Skunk Anansie - Wonderlustre (2010)

Het is lekker herkenbaar allemaal en ik verwachtte softe poprock n.a.v de berichtjes hier maar eigenlijk is er helemaal niet zo veel veranderd toch? Ze hebben die softe kanten toch wel vaker laten horen? Skunk Anansie heb ik zeker na het debuut altijd al wel redelijk veilige rock horen maken. Dan mag Skin wel boos doen, ik had vaak het idee dat het ook een beetje toneel was. Haar solo debuutalbum was ook erg lieflijk.
Lieflijk wil ik Wonderlustre niet noemen: het is catchy poprock van een bandje dat al lang niet meer urgent te noemen valt als het dat überhaupt ooit al geweest is (alhoewel ik wel wat heb met frontvrouw Skin). Er staan niet van die knallers op die andere Skunk Anansie albums telkens wel hadden. Dit album lijkt daardoor misschien wel wat constanter maar dat hoeft in dit geval geen verbetering te zijn. Ik mis die pieken toch wel een beetje hier. Wonderlustre grenst soms iets teveel aan saai.
En ach, verder is er niks mis mee. Het klinkt vertrouwd en zorgt een beetje voor een 'Trip Back to Memory Lane'. Kan ook best fijn zijn.
Bovendien is er aan het einde van het jaar toch maar plek voor 10 albums in de top 10. Daar gaat deze dan alvast niet belanden

Moet zeggen dat het album echt lekker de speakers uit knalt. Had wel iets meer agressie verwacht van Skunk Anansie zoals in de vorige albums, maar dit is toch zeker een album wat ik vaker zal draaien.
Single is goed gekozen, is zeker een van de mooiste nummers op het album. Beetje vage clip maar dat hoort bij SA vindt ik.

Het is niet zo fel meer als vroeger maar klinkt toch nog wel erg lekker. Tot en met You're Too Expensive For Me klinkt het zelfs meer dan goed. Wat een lekkere bass heeft dat nummer. Doet me een beetje aan Flea denken en dat is een erg groot compliment.
It Doens't Matter is lekker fel en doet aan de oude dagen denken. Wat een lekker refrein.

De tweede helft van de plaat vind ik wat minder. Feeling the Itch en My Love Will Fall zijn nog wel goed maar niet bijzonder. De rustige nummers kunnen niet overtuigen zoals bijvoorbeeld Secretly en You'll Follow Me Down dat in het verleden wel konden.

Al met al wel een meer dan leuke plaat. Als ze volgende maand de betere nummers van deze plaat en lekker veel oud werk spelen, heb ik een topavond.

Aangename comeback plaat (het vorige album is alweer uit 1999!), dat qua songmateriaal vrij toegankelijk is. Er wordt weinig geschreeuwd door Skin en ook muzikaal zijn de scherpe randjes er wel af. De meer poppy insteek vertaalt zich gelukkig wel naar overwegend sterke songs, die makkelijk in het gehoor liggen. Echte uitschieters ontbreken echter, ook bij de ballads, waardoor het album het niveau van de eerste drie albums wel weet te evenaren, maar niet kan overstijgen.