Röyksopp - Senior (2010)

Na Junior is het tijd voor Senior: Röyksopp de band uit het Noorse Bergen, een stad die een aantal jaren geleden indruk op me maakte.
Dus hier kwam die mooie muziek vandaan. Tussen de trollen en de kenmerkende vikingstruien, struinend door het idyllische Bergse landschap met die kleurrijke huisjes, Bryggen, stad van Evard Grieg, luisterde ik die zomer naar The Understanding dat toen niet zo lang uit was. Dat album moest en zou gedraaid worden als ik eenmaal tuffend met de camper door Noorwegen Bergen bereikt zou hebben. En ach, gooi er gelijk het debuut dan ook maar achteraan.
Met name dat debuut bleek de beste soundtrack te zijn voor die omgeving. The Understanding minder. Het vorige album Junior zou ook wat misplaatst zijn daar en toen ik hoorde dat Senior een instrumentaal album zou gaan worden spitste ik mijn oren: misschien roepen ze het sfeertje weer op. Misschien slaat de weemoed naar een mooie vakantie wederom toe.
Dat lukt tijdens het korte openingsnummer al aardig moet ik zeggen:
And the Forest Began to Sing is een donker nummer dat een aards sfeertje neer weet te zetten. Een natuurlijk sfeertje... ja hoe ga ik dat nu eens omschrijven?
Veel tijd om daar over na te denken krijg ik niet want al snel gaat het tempo omhoog in Tricky Two. Op Junior stond al het nummer Tricky Tricky. Tricky Two is een nummer dat me doet denken aan de bonus cd behorende bij The Understanding. Niet het kale geluid van het debuut, maar toch meer een dansvibe terwijl het ook weer niet een nummer is waar de beentjes gelijk van op de vloer gaan.
Vogelgekwetter horen we op de achtergrond in The Alcoholic. Net als bij de openingstrack krijg ik hier wel mijn 'Bergen-gevoel'. Het past qua stijl ook wel bij de nummers die op het debuut te horen waren: rustig, kabbelend en toch ook weer niet slaapverwekkend.
Als in een oude film gaat Senior Living van start. Dat filmgevoel weet me het hele nummer ook niet los te laten: oude jaren '70 jeugdseries komen voorbij: woensdagmiddagen op de bank, kijkend naar nederland één (of was het twee, de enige andere Nederlandse zender in die tijd?). Hoe dan ook wekt dit nummer wat sentimentele gevoelens in mij op. Misschien is het wel gewoon het besef dat ook deze zomer weer hard naar zijn einde gaat lopen en dat alles in het leven snel gaat.
The Drug heeft ook een wat donkerder sfeertje en het lijkt wel of ze leentjebuur hebben gespeeld bij het album Maritime van Minotaur Shock. Zelfde geluid, zelfde sfeer. Geen beroerde sfeer, want dat album staat immers niet voor niets op 4,5* bij mij. Gelukkig weten ze er genoeg eigen sound in te verwerken met aardig wat verrassende elementen erin die het kale nummer spannend houden.
Forsaken Cowboy is ook niet vies van wat subtiele geluidjes hier en daar en weet een loom sfeertje neer te zetten voortbordurend op The Drug.
The Fear kabbelt rustig voort en weet een beetje een Air-gevoel op te roepen ook al lijkt het daar verder niet echt op.
De hele sfeer op dit album heeft een Coming Home gevoel: eind-zomer, begin herfst, donker, melancholiek en vooral mijmerend. Gelijk besef ik al luisterend naar dit nummer dat Röyksopp hier eigenlijk heel goed in is. Natuurlijk zijn die poppy nummers ook heel aantrekkelijk, althans voor mij wel, maar dit is een heel andere wereld. Het lijkt wel of de roots van dit duo hier veel meer naar voren komen. En is het heel erg gek als ik 'Het Dorp' van Wim Sonneveld maar niet uit mijn hoofd kan zetten bij het horen van dit nummer?
Eeh einde als A Long, Long Way geeft mij een zeer sterk 'Noorwegen gevoel' wat dat ook moge zijn. Dat is nog steeds een geweldige vakantie geweest voor mij: voor het eerst met de camper door een natuurlandschap dat je niet snel meer vergeet en Röyksopp is er met Senior in geslaagd mij dichter bij die vakantie te brengen dan ooit te voren: mooie herinneringen verpakt in bijzondere muziek. Dat kan nog jaren mee blijven gaan!
Junior vond ik een heerlijk popplaatje. Senior staat er haaks tegenover en weet mij zeer goed te plezieren. Anderen zullen het misschien wat saai vinden. Daar kan ik inkomen. Toch wil ik liefhebbers van Melody A.M. die afhaakten bij de poppy sound aanraden om Röyksopp met dit album weer eens op te pikken. Wie weet.....

Ik vind het na nu meer dan tien keer het volledige album hebben gehoord een steeds vermakelijker geheel worden. Mijn eerste indruk was dat ik het een niet erg originele, wat leeg klinkende plaat. Echter heb ik inmiddels de nieuwe sound geaccepteerd (ik hoopte namelijk op een enigszins een Melody AM sound).

"Coming Home" heeft voor mij de meest Röyksopp-achtige sound van het album, maar als geheel vind ik hem goed luisterbaar.

Ik zou hem persoonlijk beoordelen op 3.5 sterren; dus leuk, maar niet te gek..