Faithless - Reverence (1996)

Op zich geen verkeerde plaat, maar het zijn toch voornamelijk de hits Insomnia en Salva Mae die er sterk bovenuit steken.
Het is denk ik ook meer een band die het van zijn goed live-reputatie moet hebben.

Dirty Ol' Man vind ik ook nog wel leuk, maar inderdaad, Faithless moet het van zijn livereputatie hebben. Ik kan me nog herinneren dat ik op Werchter 2000 was, waar Faithless speelde. Een maand eerder hadden ze op Pinkpop gespeeld en dat was grandioos. In het programmaboekje van Werchter stond zoiets als 'Faithless bezorgde het publiek op Pinkpop zo'n groot orgasme dat ze nog steeds aan het dweilen zijn'.

Zowel bij Reverence als bij 8pm wederom genaaid door de platenboeven. Ik als early adopter moet zien hoe al mijn vrienden twee maanden of een jaar later de CD kopen en er dan een tweede CD bijkrijgen (remixes of live CD's).

ik heb ook de limited edition.
naast Reverence zit daar ook Irreverence bij (remix CD)

Heb ik ook
Natuurlijk vallen Reverence, Salva Mea en Insomnia het meeste op, maar nummers als 'Angeline' vind ik eigenlijk ook heel mooi. Jamie Catto heeft best een mooie rauwe stem, en de teksten van dat nummer zijn echt prachtig te noemen

De climax van Insomnia raakt me op deze cd echter nog het meeste; de tranen schieten me bijkans in de ogen als ik het hoor. Toch mooi hoe house mensen kan weten te raken

Fantastische plaat met fantastische "vibes" zoals de faithless frontman het graag noemt. Simpele zang (don't leave) , lichte rap - zang- spoken words , kippenvel - climaxen ( insomnia ,salva mae) ...... maken dit album tot een ongekende klassieker.

Ongeveer een jaar geleden gegrepen door het Faithless-virus (kort na de release van No Roots) en toen snel alle oudere albums maar aangeschaft (in die bekende / beruchte 2cd-versies . Eindconclusie: Reverence is duidelijk de minste hoewel er wel een paar hoge pieken opstaan maar ook een paar diepe dalen.
De plaat die mij nu nog het meest pakt van hen is 8PM.

Matig album, maar insomnia en met name salva mea zijn absolute krakers!!

Een van de eerste albums die ik van Faithless kocht. Toppertje gewoon, ik zelf heb de extended version dus Irreverence met verrassende mixxes.

Absolute top wordt afgewisseld met middelmaat. Reverence is echt geniaal evenals Don't Leave, Salva Mea en Insomnia. De rest vind ik maar mwoeah.

Een cd die het echt wel moet hebben van de 2 hits die erop staan want de rest is echt niks bijzonder

een 3.5 inderdaad, lekker om te luisteren op zondag morgen maar doet verder weinig bijzonders
de remix van way out west is trouwens wel een grote aanrader!

Insomnia vind ik echt geweldig, en Salva Mea is ook erg goed, de rest is ook wel aardig, maar niet meer dan dat. Daarom geef ik hem 3,5*.

Zo dacht ik er ook over

Blijft voor mij de beste van Faithless. Vooral met Irreverence die leuk is 's avonds na een uur of 3.

Tja, het zal wel sentiment zijn, maar ik vind deze CD van begin tot het eind een grote trip. Voor mij de beste van Faithless, waarna het wat mij betreft daarna juist gematigder werd met de volgende CD's.

*5

Ik ben geen echte fan, ik kocht deze toen ie al lang flink afgeprijsd was en het was wel een ontdekking. Inderdaad een leuke trip, maar hij moet het bij mij doen met 4 sterren.
****

Reverence op beide uitvoeringen is buitengewoon lekker...

Wereldplaat: Insomnia en Salva Mea zijn imo All Time (dancefloor) Classics!

Was voor mij de ontdekking van 97! De cd was toen al een tijdje uit en ik kocht dus meteen de versie met de bonus-mix-cd (irrevence). Deze bonus-cd (die krijgt 5 sterren!!!) heeft jarenlang in de cd-speler in de slaapkamer gezeten en was voor mij de perfecte manier om nog effe voor het slapen lekker muziek te kunnen luisteren. Mijn buren waren daar echter niet zo blij mee!

Een goed debuut van Faithless, met een aantal sterke songs. Naast de dance-hits Salva Mea en Insomnia zijn ook Don't Leave en Drifting Away erg fijne nummers. Toch herinner ik me deze Faithless-tijd vooral dankzij de sterke remixes die Rollo & Sister Bliss maakten voor tig andere artiesten en ook van eigen nummers.

van don't leave is ook een prima dansbare versie te verkrijgen op vinyl en die is top...

Sentiment? Op mijn leeftijd? Dit? Ja.... Vond het vroeger zeer intrigerende muziek. Toen kende ik alleen Salva Mea en Insomnia. Die vond ik dan ook geweldig. Heel anders dan wat je voor de rest op de radio hoorde. Veel leuker, en beter in elkaar stekend dan het gemiddelde dancenummer... Blijkt toch dat ik dance/electronic(?) altijd het leukste genre vond van alles... Mede door Faithless...

In haar genre vind ik Faithless groots, er wordt een soort van diepgang gesuggeerd die er niet is, maar die wel een apart soort soul in zich draagt waarop je lekker voortdeind. Ook heel geschikt om keihard te draaien.

Ik vind de hits Salva Mea & Insomnia er met kop en schouders boven uit steken (is hier boven ook al eerder genoemd)
Drifting Away vind ik nog wel een lekkere aflsuiter.

Nr. 4 vind ik overigens een ronduit bagger nummer

Vrij zinloos album, op natuurlijk Insomnia na. Als album niet de moeite waard, maar Insomnia blijft een heerlijk nummer.

Je vindt Salva Mea ook niks?

Nuja, "niks" is misschien wat overdreven, maar ik vind Insomnia toch vrij ver boven Salva Mea staan. Melodisch vind ik Insomnia sowieso sterker dan Salva Mea en de opbouw van Insomnia bevalt mij ook beter.

Dit is de enige Faithless die ik nog regelmatig opzet. Niet alle tracks zijn goed, maar de paar goede zijn wel echt geweldige tracks. De rap uit Insomnia is trouwens de enige rap die ik uit mijn hoofd kan rappen. I only smoke weed when I need to and I need to get some rest...

Voor Faithless was ik als kleuter al fan van de hitsingles "Felix - Don't You Want Me" en "OT Quartet - Hold That Sucker Down" dus het werk van Rollo heeft me enorm beinvloed in de dansbare muziek die ik leuk vind.


Dit ben ik totaal niet met je eens. Melodisch (qua melodie) is Salva Mea echt sterker!

Een mooi begin voor Faithless die toch een sterk eigen geluid wist neer te zetten. Een ijzersterke mix van house, trance en triphop. Dat alles in een soort melancholiek en herfstig geluid.

Wel hadden er van mij meer uptempo-nummers op het album gemogen. De rustige trackjes zijn op zich wel leuk maar als je Salva Mea en Insomnia hoort dan wil je meer, veel meer.