The Orb featuring David Gilmour - Metallic Spheres (2010)

Ha, goed opgemerkt!

Iets dat de weledele OOR-recensent overigens niet is opgevallen, afgaande op zijn bevinding van dat bewuste stukje. Las net zijn relaas over deze plaat en dat slaat weer de gebruikelijke OOR 'kant nog wal'.
Schrijft iets over de plaat in de trant van: 'dit is niet baanbrekend'. Nee, vroeg ik mij gelijk af: wat nog wel tegenwoordig? Het zoveelste k*t-bandje uit Amerika?

Daar is een heel goede verklaring voor: alle royalties voor dit album komen ten goede aan de support voor Gary McKinnon, waarvoor een hele cast aan muzikanten vorig jaar ook al een single hebben opgenomen. Daar werkte Gilmour ook aan mee en dat betrof een uitvoering van Nash's Chicago en het geheel was een productie van Youth.

Fijn album! Ik ben aangenaam verrast! De opmerkingen dat het soms iets te veel voortkabbelt is begrijpelijk, maar juist het voortkabbelende vind ik wel weer de kracht van dit album. Gilmours gitaarspel ligt een beetje in dezelfde lijn als dat van zijn laatste soloplaat, 'On an Island'.

Een aantal keer gehoord inmiddels, en ik maak er 3,5* van.

Gilmour treedt niet op de voorgrond met spectaculaire solo's, maar zijn gitaarspel sluit perfect aan bij de ambience die The Orb schept. Gilmour drukt zijn stempel behoorlijk op de sfeer van dit album. Het is echter een constante wisselwerking tussen The Orb en Gilmour, waarbij het een niet werkt zonder het ander.

Een fijne sfeervolle plaat, hoewel ik track 2 (3*) beduidend minder vind dan track 1 (4*). Samen wordt dat 3,5*.

David Gilmour maakt nog steeds geweldige muziek

Een nieuw Orb-album met David Gilmour. Vooral de laatste naam spitste mijn oren, The Orb is voor mij niet zo bekend.

The Orb is een ambientgezelschap uit Engeland wat in 1988 werd opgericht. Een van de leden is van de KLF geweest, wat een vrij bekende groep was, omdat ze paar hits hebben gehad in Nederland (Last Train to Trancentral, Justified and Ancient). Hun optredens werden vergeleken met die van Pink Floyd en raad eens wie er aan dit album meewerkte.......

David Gilmour! De gitarist van de band Pink Floyd die muziekgeschiedenis schreef. Deze band stopte er in 1996 mee, maar deden nog een kleine reünie in 2005. Maar David Gilmour stopte zeker niet met muziek maken. Hij maakte het soloalbum On A Island en werkt dus nu samen met The Orb op het album Metallic Spheres.

Je merkt gelijk dat de combinatie van The Orb en Gilmour heel goed werkt. Gilmour gaat niet helemaal los op dit album, maar gaat meer mee met de atmosfeer die The Orb maakt. Maar dat betekent zeker niet dat je geen heerlijke gitaar hoort. Gilmour speelt met lekker veel galm en speelt heerlijke solotje´s. De sound is eigenlijk zoals de Floyd misschien nu zou kunnen klinken. Een soort van Echoes 2010 (Naar mijn bescheiden mening het beste Pink Floyd-nummer ooit, 24 minuten lang!) En ineens hoor je meer de sound van Gilmour, hij speelt akoestisch gitaar.

Metallic Spheres is een heerlijk, relaxed album van 50 minuten lang. De combinatie Orb en Gilmour werkt goed en de nummers zijn nergens te lang. Fans van The Orb hebben deze waarschijnlijk al gehoord, maar fans van Pink Floyd moeten deze zeker eens een keer gaan beluisteren. Een album waar ik vrij hoge verwachtingen van had en die zijn zeker ingelost!

http://beautifulfreaks.nl/

2 verschillende stijlen worden hier gecombineerd die mijn inziens totaal niet bijmekaar passen. Werkt erg op mn zenuwen dit.

Heb nog niets gelezen over de 3D60 versie (die bij de special edition zit). Zou volgens de makers spectaculair moeten zijn, ik ben er echter niet van onder de indruk. Met goede koptelefoon geluisterd, maar hoor er niets "3D's" aan. Wel een wat andere mix... Holographics, waarmee The Final Cut en Waters' Pros and Cons zijn opgenomen, was wel spectaculair, zeker voor die tijd. Ook q-sound klonk fantastisch, mn Amused to Death had een mooie extra dimensie. 3D60 imponeert mij zeker niet.
Iemand een andere ervaring?

Wat betreft de muziek: Qua gitaarspel van Gilmour niet iets gehoord wat ik niet eerder heb gehoord, ook niets nieuws onder de zon voor the Orb. Ik had meer van deze samenwerking verwacht. Aan de andere kant is het natuurlijk wel leuk dat ze deze jamsessie (want meer is het volgens mij niet) hebben uitgebracht. Had ook op de plank kunnen blijven liggen, net als veel onuitgebracht floyd materiaal... Wordt tijd dat men die plank ook eens leegt trouwens... Of moeten we wachten tot de heren er echt niets meer over te zeggen hebben (een jaar of 25 nog?)...

ik bedoelde uiteraard Holophonics, niet Holographics...

Tsja, ik ben ook niet van mijn stoel gevallen na het beluisteren van de 3d60 disc. Het lijkt allemaal wel iets ruimtelijker, maar echt een revolutionaire geluidservaring is het zekers niet.
De muziek zelf is best lekker.

The Orb is fantastisch en David Gilmour is een genie. Hoewel hij niet los gaat op zijn gitaar weet hij een sfeer op te roepen die onmiddellijk aan Pink Floyd doet denken terwijl hij zichzelf tegelijkertijd dienstbaar opstelt aan de sound die the Orb weer karakteriseert. Deze combinatie maakt deze plaat erg bijzonder. Een must have voor zowel Orb als Pink Floyd adepten.

Heb mij er toch eens aan gewaagd om dit te beluisteren. The Orb is niet echt mijn cup-of-tea, maar met Gilmour erbij raakte ik toch nieuwsgierig. Het valt allesbehalve tegen en zoals een aantal al hadden geschreven: een vleugje Floyd(sound) is absoluut te herkennen.
Ga nog eens wat vaker opzetten en kom later wel met de sterretjes.

Onlangs een mooie nieuwe Sennheiser hoofdtelefoon aangeschaft en de 360 versie van dit album nog eens goed beluisterd. Ik merk ook weinig van de beoogde effecten (en ik heb echt wel een meer dan gemiddelde installatie) By THE way; het album weer eens goed tussen de oren gekregen. Bevalt me steeds beter. Moet zeggen dat David weinig fout kan doen bij mij, maar ik blijf proberen kritisch te zijn (wat niet meevalt als je iemand ECHT goed vindt) Lekkere relaxte Ambient achtige pop die goed te verteren valt. Ken het verdere werk an THE Orb niet om een vergelijk te maken met dit album. Laat David maar schuiven.

Meneer Cauty van The KLF doet al héél lang niet meer mee met The Orb. Hij heeft alleen op het eerste album 'Ultraworld' uit 1991 meegedaan.

Dit album met Gilmour grijpt erg terug naar die begin jaren '90 sound, ten tijde van de gloriedagen van de ambient house, want ik herken hier verdomd weinig Orb in zoals ze heden ten dage klinken. Niet onaardig verder, maar de huidige muzikale werken van The Orb zijn een stuk spannender dan wat op deze plaat ten gehore wordt gebracht. Leuke muziek voor op de achtergrond of voor het slapengaan.

Hoe geweldig is het om The Orb te combineren met Pink floyd's David Gilmour? Nou.. Perfect! Aangezien ik liefhebber ben van beide! Is het experimenterende muziek? Ja . Dit is ook de reden dat ik het geen ''volmaakt'' album vindt. Maar niet negatief ! Dat hoort bij het experimenteren van de muziek van deze heren.

Ik ben zelf een fan van The Orb momenteel , maar ontdekte tijdens die periode Pink Floyd (tja , ben 21 jaar) . David Gilmour , geef de man een gitaar en wat er uitkomt is schoonheid! Hij gaat lekker mee op de stijl van The Orb.

In het eerste nummer zit ''Hymn to the sun'' in verstopt wat tevens een videoclip is op Youtube (stuk uit het nummer geknipt), wat tevens ook een lekkere trip video oplevert . Echter heeft het album langdradige stukken en is minder goed uitdagend, maar dan weet Gilmour en zijn gitaar me weer volop te boeien.

Voor de liefhebbers , op Youtube staat ook een video waarin enkele leden van Orb en David Gilmour deze muziek spelen in 'n afgelegen bos . Typ gewoon in ''David Gilmour and The Orb'' en het videootje zal er tussen staan.

Wat mijn mening betreft , dit album is het laatste Album waarvan The Orb mij wist te boeien. Ben erg blij dat deze samenwerking (bij geheel toeval) op de zelfde moment in mijn periode kwam .