Keef Baker ... beetje een idiote naam. Tot zover het slechte nieuws

. Release op het n5MD label, dat stilaan ook een plaatsje in m'n hart aan het veroveren is. Want wat een prachtige release is dit.
"Bingo Hall Murders" opent geweldig. Chille melodieën, met daarover prachtig gelayerde zacht gedistorte ritmes, perfect uitgebalanceerd. En waar het lijkt af te stevenen op "zeer mooie track", pakt het de laaste 3 minuten nog even uit met "werkelijk geniaal". Wat een wave, wat een melodie. Hemelse klanken, perfect verwoven tot een lichte chaos van muziek waar je je heerlijk in kan onderdompelen. Zo maak je indruk. "Castrovalva" is een track die me enorm doet denken aan "Gangsta's Paradise". Vooral die zangerige wave (sample of niet ?), het klinkt in ieder geval weer geweldig. Lome, zware ritmes maken het geheel af, en zorgen voor een zeer sfeervol nummer. Ook "Runt" is enorm lekker. Weer een andere sfeer. Wat killer, chiller, iets subtieler en minder overpowerend. Maar wel weer geweldige melodieën, hoe je het ook draait of keert, en ook de opbouw van de track is nagenoeg perfect. Een track waar ik makkelijk over zou kunnen vallen, maar Baker doet'm werken. "Fountains Abbey" blijft in die chille sferen hangen, maar speelt wel met prominentere samples. Iets minder subtiel, ook net iets minder goed, vooral die extra gitaarsampletjes die er halverwege bijkomen hadden niet gemoeten. Maar al snel vergeten, want "Armed Snobbery" is weer een geweldige track. Geweldige melodie, waarover geniale, speelse en frisse ritmes losbarsten. Echt een leuke, sappige en guitige track, frivool maar toch ook zeer dansbaar. "Reckless Engineering Through Diamonds" is weer iets steviger, net zo'n topper als "Bingo Hall Murders". Begint kalmpjes, mooie intro, daarna wordt een prachtige melodie geïntroduceerd, en als de ritmes zachtjes inkomen mondt de track uit in een geweldige mix van samples en sferen. Muziek om in te verdrinken.
"Calmed Robbery" is terug een pak subtieler, de eerste helft althans. Steunt op licht duistere sferen en soundscapes, bijgestaan door spaarzame beatjes. Straalt een zeer mooie sfeer uit, tot plots distwaves uit de achtergrond opduiken en de track totaal aan flarden knallen. En da's positief bedoeld. "Ernie Unwise" borduurt vooral voort op enkele prachtige waves die zelfs door de minst getalendeerde producer niet verneukt kunnen worden. Zachte, gedistorte ritmes zorgen voor wat ruggesteun, en maken van deze track een onmiskenbare topper. "Canberra" is weer een luchtigere track, met wat stevigere ritmes en duidelijkere melodieën. Doet me een beetje denken aan Somatic Responses op vakantie in Hawai. Track ademt wat dezelfde sfeer uit, maar dan veel luchtiger en vrijer, minder dense. "Daffodil Particle" ziet het einde in zicht, en voelt zich blijkbaar genoodzaakt om nog even het beste uit de kast te halen. Wave

, ritmes

, sfeer

. Hoe herken je een meesterwerk ? Aan tracks als deze dus. Concureert zonder schroom mee met de beste Proem en Gridlock tracks. Ongetwijfeld mijn favoriet van dit album. "Betty Swollocks" sluit het album officieel af, wat hardere track met steviger geratel en nogmaals geweldige waves. Je zou het bijna beu worden. De echte afsluiter is een hidden track, die in het begin hard en experimenteel uit de hoek komt, om daarna rustig te settlen in zachte soundscapes en darkambient drones.
En zo staan mijn eerste 5* van 2005 er, want minder kan ik dit album echt niet geven. Constante hoge kwaliteit, met geregeld geniale uitschieters en knallers van tracks. "Daffodil Particle" is magisch, de rest echt geweldig. Stevige aanrader dus

.