Röyksopp - Senior (2010)

Geduld, geduld...

Dit album is echt iets om naar uit te kijken, een meer instrumentaal album, het tegenovergestelde van Junior, zoals de naam al verklapt.

volgens mij is die voorkant een grap ofzo...

Een meer instrumenteel album van hun vorige album lijkt me wel iets. Vooral omdat ze met hun vorige plaat nogal een enorm poppysound hadden gecreëerd.

Nuja bij deze heb ik allesinds al hoge verwachtigen...

Ben zeer benieuwd naar deze, is de release van dit album niet al meerdere keren uitgesteld?

Ik denk het niet, want dit album zou in september standaard de release datum zijn.

september 2009

Dat van je zelf is een grap we leven in 2010 en als je voor het eerst te horen heb gekregen in 2010!!! dat het album in september 2010!!! in de winkels lig.. dan ziet de releasedatum er zo uit: September 2010!!!!

nou eigenlijk niet eens, het album zou vlak achter junior uitkomen, maar omdat junior zo succesvol is geworden, is dat idee door de platenmaatschappij teruggefloten en is junior uitgemolken met tig singletjes en komt senior een jaar later uit terwijl het al tijden op de planken ligt klaar te wezen.

Ik heb ook enorme verwachtingen. Ik vond het instrumentaaltje Röyksopp Forever de beste track van Junior namelijk. Ook op The Understanding was juist Alpha Male de beste track. Ben echt heel benieuwd!

Oh oke dat het als tweeluik gebracht zou worden wist ik dan weer niet

Er zijn van "Junior" nochtans maar drie singles verschenen, terwijl "Melody A.M." er vijf had en "The Understanding" vier.

Nieuwe video met stukjes muziek uit Senior maar vooral rare beelden.

Röyksopp's Adventures in Ba...

Na Junior is het tijd voor Senior: Röyksopp de band uit het Noorse Bergen, een stad die een aantal jaren geleden indruk op me maakte.
Dus hier kwam die mooie muziek vandaan. Tussen de trollen en de kenmerkende vikingstruien, struinend door het idyllische Bergse landschap met die kleurrijke huisjes, Bryggen, stad van Evard Grieg, luisterde ik die zomer naar The Understanding dat toen niet zo lang uit was. Dat album moest en zou gedraaid worden als ik eenmaal tuffend met de camper door Noorwegen Bergen bereikt zou hebben. En ach, gooi er gelijk het debuut dan ook maar achteraan.
Met name dat debuut bleek de beste soundtrack te zijn voor die omgeving. The Understanding minder. Het vorige album Junior zou ook wat misplaatst zijn daar en toen ik hoorde dat Senior een instrumentaal album zou gaan worden spitste ik mijn oren: misschien roepen ze het sfeertje weer op. Misschien slaat de weemoed naar een mooie vakantie wederom toe.
Dat lukt tijdens het korte openingsnummer al aardig moet ik zeggen:
And the Forest Began to Sing is een donker nummer dat een aards sfeertje neer weet te zetten. Een natuurlijk sfeertje... ja hoe ga ik dat nu eens omschrijven?
Veel tijd om daar over na te denken krijg ik niet want al snel gaat het tempo omhoog in Tricky Two. Op Junior stond al het nummer Tricky Tricky. Tricky Two is een nummer dat me doet denken aan de bonus cd behorende bij The Understanding. Niet het kale geluid van het debuut, maar toch meer een dansvibe terwijl het ook weer niet een nummer is waar de beentjes gelijk van op de vloer gaan.
Vogelgekwetter horen we op de achtergrond in The Alcoholic. Net als bij de openingstrack krijg ik hier wel mijn 'Bergen-gevoel'. Het past qua stijl ook wel bij de nummers die op het debuut te horen waren: rustig, kabbelend en toch ook weer niet slaapverwekkend.
Als in een oude film gaat Senior Living van start. Dat filmgevoel weet me het hele nummer ook niet los te laten: oude jaren '70 jeugdseries komen voorbij: woensdagmiddagen op de bank, kijkend naar nederland één (of was het twee, de enige andere Nederlandse zender in die tijd?). Hoe dan ook wekt dit nummer wat sentimentele gevoelens in mij op. Misschien is het wel gewoon het besef dat ook deze zomer weer hard naar zijn einde gaat lopen en dat alles in het leven snel gaat.
The Drug heeft ook een wat donkerder sfeertje en het lijkt wel of ze leentjebuur hebben gespeeld bij het album Maritime van Minotaur Shock. Zelfde geluid, zelfde sfeer. Geen beroerde sfeer, want dat album staat immers niet voor niets op 4,5* bij mij. Gelukkig weten ze er genoeg eigen sound in te verwerken met aardig wat verrassende elementen erin die het kale nummer spannend houden.
Forsaken Cowboy is ook niet vies van wat subtiele geluidjes hier en daar en weet een loom sfeertje neer te zetten voortbordurend op The Drug.
The Fear kabbelt rustig voort en weet een beetje een Air-gevoel op te roepen ook al lijkt het daar verder niet echt op.
De hele sfeer op dit album heeft een Coming Home gevoel: eind-zomer, begin herfst, donker, melancholiek en vooral mijmerend. Gelijk besef ik al luisterend naar dit nummer dat Röyksopp hier eigenlijk heel goed in is. Natuurlijk zijn die poppy nummers ook heel aantrekkelijk, althans voor mij wel, maar dit is een heel andere wereld. Het lijkt wel of de roots van dit duo hier veel meer naar voren komen. En is het heel erg gek als ik 'Het Dorp' van Wim Sonneveld maar niet uit mijn hoofd kan zetten bij het horen van dit nummer?
Eeh einde als A Long, Long Way geeft mij een zeer sterk 'Noorwegen gevoel' wat dat ook moge zijn. Dat is nog steeds een geweldige vakantie geweest voor mij: voor het eerst met de camper door een natuurlandschap dat je niet snel meer vergeet en Röyksopp is er met Senior in geslaagd mij dichter bij die vakantie te brengen dan ooit te voren: mooie herinneringen verpakt in bijzondere muziek. Dat kan nog jaren mee blijven gaan!
Junior vond ik een heerlijk popplaatje. Senior staat er haaks tegenover en weet mij zeer goed te plezieren. Anderen zullen het misschien wat saai vinden. Daar kan ik inkomen. Toch wil ik liefhebbers van Melody A.M. die afhaakten bij de poppy sound aanraden om Röyksopp met dit album weer eens op te pikken. Wie weet.....

Valt mij toch zwaar tegen! 2.5* voor deze plaat. Weinig vernieuwend. Een gemiste kans denk ik.

royksopp doet met senior precies hetgeen zoals ze het vantevoren geschetst hebben. een instrumentale herfstplaat als een soort tegenhanger van het vrolijke zomerse junior. gelukkig niet een tegenhanger van het kenmerkende poppy geluid, senior bevat nog steeds het melodieuze dat royksopp altijd zo heeft gekenmerkt.

verbluffend op deze plaat is de veelzijdigheid die royksopp zulke ogenschijnlijke simpele liedjes weet mee te geven.
Het trapt af met een intro vol sfeer, om vervolgens met tricky part two de melodielijn van het origineel te gebruiken en om te vormen tot een bijna 8 minuten durende epos. fenomenale opbouw heeft dit nummer.

the alcoholic start quasi grappig met het openen van een blikje bier, om vervolgens in te zetten tot mijn favoriete track van deze plaat. in plaats van langdurig op te bouwen naar een hoogtepunt zoals tricky part two, is deze plaat een downtempo melodieus liedje die laat zien dat royksopp de top is op dit gebied. dit met name door een heerlijk gitaartje dat zowel melancholisch als hoopvol klinkt. zeker door de vogeltjes op de achtergrond, bewust gekozen kitch, krijgt het een heerlijk dubbelzinnige sferische setting mee.

senior living is een typische downtempo uitvoering van de vibe van junior. het is sowieso knap hoe ze deze platen hebben verbonden, zonder ook maar ergens een van de twee overbodig te maken.
the drug is een wat minimaal tussendoortje om het niet té zoet te laten worden, iets wat ze op junior ook gedaan hebben bij de vijfde track, maar dan een soort van andersom met het überkitchbombastische royksopp forever.

forsaken is een andere favoriet van me, met een loungy ritme, wederom een heerlijk gitaartje, en flink gefilterde samples die doen denken alsof anneli drecker elk moment weer een catchy refreintje in gaat zetten. dit gebeurd natuurlijk niet.
met the fear als laatste in de reeks lijkt royksopp er duidelijk een einde aan te breien via de laatste twee tracks. coming home is muziek voor het slapen gaan, en a long long way is onvervalste ambient. niet zo mooi als ik ambient ken, maar ook zeker niet ongepast op deze plaat.

al met al echt een goed vervolg, precies zoals we het allemaal hadden verwacht en dus ook vol met de kwaliteit die we van royksopp hadden verwacht.

Vooral de flow van het nummer "Forsaken Cowboy" is heerlijk, mag van mij drie keer langer duren.

Nu 2 keer gehoord. De sfeer in dit album is voor my nu al wonderbaarlyk. Misschien omdat ik op het Zweedse platteland zit, en de sfeer er hier misschien beter uitkomt, maar ik vind het nu al een genot voor het oor.

Een stuk beter dan Junior, al is dat waarschijnlijk een smaakkwestie. De vocalen op de voorganger waren me vaak veel te mierzoet en hier ontbreken ze gelukkig.

Ik vind het een heerlijk album. Voor de mensen die Röyksopp kennen vanaf het debuut kunnen hem denk ik het best waarderen. Het is zoals al gezegd is geen electropop, maar downtempo en instrumentaal. Röyksopp zijn op beide terreinen erg goed!

Topper van het album is voor mij The Alcoholic. Die sfeer met dat mysterieuze melodietje. En dan wordt het nog beter door al die andere melodietjes van diverse synthgeluiden. Ik associëer het niet echt met alcohol uit een blikje, maar mooi is het wel!

Ik vond The Understanding het beste electropop album van Röyksopp. Dit vind ik het beste rustige album van ze.

Lekker album hoor, maar de samenhang ontbreekt een beetje naar mijn idee.

vette hoes

waarschijnlijk een groeiplaat, ik moet hem nog een paar keer luisteren ben ik bang

Wat is "The alcoholic" geweldig!!

Volgens mij staat mijn mening net zo haaks op die van de anderen als het geluid van Senior op Junior... Waar ik helemaal blij verrast werd door Junior en ik superenthousiast telkens weer een draaibeurt er tegenaan gooide vind ik Senior echt dodelijk saai. Het zal wel, terug naar de roots, etc. etc. Maar geef mij maar die "poppy" platen van de heren. Ach, zo is er voor ieder wat wils bij dit tweeluik. Ook mooi.

Geef mij ook maar Junior misschien wel beste plaat van Royksopp

Luisterpaalalert!
3VOOR12 Speler - 3voor12.vpro.nl

Ik vond Junior wel ok, maar was er vrij vlug mee klaar, in tegenstelling tot Melody A.M.. Uit de besprekingen van aERodynamic en tuktak vermoed ik hiermee toch wel wat langer aan de slag te kunnen. We horen het wel...

The Drug.