Kensington - Borders (2010)

Luister nu naar 'Youth' op de radio, klinkt goed! Hoor een beetje Interpol achtige dingetjes

Het debuutalbum van Kensington is niet overal even sterk, maar er zitten een paar geniale nummers tussen zoals "All That I Know", "When It All Falls Down" en natuurlijk de single "Youth". Ook "What's Gotten into Us?", "Friendly Fire" en "Not as Bright" zitten uitstekend in elkaar en liggen lekker in het gehoor. Over het geheel gezien een prima debuut van de Utrechtse band dat hier een geheel eigen geluid mee heeft gecreëerd !
4*

Vrijwel het hele album dus?

Van wat ik hiervan gehoord heb is het gewoon het zoveelste 3fm-bandje met wel heel veel Ooh's en Ah's. Ik vraag me af waar de link met Interpol hierboven vandaan komt?!

Die link zie ik zelf ook niet zo.
Ik hoorde net Youth ergens langskomen, dat is toch wel een leuk nummertje

Is 'Youth' hetzelfde nummer als 'We Are The Young' of komt er een nieuw album aan ?

Nee het is een ander nummer, en is een tijdje terug als single uitgebracht.
Over een nieuw album heb ik nog niets gehoord.

Het is inderdaad een nieuwe single van een nieuw (tweede) album te verschijnen in 2012.
Ik kijk er naar uit!

Heerlijk album.
Echt super, heb ze ook LIVE gezien.
Ze zijn op het album en LIVE echt geweldig.

Benieuwd naar het volgende album...

Naar mijn mening toch echt het beste album van Kensington. Ik weet nog goed dat ik de cd opzette na de voor mij wat teleurstellende Vultures. Lekker rommelige nummers met strakke riffs worden afgewisseld door de wat rustigere The Heart of It of Friendly Fire. Daar houd ik wel van.
De teksten zijn soms wel wat aan de vage kant, zoals de tekst bij het lied Thiefs and Murderers, maar dat vage trekt mij juist zo erg aan.

Het mocht jammer genoeg niet de doorbraak betekenen voor de band, dat kwam met Vultures en nu hun opvolger Rivals, die ondanks hun zeer goede bedoelingen wat te braaf zijn voor mij.
Maar ach, zo heeft iedereen zijn smaak. Hopelijk maken ze in de toekomst nog een album als dit.
En dikke 4.5*

Geen onaardige sound maar ik mis de scherpe randjes.Het is allemaal wat soft voor mij.Maar de grootste tegenvaller vind ik de zang,die is echt zwak.
Niet echt iets voor mij dit maar misschien moet ik eens een later album proberen.

Als je scherpe randjes zoekt, denk ik dat je deze band in z'n geheel links kan laten liggen...

Niet slecht, met een aardige eighties-vibe in die hyper-doorwerkende drums (ik moet soms denken aan New Musik, de Cars en de vroege Cure, maar ook –wat minder flatteus– aan Rock and roll van Gruppo Sportivo), en in de gitaren hoor ik flarden Echo & the Bunnymen en de Editors. De nummers duren nooit te lang, en dat de zang nog niet zo vol zelfvertrouwen en karakter zit als op de volgende albums betekent gelukkig ook dat de refreinen nog zo neigen naar die stadion-meebrul-impulsen van Rivals ("Calling, calling!"). Toch kan ik er niet over de hele linie even enthousiast over zijn : er zit teveel dezelfde dynamiek in en te weinig gemene sologitaar, de nummers blijven "emotioneel" steeds op hetzelfde niveau (zodat een uitschieter als Friendly fire meer dan welkom is), en dat de mannen af en toe een tandje hoger schakelen betekent helaas nog niet dat ze ook echt heftig uit de hoek komen. Misschien mis ik net als frolunda hierboven (23-11-2017) de scherpe randjes, hoewel de belofte van een ècht goede popplaat wel ruimschoots aanwezig is – en die kwam er dan ook met de beter en voller klinkende opvolger Vultures.
        (Overigens heb ik zelf een uitgave waarin de volgorde van de eerste zeven nummers radicaal omgegooid is ten opzichte van bovenstaande tracklisting, en met één extra nummer, Let go dat het album opent en gevolgd wordt door Youth.)

Hun eerste album, weinig hits en ook een heel andere sound. Veelte vrolijk naar mijn idee en vrij hetzelfde allemaal. Weinig uitschieters.