Focus - Hamburger Concerto (1974)

Net weer eens gedraaid. Helemaal mee eens, staat gewoon op hetzelfde niveau als de voorgaande albums.

Tijdloze muziek. Niet alles op kant een is goed maar het blijft van eenzame klasse, ook na ruim veertig jaar. Zulke muziek wordt niet meer gemaakt.
Als ik dit over dertig jaar nog eens draai, weet ik zeker dat ik er nog net zo over denk.

Niet om het één of ander maar ome Thijs mag ook wel genoemd worden!

Zeker; die trok altijd wel van Leer ... neen nee serieus. Absoluut en bovendien oprichter en echt wel de leider. Ik heb de jongens meer dan 10 keer live gezien in de vroege jaren. Destijds hadden gitaar en drums mijn interesse en zeker meer dan andere instrumenten en zang is pas veel later mij gaan bekoren. Gejodel van Thijs trok ik echter nooit zo.

Dat is een jaloers makende opmerking. Ik heb Focus helaas dus nooit live zien spelen....

Pierre vd Linden mis je hier wel een beetje. Met Colin Allen is het geheel eigenlijk net iets te geregisseerd. Pierre bracht een losse, meer spontane vibe. Hij was echt de brug tussen het spontane van Akkerman en het strakke, gedisciplineerde van Van Leer. Maar dat is ook eigenlijk het enige wat er op aan te merken is.

Ik vind het altijd lastig om het beste Focus-album aan te wijzen. Hamburger Concerto is misschien wel het meest consistente, Moving Waves heeft individueel de beste nummers en Focus 3 is als geheel waarschijnlijk mijn favoriet. Live at the Rainbow is ook goed, maar er zijn veel betere concerten, zoals de show bij Nederpopzien 1974.

Het titelnummer haalt het misschien niet bij 'Eruption', maar is nog altijd een progrockepos. Tegenwoordig ben ik wel meer van de vega-alternatieven, zoals een rodebietenburger. Vegaburger Concerto klinkt ook veel beter.

Ik ga deze plaat toch maar weer eens draaien, want ik ken m niet zo heel goed. Enige wat ik onthouden heb is inderdaad het gemis van Pierre van der Linden.

Heel goed echoes dat je "Hamburger Concerto" gaat beluisteren. Volgens mijn oren hèt meesterwerk van Focus. Wat betreft Pierre van der Linden: een fantastische drummer. Ik kan echter niet zeggen dat ik 'm mis op het Magnum Opus van Focus. Colin Allen verdient alle lof voor zijn inbreng op dit geweldige Focus album.

Ha Hans, Ik lees dat je Pierre van der Linden een fantastische drummer vindt, wat geheel waar is

Heb je hem horen drummen op de Trace albums? De groep die Rick van der Linden oprichtte na zijn vertrek bij Ekseption, weergaloos goed!!!

Jazeker! En ook op het debuut album van Brainbox is Pierre als slagwerker te horen. En zo zijn er vast meer albums waar heer Van der Linden op de trommels slaat... Ik ken Pierre van der Linden voornamelijk als drummer van Focus. Maar dus niet op "Hamburger Concerto".

Dat ik "Hamburger Concerto" het beste Focus album vind heb ik hier al meerdere keren gezegd. Morgen verlaten wij Zuid Duitsland en als het goed is zijn wij in de loop van de middag in Straatsburg. Ik heb mijn vrouw al medegedeeld dat wij bij aankomst direct naar "La Cathédrale de Strasbourg" zullen gaan. Ik wil met eigen ogen aanschouwen waar Thijs, Jan, Bert en Colin in 1974 zo lyrisch over waren...

Mon Dieu, wat een stad en wat een kathedraal! Nu begrijp ik pas goed waarom Thijs, Jan, Bert en Colin deze ode aan "La Cathédral de Strasbourg" voor het album "Hamburger Concerto" hebben opgenomen.
Wilt U "een city-trip-tip" van mij? Ga naar Strasbourg, ontdek de stad en laat u betoveren in La Cathédral. Ook de niet-gelovigen onder ons kunnen met gerust hart naar binnen gaan. Alleen heren, bij het betreden van dit prachtige Godshuis is het wel de bedoeling dat uw pet, hoed of ander soortig hoofddeksel in uw rugtas verdwijnt, anders mag U niet naar binnen. Als niet-beminde-gelovige kunt U de Mariabeelden en Jezus aan het Kruis en alle andere Heiligen gerust laten voor wat het is. Een kaarsje branden voor een dierbare overledene kan natuurlijk altijd.
Maar... wat u absoluut wel moet bekijken in La Cathédral de Strasbourg is Het Horloge Astronomique.

Met betrekking tot de drummerswissel: Van Leer en Akkerman waren inmiddels tot de conclusie gekomen dat de big band drumstijl van Pierre van der Linden commercieel succes voor Focus in de weg stond. Aldus Wikipedia. Op de Wiki-pagina van Pierre van der Linden valt dan weer te lezen dat hij uit frustratie door het steeds meer op de voorgrond treden van Van Leer en Akkerman in oktober 1973 vertrok, om in 1975 voor korte tijd terug te keren. Wat het album Hamburger Concerto aangaat zal de druk hoog zijn geweest, daar eerdere opnames voor een opvolger van Focus 3 waren afgekeurd. Focus gooide er na 3 eerst maar een livealbum tegenaan en die afgekeurde opnames zijn te vinden op het samenraapsel Ship of Memories. Het nummer Hamburger Concerto vind ik een consistenter geheel dan de andere plaatkant vullende Focus-epics Anonymus II en Eruption maar legt het toch af tegen met name laatstgenoemde, althans mijn beleving. La Cathédrale de Strasbourg moet een favoriet van Thijs van Leer zijn geweest. Zo moet hij dat ooit eens gezegd hebben toen ik één van de concerten in de New Skin-bezetting bezocht.

Één van mijn eerste muzikale herinneringen is het singletje Harem Scarem die mijn broer zaliger had. Moet rond 1974 zijn geweest. Ik heb zelfs het beeld er van nog in mijn herinnering. Thijs van Leer met sigaret, Bert Ruiter met grijns, Jan Akkerman met glas en nog een engerd die met een rare blik naar de camera staart. Even Goochel checken en verdomd, datissum! Bizar hoe sommige herinneringen blijven. En het nummer is ook helemaal blijven hangen. Vond de Yeah Yeah Yeah van Thijs in ieder geval leuker dan het gejodel. Het album dan na een paar keer beluisteren. Onnederlands goed is al eerder geschreven. Ik weet dat Focus veel lof oogstte en wat mij betreft helemaal terecht. Progrock, symfonische rock? Het zal, ik vind het gewoon eersteklas. Goede nummers, echte muzikanten. Hoe heb ik dit links laten liggen? Fenomenale klasse dit, Hollands Glorie potverdorie! Dat de drummer Brits is ach, dat is een klein detail.

Ik ben alle Focus platen weer eens gaan luisteren. Waarschijnlijk toch wel m'n favoriete Nederlandse band. Vandaag bij deze aangekomen. Ik ben lange tijd alleen bekend geweest met Moving Waves, Focus 3 en Live at the Rainbow en toen de enorme stap gemaakt naar Focus 9 / New Skin. Al die tussenliggende albums ben ik pas veel later gaan luisteren, waarbij ik vooral uitkeek naar dit album, wegens de vele lovende reacties. Die paar keer dat ik dit album gehoord heb herinner ik me dat ik niet echt enorm onder de indruk was. Ook deze keer moet ik dat concluderen. Vooral de Hamburger suite op kant B vind ik in vergelijking met de voorgaande albums nogal matig. Niet alleen het gemis van Pierre van der Linden wat ik al eerder noemde, maar ik vind de hele compositie niet bijster sterk. Het is veel matter en simplistischer dan voorheen en ik vind het orgel thema een beetje zeurderig fantasieloos deuntje. Het is zeker niet slecht, en heeft ook best mooie momenten, maar in het geheel pakt het me niet echt.

Ik hoor liever kant A. Openingsnummer Delitiae Musicae is een mooi middeleeuws aandoend intro. Een soort vervolg op Elspeth of Nottingham van het vorige album.

Harem Scarem ken ik van de vele live concerten waar dit nummer eigenlijk altijd wel gespeeld wordt. Een stuk matter hier op de plaat, maar een prima Focus rocker met wat echoes van Hocus Pocus.

Dan de ode aan die kathedraal in Straatsburg. Ook dit nummer ken ik van de live shows waar ik er nooit enorm ondersteboven van was, misschien ook vooral door Thijs' zang (vaak ook met een soort vocodor effect). Hier op het album ben ik echter veel meer gecharmeerd van dit nummer en vind ik het één van de hoogtepunten. Hans Brouwer ik deel dus niet jouw mening dat dit het meesterwerk van Focus is, maar je hebt me wel overtuigd om Straatsburg eens te gaan bezoeken!

Birth is m'n tweede favoriet, maar hier wordt Pierre zeker node gemist.

Echoes, je deelt mijn mening niet? Even goede vrienden! Straatsburg is fantastisch, vergeet niet La Cathédrale te bezoeken en ga in ieder geval Het Horloge Astronomique bekijken. Dat is adembenemend mooi!
Focus behoort met nog twee andere Nederlandse bands ook tot mijn absolute favorieten.