Roxy Music - Greatest Hits (1977)

Mijn moeder vindt Roxy Music geweldig en ik moet ernaar luisteren van haar

Wil je er over praten?

Het komt vast wel goed met Freekje, je kunt mindere moeders treffen

"Love Is the Drug" is wel zeer goed. Het is een "vroege" greatest hits en ken te weinig die periode, Avalon zegt me veel meer... De eerste keer dat ik de CD beluisterde viel ik niet echt omver... Maar ik wil het leren kennen!

Met wat uitzonderingen, heeft Roxy music zelf ook heel goed aangevoeld wat het allerbeste was van wat ze tot nu toe hadden uitgebracht.

En dat is dan een combinatie van uitgebrachte singles (eigenlijk heeft Roxy music maar een handjevol hits gehad in de periode 1972-1977) en ijzersterke nummers van hun toch al niet misselijke cd's uit die periode.

Maar deze verzamelaar is één van de allerbeste Greatest hitsen die ooit is uitgebracht, de nummers allemaal geselecteerd uit één unieke periode uit de carriere van Roxy music. Geen lelijke vergaarbak van 40 jaar Roxy music met solowerk van Bryan Ferry.

Je kunt er ook voor kiezen 'gewoon' de eerste vijf albums van Roxy music te kopen. Een waardevolle uitbreiding van je verzameling en deze Greatest hits kun je dan automatisch compilieren en inbranden.

En waar haal je Pyjamarama dan vandaan Hans ?

Inmiddels kun je terecht bij de Complete Studio Recordings (2012) met alle studio albums van Roxy Music uit 1972-1982 en alle overige opnames die buiten de albums vielen. Van Pyjamarama zijn er zelfs twee mixen waaruit kan worden gekozen.

Geen nieuwe digitale remasters, die cd's hadden we al, maar een nieuw procedé, waarbij de albums zijn omgezet naar de oorspronkelijke versie en dan in de meest geweldige geluidskwaliteit die er mogelijk is. Ik heb dat ook drie keer moeten lezen voor ik ongeveer een idee had van wat hier precies de bedoeling van was. Want zo kun je natuurlijk ook met enige regelmaat elke keer nieuwe versies uitbrengen.

Maar het is een mooi boxje (zie elders op musicmeter) en zowaar voor vrij weinig te koop. En dan zijn natuurlijk vooral de cd's met alle overige opnames bij mij favoriet!

Heb deze plaat wel in bezit, maar zal m niet vaak opleggen. Ben een liefhebber van het latere werk van Roxy Music. Dit vind ik voornamelijk te onrustig, en vaak irritant.

Op een paar singles na niet mijn ding.

Ben je al eens voor vroegbejaarde uitgemaakt? Oud wijf of wellicht een zak meel?
Of wil je alleen het gemiddelde gewoon wat omlaag halen?

Wie hier de woorden onrustig en irritant naar voren haalt én dan pleit voor de meer belegen kant van Roxy Music, voor albums die van vrijwel alle spanning zijn ontdaan, zou dergelijke kwalificaties in de basis wel verdienen. Hoewel ik bovengenoemde lelijke woorden natuurlijk nooit zou gebruiken. Ferry is inmiddels 68 maar met verve speelt hij nog steeds het oude oeuvre van Roxy Music.

Het is overigens niet zo, dat het werk van Roxy Music (er zijn per saldo maar een paar albums gemaakt) uiteen loopt om te dalen van 5 naar 2 sterren of andersom, van 2 naar 5. Elke nuance ontbreekt, als je hier 2** geeft en het vervolg veel meer.

Ik ken je nummer één album ook heel goed en geef daar ook 5***** aan. Maar het is een gotspe om bij de neurotische Prince geen "onrust" te herkennen en Roxy Music daar zo op af te rekenen.

Wat is dit nou voor een achterlijke insinuatie?

Sorry voor het hebben van een eigen smaak en mening zeg....pfff

Ik mag dus avolon niet heel erg mooi vinden? Ik mag dus het eerdere werk van Roxy music dus niet ervaren als irritant en onrustig? En dan moet het ook nog worden vergeleken met mijn nummer 1 album. .. sorry musician, ik lees met heel veel plezier jouw berichten bij deze site, maar dit snap ik echt niet.

Als jij vindt dat elke nuance ontbreekt en dus avolon wilt vergelijken met wat er op dit album staat, dan snap je het dus echt niet. Dat is toch een heela aan verschillen? Dus 4 of 2 sterren is niet zo heel raar.

Waarschijnlijk jouw grote muziek liefde die ik wat minder kan waarderen. .. ik zou me er niet zo druk om maken als ik jou was.

Je mag van mij alles vinden maar, zoals ik al schreef, de muziek van Roxy Music loopt niet uiteen tussen 2 en 5 sterren.

Je kunt je gewoon niet voorstellen, dat iemand 2** geeft met dergelijke argumenten. Niet voor deze verzameling meesterwerkjes.
De onrust die je contstateert, is minimaal in dezelfde mate aanwezig als op dat album van Prince. Dus net zo goed als dat mag worden vastgesteld dat er op beide albums Engels wordt gezongen, mag ook de "onrust" als een belangrijke overeenkomst worden gezien.

Schrijf dan dat je er niet veel aan vind en laat de argumentatie maar verder achterwege. Behalve dat eerste is er namelijk weinig negatiefs over de eerste albums van Roxy Music te zeggen.

Wat een onzin. Weer de vergelijking met sott van prince. Waar gaat dit over?

Jij vindt het een verzameling meesterwerken, ik vind het een verzameling onrust op een paar tracks na. En dan kan prince wel nog veel onrustigere tracks maken, ik zie de connectie niet.

Twee sterren is eigenlijk al teveel. En nee, het is geen anti stem want ik draag Bryan ferry een warm hart toe.

Dat blijkt!

Je ziet niet in dat, als je de eerste albums van RM afwijst omdat het albums "vol onrust op een paar tracks na" zijn, dat een wat merkwaardige stellingname is, als je daarna zelf aangeeft dat Prince nog "veel onrustigere tracks" kan maken? Dat het noemen van die onrustfactor een beetje een merkwaardig argument is, inzake een zware onvoldoende voor RM?

Ik was niet over je heen gevallen, als je niet zo'n belachelijk laag cijfer zou hebben gegeven, dit is pure miskenning. Geheel ten onrechte.

Jongens rustig, het is net maandag en we zitten voor achten al te bakkeleien .

Ik ben wel met Musician eens dat RM in de 1e helft van de jaren 70 een invloedrijke/vernieuwende band was en dat al die albums van destijds staan als een huis. Ik vind ook de RM na de rustpauze (zo vanaf Manifesto) ook een stuk minder. Dat je bepaalde/veel tracks niet trekt is wat anders vind ik en houd ik meer op persoonlijke beleving.

Volgens mij was dit de eerste van een oneindige reeks verzamelplaten en cd's van Roxy Music en/of Bryan Ferry.
Deze plaat is wel bijzonder, het beslaat de eerste periode van RM en kwam uit in een tijd dat de groep uit elkaar was en iedere fan er van uit ging dat het voorgoed voorbij was.
Staan 11 krakers op van een groep die eigenlijk zwaar onderschat is. Hun invloed op de muziek is erg groot geweest in de periode 72-76, vergelijkbaar met de invloed van Bowie.
Vreemde afwezigheid van Both Ends Burning, toch één van hun live krakers die ook nog eens tot een echte Roxy music klassieker is uitgegroeid.
De Roxy die vanaf Manifesto tot Avalon bestond is voor mij een hele andere band. Wel dezelfde leden maar met een geheel andere ambitie. Van creatief, eigenzinnig en donker naar strak, toegankelijk en sjiek.

En jj bent blijkbaar die dat bepaald? Dan heb je dikke vette pech want die 2 sterren vind ik geheel rechtvaardig, sterker nog, misschien maak ik m nog wel lager.

Dit is een album wat ik gewoon niet lekker vindt, heb m wel, maar ga m zeker niet vaak draaien. Da's toch een redelijk goede reden om een lage waardering te geven lijkt me.

En het ene onrustige stuk, is het andere niet. Het mag van mij enorm onrustig zijn, maar als het irriteert, zoals bij veel van de nummers op dit album, dan vindt ik het dus ruk.

Ik heb ook een 3cd verzamelaar van Ferry/Roxy music die in chronololigische volgorde op cd staat, moet jij 3 keer raden welke van de 3cd's ik niks vind...




Inderdaad, de spijker op zijn kop. En dat mijn smaak dan een voorkeur heeft zou dan onredelijk zijn... Het zijn 2 totaal verschillende bands muzikaal gezien, dus dan is het toch nog ongenuanceerd dat er zoveel verschil in de waardering tussen de oude en de nieuwe Roxy Music zit?

Met het gekibbel hierboven en vervolgens twaalf jaar stilte, ging het allang niet meer over Greatest Hits zelf maar over de beoordelingen door MuMensen. Toch verwoordt lennon helder waarom hij tot zijn lage waardering komt en dat mag. Iemand die wél van drukke muziek houdt, zoals ik, leest er een aanbeveling in. En zo helpen wij elkaar op MuMe.

Terug naar de muziek. Wie in 1977 een kleine beurs had, kon op deze manier in éénmaal een lekkere samenvatting van Roxy Music aanschaffen. Ter promotie verscheen Virginia Plain opnieuw op single, zo leerde ik vorig jaar februari van gaucho, zie zijn reactie bij Roxy's debuut.
Virginia Plain was mijn eerste kennismaking met de groep, al had ik mogelijk Love Is the Drug ook wel eens voorbij horen komen op Hilversum 3. Het nummer haalde in november '77 in de Nationale Hitparade van Felix Meurders twee weken #24. Ik was gehypnotiseerd door de groove en de "rare" zanglijn.
Dat gejaagde, dat vreemde, het zijn precies de elementen van Roxy Music waar ik voor val. En waarvan ik veel terughoor in menig nummer in de punk- en wavegolf die vanaf '76 de kop opstak. In '72 kwam Virginia Plain overigens niet veel hoger: slechts #18.

Ik was al een tijdje op zoek naar een goed vinylexemplaar en kwam die afgelopen juli tegen bij platenzaak Only-D in Doornik/Tournai, België. Jammer dat de eigenaar, van origine uit Parijs, zo slecht Engels sprak: mijn Frans is te slecht voor een echte conversatie. Net als vorig jaar in het Poolse Sczcecin merkte ik dat de vinylprijzen niet slechts in Nederland zo hoog zijn, maar dat is deze Greatest Hits wel waard. Ook tweedehands: op de voorzijde zit nog de stickerstrip met daarin de naam van de vorige eigenaar afgedrukt: Hermans B.

Enfin, op dit album een energieke samenvatting van de eerste jaren Roxy Music, inclusief het majesteuze A Song for Europe, waar Roxy6 al meer dan 50 jaar verliefd op is. Met deze plaat en eentje van The Stranglers onder de arm verliet ik verheugd het pand om een heerlijk Belgisch speciaalbiertje op de Grand-Place te gaan drinken. O ja, omdat ik de hoes zo grappig vond, kreeg ik Out-a Space van The Spotnicks er gratis bij!

Herinneringen als deze reisden met de plaat mee naar huis. Om de laatste regels van A Song for Europe te citeren: "Tous ces moments - Perdus dans l`enchantement - Qui ne reviendront - jamais
Pas d´aujourd´hui pour nous - Pour nous il n´y a rien - Á partager - Sauf le passé"
(Al die momenten - Verloren in betovering - Die nooit meer terugkomen
Geen vandaag voor ons - Voor ons is er niets - Om te delen - Behalve het verleden)

Merci et au revoir, je vais revenir!