Jorn - Dio (2010)

Een mooi tribute album van Jorn's voorbeeld Ronnie James Dio.
Overigens is Song for Ronnie James al opgenomen voor zijn overlijden. De rest van het album wat uit grotendeels Dio nummer bestaat is ook lekker spontaan opgenomen. Geen over geproduceerde toestand. Kortom een mooi album ter nagedachtenig van the King of Rock n' Roll die nog steeds gemist wordt, R.I.P.

Ik heb een beetje mijn bedenkingen over het tijdstip van uitbrengen, en ik heb begrepen dat Jorn alles heeft gedaan om het uit te stellen maar dat kon niet meer.

Maar goed.....wat een plaat! Alle uitvoeringen zijn top en ook het eerbetoon "song for Ronnie James" is een erg sterk nummer.
Durf het haast niet toe te geven maar soms vind ik ze beter dan het orgineel....zal voornamelijk door de goede produktie komen, want daar ontbrak het nogal eens aan op de Dio platen ( lees Sacred Heart )

Redelijk moderne productie met dikke gitaren en beukende drums.
Maar het klinkt o zo koud allemaal...
Wel leuk om te horen dat een soort Coverdale achtige zanger dit allemaal zingt

Dit album is voor Dio's overleden gemaakt, maar ik zou het niet zo snel uitgebracht hebben als dit. Wou Frontiers dat per se?

Als je de berichten moet geloven was het inderdaad iets dat Frontiers per sé wou - oorspronkelijk zou het later in het jaar gereleased worden als je de berichten moet geloven. Wat er van aan is weet ik ook niet maar op deze manier lijkt het in ieder geval een goedkope vorm van lijkenpikkerij, ook al was het album al lang klaar voor Dio stierf.

Wel klinkt het allemaal redelijk goed. Lande blijft natuurlijk wel een geweldige zanger en ook instrumentaal is het allemaal lekker strak. Mag ook wel want de meest covers zijn op de één of andere manier wel al eens vertolkt door Lande (live, of op studio albums - of althans een gedeelte heb ik hem zeer zeker al eens weten zingen). Wel erg leuk is dat er voor de verandering ook eens wat minder voor de hand liggende tracks voorbij komen zoals Sunset Superman, Night People, Push, Sacred Heart en Letters From Earth.

Ik ben wel niet zo kapot van Song for Ronnie James overigens. Verder vind ik het best wel een aanvaardbare tribute, die een beetje een heel ongelukkige timing heeft gekregen.

Mooi tribute-album, waarbij gelukkig niet al te voor de hand liggende songs worden gekozen. Lande is zoals altijd prima bij stem; zijn zang past natuurlijk prima bij het werk van Dio. Vooral op Stand Up And Shout is hij amper van de grootmeester te onderscheiden. De band is ook goed op dreef en zet een lekker vette en heavy sound neer, die sporadisch beter is dan die van de originele songs. Mooiste song is de lange opener Song For Ronnie James, fraai opgebouwd rond flarden tekst uit vele Dio-songs. "This is for the father of the sign", zingt Lande vol overgave. En dat is niet Gene Simmons.

Wauw, Jorn die zijn tribute maakt aan Ronnie James Dio! wie kon dat nou beter?
De release van het album is misschien wat te snel uitgekomen maar ik heb ook begrepen dat dit zelf niet het idee was van Jorn en hij de plaat al maakte voor dat Dio is overleden, ik als groot Dio fan en Jorn liefhebber vind het een zeer geslaagde plaat geworden!
De laatste 3 nummers zijn al eerder op platen van Jorn verschenen maar geven al met al ook hier nog steeds een mooie opvulling bij.
Van de 10 nieuw opgenomen nummers vind ik Push, Stand Up And Shout,Sacred Heart & Shame On The Night het aller beste en sterkste gelukt, natuurlijk is ook het zelf geschreven nummer meer dan het beluisteren waard!
Heb deze plaat even van het internet gehaald, maar binnenkort ga ik hem zeker te weten origineel aanschaffen, samen met het nieuwe album van Masterplan.
DIe jorn is goed bezig de laatste jaren, hij gaat maar door en door

Voor nu een dik verdiende 4,5 sterren.

Die strot van Jorn blijft een genot om naar te luisteren! De vertolking van songs van Dio gaat hem prima af. De rest van de band klinkt ook goed. Helaas is het allemaal een beetje te kil. Dio kon magie toevoegen aan bepaalde nummers en die wordt hier gemist. Dat is natuurlijk geen schande. Ik wordt ook niet helemaal warm van de songkeuze.

De stem van Jorn maakt het een aardige release. Qua spel is het eigenlijk gewoon naspelen van de orginelen. In Stand Up And Shout wordt het oorspronkelijke gitaargeluid van Viv Campbell ook gewoon gekopieerd. Fantasieloos. Lande zelf is duidelijk beïnvloed door Dio, maar ook door Coverdale en veel meer van die hese klassieke rockzangers. Kortom, hij is de enige die zijn eigen smoelwerk laat zien.

Wat ik verder aardig vind, is dat er niet louter gekozen wordt voor het gebruikelijke Dio-canon. Lord Of The Last Day, Letters From Earth en ook Sacred Heart worden in het zonnetje gezet.

De opener Song For Ronnie James is een eigen compositie, maar die is wel heel kazig. Muzikaal gezien is het een mooie slepende ballade, maar die tekst is abominabel. Tenenkrommende rouwporno. Daar houd ik niet van.

En Lande, zoek eens een fatsoenlijke producer. Want die dichtgeplamuurde Berlijnse muur in het kwadraat heeft een eind gemaakt aan de warmte die de man vroeger nog wel eens met zich meebracht. Die achterlijke effecten in Don't Talk To Strangers hadden ook achterwege mogen blijven.

Dio is leuk om eens aan te hebben, maar het is beslist niet iets om veel geld voor uit te geven.

Bob Rock?? Lekker vet!!

Bob Rock zit tegenwoordig toch vuistdiep in Michael Bublé enzo? Ik denk dat hij te duur is voor Frontiers.