Faithless - Reverence (1996)

Ik ben helemaal geen groot liefhebber van dance en/of elektronica. Maar toch zijn er een aantal bands die me wel weten te boeien. Zo is daar bijvoorbeeld Portishead, maar ook Faithless kan bij mij een potje breken. Ik denk dat dit vooral te maken heeft met het bredere pallet aan invloeden dat bij Faithless doorklinkt. Het zijn namelijk niet alleen maar beats. "Reverence" klinkt heel veelzijdig en gevarieerd en is daarom voor mij een goed album. Daarnaast brengt Faithless een live band mee naar haar optredens en ook dat vind ik een groot pluspunt. Je hebt bij "Reverence" ook het gevoel dat je naar een band luistert en niet naar een DJ met een mengtafel. De productie van Rollo is heel vol combineert moderne met retro. De gastvocalen van Dido werken als uitstekende tegenhanger van de hypnotiserende zang van Maxi Jazz. Die zang klinkt bezwerend en dat zorgt voor een intrigerende en meeslepende laag. "Reverence" boeit van begin tot eind en is wat mij betreft een verademing in het genre.

Ik werd ten tijde dat het werd gereleased door een vriend getipt. Ik heb toen Irreverence in huis gehaald. En werd overdonderd door het meer epische werk op dit album. In de loop van de tijd zijn de overige tracks ook waardevol gebleken, op een enkeling na. Mijn 1e favoriet is nu mijn minst favoriete track: drifting away.
Voor een debuutalbum is het een gewaagd en eigenzinnig produkt. De bekende singles van dit album zijn heerlijk om mee te spelen (mixen), wat ik dan ook veelvuldig heb gedaan.
Bovenaan blijft Insomnia, waarmee Faithless het recht van bestaan hebben verdiend, voor mij nummer 1. Direct daarop volgt Salva Mea. Van de niet-singles ben ik weg van Angeline, If Loving You Is Wrong en Baseball Cap