Steve Lukather - All's Well That Ends Well (2010)

Nummer wat ik bij de promo video hoorde klonk erg lekker! Dat was denk ik Flash in the Pan.

Darkness in my world vind ik echt zo geweldig nummer:
YouTube - Steve Lukather - Darkness in my world

Album besteld, maar via zijkanalen (!) al kunnen beluisteren. Klinkt als een vervolg op zijn debuutalbum Lukather. Heerlijk gespeeld. Poppier/Rockier dan de vorige. Toegankelijke plaat, maar wel met typische Lukather -sounds/licks.

ok maar eens gedownlaod omdat ik niet kan wachten (wel de limited edition besteld uiteraard via zijn platenmaatschappij)

Verreweg zijn beste soloplaat, geniaal gespeeld, mooi gezongen, veel variatie en lekker stevig.
Zeer persoonlijk album van hem door alle dingen die hij heeft meegmaakt dit afgelopen jaar (scheiding etc) dat merk je al direct in het openingsnummer.

meegwerkt hebben oa als achtergrondzangers: Fee Wybill(The Tubes) Phil Collen (Def Leppard) Joseph Williams ( Toto)

Hoes heeft een hoog Guitar Hero gehalte...

Geweldige plaat! De vorige viel mij zwaar tegen, en daarmee was het 13 jaar geleden dat Luke een fantastische solo-plaat uitbracht in de vorm van 'Luke'.

Maar dit is heerlijk. Er zijn elementen te horen van solo-albums als Lukather en Luke en TOTO-albums als Mindfields en Falling in Between.
Net als het tegenvallende Everchanging Times is dit een album met songs. Maar in tegenstelling tot dat album zijn deze songs gevuld met interessante instrumentale stukken en fantastische solo's.

Het is niet ontzettend origineel, maar wel waar een liefhebber van Lukather's muziek op heeft zitten wachten. All's Well That Ends Well heeft de juiste sound, de juiste melodieën en gewoon een geweldige, soms nostalgische feel. Voor het eerst in jaren kan ik een plaat van Lukather/TOTO gewoon niet afzetten, echt super!

Hoewel ieder nummer in mijn oren geweldig klinkt is het nummer 'Brodies' vooral fantastisch.

beter ook dan Candyman? Lees links en rechts dat het veel weg heeft van eerder solowerk.

reden genoeg om maar eens in huis te halen.

ik vind hem in ieder geval beter dan Candyman ja, zeker kwa lyrics en tis gewoon allemaal wat steviger maar met gevoel en melodie.

Half puntje erbij. Dit album is wel erg goed zeg!

dan zijn het the blues die dit album zo sterk maken...

sympathieke vent.

In grote lijnen het album voorbij horen komen . Klinkt beslist goed .
Lijkt wat gevarieerder dan voorgaand solowerk .

Ik laat het nog even inwerken .

Vandaag 4x achter elkaar gedraaid, en ik moet zeggen dat Lukather een super lekker album afgeleverd heeft. Mijn huidige favorieten zijn 'Flash in the Pan' (wat een heerlijke rif!) en 'Brody's' (geweldige 2e helft van het nummer) en Darkness in My World, maar eigenlijk staat er geen zwak nummer tussen. Ik vind het album wat in het verlengde liggen van Toto's laatste, Falling in Between, maar dan een trapje stoerder.

Luke is met afstand de meest productieve van Toto . Eigenlijk is dat altijd zo geweest . De hardwerkende muzikant is altijd onderweg of zit in de studio .
Feitelijk is hij ook het kloppende hart van de band . Luke bepaald tegenwoordig de koers .
Met deze soloschijf profileert hij zich niet alleen als de geweldige gitarist , maar heeft tevens progressie gemaakt als songwriter .
All's Well That Ends Well is zonder meer zijn meest afwisselende plaat en is het aangebodende constant van niveau .
Het zou een Totoplaat kunnen zijn met Lukather als vocalist . Hij is zoals bekend geen groot zanger , maar met de juiste liedjes is dat geen belemmering .
Hij pakt lekker uit met aanstekelijke melodieuze rock , fraaie getroffen ballads en een heus Steely Dan achtige song ( On my way home .)
De opener Darkness In My World is een hoogtepunt en een ijzersterke opener .
Lukather verrast met een uitstekend album . Zijn vorige albums konden mij niet als geheel boeien , die zaten wat vaker vol met gitaristische hoogstandjes zonder dat er echt sprake was van een pakkend liedje . Hier is dat veel beter in oogschauw genomen .
We horen Luke als topgitarist maar wel in goed geschreven liedjes .

Heb zojuist de liner notes en de songteksten eens goed gelezen, en ook het filmpje wat TOTO eerder heeft gepost bekeken. Had niet in de gaten dat Lukather zo'n zwaar jaar achter de rug heeft, maar alleen maar meer respect om dan met zo'n topplaat te komen. Wat is dat toch met muzikanten en het creatieve aspect na een tegenslag...

Waar ik Toto over het algemeen veel te gladjes vind daar hoor ik hier de oprechtheid en spontaniteit die ik met name ook op Candyman zo kon en kan waarderen.

Kimball zal ongetwijfeld een technisch betere zanger zijn maar Luke's doorleefde stem past veel beter bij deze muziek.

Hoed af voor Lukather!

Ik heb het album nu een aantal keren beluisterd en vindt het steeds beter worden.
Dit album heeft voor elk wat wils, en is erg divers, met knipogen naar steely dan en jimi hendrix.

Het zijn allemaal goed uitgebelanceerde nummers met refreinen die blijven hangen in je hoofd.

Het gitaarwerk is weer subliem, en zelfs zijn teksten zijn goed.
Ik geef dit album een 4,5 omdat ik met het nummer flash in the pan wat moeite heb.

Brody's is verreweg het beste nummer op dit album.

Flash in the Pan vind ik juist de knaller van het album! Heeft overigens enorm veel weg van Mysterious Ways van Toto (Mindfields). Maar dat mag de pret zeker niet drukken!

Ja vind ik ook, dat middenstuk is werkelijk briljant, en ook de mainrif is erg vet.
Mij doet het dan weer denken aan 'Taint your World' ...

Op een paar draken van nummers na (Don't say it's over, Watching the world) een prettig album met afwisselende nummers en prima solo's. Hopen dat mijn cd-boer de vinylversie snel in huis heeft!

Gewoon weer een goede plaat Luke.

Verslavend mooie plaat, zo'n plaat die je blijft opzetten

Goed geluid en de nummers zitten goed in elkaar vooral de opener!!!

Ik trap er ook iedere keer in dat een CD bij het luisteren in de winkel op de koptelefoon extra mooi klinkt en dat ik 'm daarom koop. Zo ook nu. In de winkel meende ik dat de ballads wel goed klonken, en ik wilde niet wachten tot die afgeprijsd was. Maar nu valt hij tegen. Maar echt slecht is Lukather's muziek nooit.

Geniale plaat en wat een fantastisch nummer is flash in the pan toch zeker een van zijn beste nummers. Doet me op een of andere manier aan joe satriani denken ik weet ook niet waarom.Deze vind ik beter dan de vorige van Luke.

Even stemmen dan...

Steve Lukather solo heb ik eigenlijk pas een aantal jaren geleden ontdekt. Na een concert in Paradiso was ik dan toch verkocht.

Dit langverwachte album All's Well That Ends Well is in mijn optiek een groeibriljantje. Geen happy feeling liefdesliedjes maar doorleefde teksten en muzikaal weer enorm sterk en overigens ook goed geproduceerd.

Het is een veelzijdig album geworden met veel muzikale afwisseling qua stijlen en genres. Altijd herkenbaar is de Steve Lukather sound. TOTO-ish, maar dan met een scherpere rand.

"Darkness In My World" is mijn persoonlijke favoriet en roept een emotie op a la "Better World" van het ook goede album van TOTO "Mindfields".

Andere hoogtepunten zijn "Can't look back", "Don't say its over" en "Brody's". Enige minpuntje is dat er wat mij betreft meer nummers op hadden mogen staan.

Dit album ligt in lijn met de laatste twee uitgebrachte TOTO-albums, het goede "Mindfields" en het uitstekende "Falling in Between" maar is zeker geen TOTO album. Met deze productie bewijst Steve Lukather wederom een soloartiest van formaat te zijn.

4,5 ster dan ook

Deze plaat klinkt echt als een klok hoor, erg transparant en alle instrumenten zijn goed te onderscheiden, misschien moet je wat aanpassingen doen aan je apparatuur ? Wat vind je dan thuis tegenvallen aan het geluid ?

Het geluid op mijn kamer klinkt goed, maar op een goede koptelefoon zoals in de winkel klinkt het extra goed.

Gisteren naar het concert geweest en Luke was in goede doen.
Leuke setlist en wat kan die man toch fantastisch spelen!!!

Bij Flash in the pan ging de volume knop nog eens omhoog en
knalde letterlijk en figuurlijk de zaal in.

Buiten de oudere nummers was het hoogtepunt van de avond toch
"Darkness in my world" en de cover van Jimi Hendrix "Up from the skies"

Luke is idd geen Joseph Williams of Bobby Kimball uit hun hoogdagen, qua zang. Maar hij zit, in tegenstelling tot die 2, nog wel steeds op heel goed niveau en heeft een enorm herkenbaar en warm stemgeluid. Dus ja, qua bereik en techniek e.d. is hij misschien niet de beste zanger, maar Lukather is zeker wel een hele goede zanger, onderschat ook zijn techniek niet.

Steve Lukather, wat blijft het ook een ongelofelijke chef-deluxe.

Heerlijk rock album van de TOTO-gitarist. Favorieten zijn Darkness In My World en Brody's.