The Paul Butterfield Blues Band - The Paul Butterfield Blues Band (1965)

De Amerikaanse Paul Butterfield Blues Band doet eigenlijk nergens onder voor hun Britse equivalent, en waarschijnlijk meer bekende, John Mayall's Bluesbreakers. Paul Butterfield en zijn band laten authentieke voor al op de Chicago sound gestoelde blues horen. Dus veel harmonica, snerpende intense gitaarpartijen en doorleefde vocalen. De nodige klassiekers komen hier voorbij en ze worden stuk voor stuk met verve gespeeld en doen enerzijds nergens afbreuk aan het origineel en doen daar anderzijds eigenlijk ook niet voor onder. Ook het instrumentale "Screamin'" is er eentje om in te lijsten, net als het indringende gitaarwerk op "Our Love is Drifting" overigens. Later zou Paul Butterfield meer en meer gebruik gaan maken van blazers, maar het geluid op "The Paul Butterfield Blues Band" is vooral rauw en heel basic, en dat bedoel ik positief. Mijn favoriete Butterfield plaat is "The Resurrection of Pigboy Crabshaw, maar dit debuutalbum van The Paul Butterfield Blues Band is de start van een indrukwekkend oeuvre aan hoogwaardige blues.

Inderdaad, goed en origineel album, The Original Lost Elektra Sessions, materiaal zat voor een dubbel album en het klinkt alsof ze al járen spelen.