Faithless - Sunday 8PM (1998)

Faithless is een van de weinige dance acts die ik wel kan waarderen. Dat komt waarschijnlijk, omdat Faithless op mij als een band overkomt, en niet alleen als een producer achter een computer en allerlei andere electronica. ”Sunday 8PM” vind ik dan ook een prima album. Wel iets minder als ”Reverence” overigens. Opener ”The Garden” is direct erg fijn met die zware basbeat. Grote klapper en hit op dit album is uiteraard ”God Is a DJ”. Dit nummer is niet echt representatief voor de rest van het album. Daar moet je dus wel even doorheen prikken. De meeste andere liedjes zijn meer op sfeer en ambiance gericht dat op het meer op de beat en dance gerichte ”God Is a DJ”. De langere nummers trekken het meest mijn aandacht. ”Take the Long Way Home” en ”Killer’s Lullaby” zijn daarmee voor mij de andere favorieten. ”Sunday 8PM” is iets minder consistent als het debuut in mijn ogen, maar daarmee nog steeds meer dan genietbaar. Zeker voor een niet dance liefhebber als mijzelf, is ”Sunday 8PM” zeker een album dat ik met enige regelmaat beluister.

Beste album van Faithless, alhoewel zeker niet perfect. Sterke tracks als Bring My Family Back, Take The Long Way Home en God Is A DJ overheersen echter gelukkig het mindere werk. Afsluiter Killer's Lullaby is ook top. Eén van de sterkste troeven is de voortdurende wisseling van sfeer en tempo, waardoor het album als geheel niet snel verveelt. Pluspunt is ook de toevoeging van de bonusdisc 'Saturday 3 AM', voorzien van negen prima remixen en één uitstekende nieuwe song, Thank You. Laatstgenoemde is een fijne op en top Faithless-stamper.

Omstreeks 2011 (6 jaar geleden) kocht ik deze plaat op cd in een Kringloopwinkel. Ik werkte daar destijds voor, maar de cd draaide ik toen maar één keer. Daarna verdween het in een vakje van mijn kast en rekende ik het niet tot mijn verzameling. Ik vond de plaat gewoon niet zoveel aan, op o.a. God is a DJ na.

Maar gisteren de plaat toch maar weer opgepakt en opgezet.

Ik moet zeggen dat er meerdere mooie nummers op staan, zoals het prachtige lange introThe Garden, dat mij aan Moby doet denken, Bring My Family Back, een typisch Faithless-nummer, met vioolwerk en gospelzang van Rachael Brown, die ook te horen is Hour of Need, een van de mindere nummers. Dan horen wij Dido als medwerkend artiest op Postcards, en dan...

Dan volgt het mooiste nummer van dit album, Take the Long Way Home, een new-age achtige trancenummer, met een lange inleiding en zang van Maxi Jazz op de tweede helft van het nummer.

De albumversie Who Go?, in samenwerking met Boy George klinkt veel beter dan de houseversie die in 1999 op single verscheen. En ook She's my Baby mag er met de beatmelodie zeker zijn. Daarna volgt de albumversie van God is a DJ, die een beetje dezelfde inrichting heeft als 'Insomnia' op Reverence, het debuutalbum. De laatste drie nummers Hem of His Gardent (met Dido) en Sunday 8PM en vind ik helaas minder, maar Killer's Lullaby heeft wel weer een mooi melodiestuk.

3,75* ster-geval, voorlopig en 3,5.