Di-rect - This Is Who We Are (2010)

Met de komst van de nieuwe zanger is er toch een en ander veranderd: van soms jongensachtige rock is nu de overstap gemaakt naar een echt goede sound. This Is Who We Are en Times are Changing zijn geweldige singles, die al jaren bekend zijn in de muziekwereld en tot vandaag de dag goed blijven.
Hold On en Forgiveness zijn schitterende nummers. Deze nummers luisteren heerlijk weg en kan ik wel blijven luisteren. De stem van Marcel van Veenendaal gecombineerd met knappe staaltjes gitaarwerk.
Track 6 is ook aardig, en in Walk With Me ligt de kracht in het gitaarwerk en de goede opbouw van dit ( lange ) nummer.
Daarna zwakt het echter stevig af, en worden de nummers saai en weinig bijzonder. Het staat buiten kijf dat de stem van de leadzanger goed is, maar na een paar fantastische nummers is het beste eraf en gaat ook Di-Rect vervelen. Kwalitatief is dit album dus goed, maar niet constant genoeg.
3,5 is de maximale score voor een dergelijk album, maar het moet gezegd worden dat Di-Rect muziek maakt die onevenaarbaar zijn voor de meeste Nederlandse rockbands.

Nieuwe zanger: ik vind zijn uitspraak heel beroerd en dat irriteert soms. Hij heeft een stem in de traditie van de jaren '80 (hard)rockbands en dat vind ik wel prettig.
Mede door het toevoegen van een toetsenist heeft Di-Rect zichzelf opnieuw uitgevonden. Verdwenen is de jongensachtige grunge, gekomen is meer volwassen rock muziek met een poprandje. Met name het eerste deel van het album luistert heel prettog weg. Het wordt nergens briljant, maar is ook nergens slecht.
Deel 2 klinkt iets minder geïnspireerd, maar dat kan ook komen omdat het hele album iets te eentonig is.
Conclusie: De eerste stap naar volwassenheid is gezet, maar ze moeten nu toch echt meer een eigen geluid krijgen om ooit echt boven de middelmaat uit te komen.