen het

Phil Kennemore is vanochtend overleden ten gevolge van die K ziekte. RIP

Ik kan er niks aan doen maar ik vind dit comeback album niet best. Eigenlijk vind ik alleen Coming home het niveau halen van oud werk. De rest klinkt lusteloos en Meniketti zingt niet best. Ik mis het vuur en het enthousiasme dat ouder werk zo kenmerkte. Is misschien ook teveel gevraagd van een band die al zolang mee gaat maar toch...Ik had er (veel) meer van verwacht.

R.I.P. Phil Kennemore
We miss you !!!

Gelukkig weer redelijk richting de eerste platen, zeker niet slecht. Ik had eerlijk gezegd wel een betere verwacht (gehoopt) na al die tijd, maar al met al valt ie niet tegen. Wellicht ook niet fair om zo'n hoge verwachtingen te hebben, maar ja tis toch een van mijn all time favourite bands. WIe weet, de volgende. Hoop doet leven, toch?!

Sympathieke plaat. Spontaan en zonder poespas. Maar legt het behoorlijk af tegen de twee solo-uitbarstingen van Meniketti.

Er is nog een bonusnummer die hier niet bij staat. Die had gewoon op het reguliere album moeten staan. Deadly Deciever