Killing Joke - Absolute Dissent (2010)

Ik zag Killing Joke vandaag voorbijkomen in een NewWave topic en in de rotatielijst staan. De naam had ik weleens horen vallen, maar kon er niks van. Ik hoop dat ik niet te voorbarig ben na slechts een paar nummers van dit album en een blik op hun hele oeuvre, maar dit zou weleens een geweldige ontdekking voor mij kunnen zijn. Vrij uniek geluid naar mijn idee.

De vroegere platen zijn nog een stuk beter zoals het gelijknamige debuut Killing Joke. Maar ze hebben echt enorm veel goede platen gemaakt.

Ben misschien in eerste instantie iets te enthousiast geweest. Zeker een aardig album, maar het lijkt allemaal wel erg veel op elkaar en dan is een uur wel erg lang. Ga wel het oudere werk van deze mannen checken.

Ik denk dat ze zelfs maar een minder goede/slechte hebben gemaakt. Persoonlijk een forse voorkeur voor al het werk na 1990 waar dit album prima in past.

The Great Cull

The Raven King is trouwens ook

Ik moet het meeste van Killing Joke nog op mijn Ipod zetten dus de komende 2 dagen gaan een forse herbeluistering worden van de Killing Joke platen.

Dit album heeft de interesse in Killing Joke toch wel weer weten aan te wakkeren. Het is een stuk toegankelijker dan andere platen die ik gehoord heb, waaronder het debuut. De onbeschrijflijk unieke KJ-sound is er nog steeds, hetzij wat moderner. Maar wauw wat mengt dat goed. De zanglijnen zijn ook een stuk pakkender en minder 'waar-gaan-we-toch-heen', zoals ik bij de jaren 80 platen van KJ wel vaak dacht. Vanaf opener Absolute Dissent weet je al dat je goed zit. Er zijn ook een paar echte klassieke KJ brulnummers zoals The Great Cull, This World Hell en Depthcharge. De nummers die er voor mij echt bovenuit steken zijn het pakkende In Excelsis, het wat beat-achtige European Super State en zo te lezen de ultieme favoriet: The Raven King --> prachtige zanglijnen en ik wist niet dat Coleman zo mooi kon zingen.

Ik zie dat ik ben vergeten deze toe te voegen aan mijn top 10 van 2010. Snel doen dus... één van de betere platen dit jaar.

Na het vreemde eend in de bijt album uit 1988 werd alles rauwer en harder, dus als je deze goed vind vinden je de albums vanaf 1988 ook zeer goed.

En ik ben blij dat Jaz Coleman op dit album wat minder brult en weer goed laat horen dat hij ook geweldig kan zingen zoals op European Super State en The Raven King.

Heb het geprobeerd, maar vrees dat dit niet helemaal mijn dingetje is.. Kan de hardere tak van rockmuziek op zijn tijd wel prima aan, maar een heel album lukt me moeilijk.

2,5*

Het is de hardere tak van New Wave, niet echt rock

Mijn wel gemeende excuses, wat new wave dan precies is kan ik niet één twee drie opnoemen, maar het lijkt kennelijk op rock

Vind label-correctie niet terecht. New Wave kan toch ook behoorlijk rocken. Ik vind dit overigens ook meer rock.

Verder boeiend hoor hoe je het wilt noemen: het album verveeld geen moment en dat maak ik niet vaak mee met KJ-platen. Is dit de beste van allemaal?

Het klinkt niet echt als rock. Het is wel hard en schel. New Wave is redelijk gekenmerkt door onder andere hoge gitaren wat je ook bij dit album hoor, voor de rest ben ik gewoon aan het muggenziften

En nee dit is niet hun beste.

Dit lijkt mij toch meer rock dan new wave.

Je doet net als rock en new wave twee totaal verschillende genres zijn. New wave is gewoon een bepaalde stroming binnen de rockmuziek. Waar je dat van de hoge gitaren vandaan haalt is me ook een raadsel.

Tuurlijk is new wave gewoon een stroming binnen rock maar ik bedoel gewoon dat ik het harde new wave vind en niet gewoon rock. En met hoge gitaren bedoel ik gewoon schelle gitaren maar dat kan ik gewoon niet heel goed uitleggen

Absolute Dissent, The Great Cull, In Excelsis, European Super State en The Raven King steken er echt bovenuit hier. De rest is naar mijn mening een stuk minder. Daarnaast is het volledig dichtgeplamuurde geluid bij een aantal nummers zeer storend en lijkt het wel erg veel op elkaar allemaal. Zal me binnenkort eens wagen aan wat ouder materiaal van de heren, want mijn interesse is wel gewekt.

Welke zal jij als beter beoordelen? Welke raad je mij aan dus?

Dit is mijn Favo Killing Joke album Extremities etc. Vanaf dat album is alles een beetje in de lijn van dit album. Alles voor Extremities is meer new wave. Wat meer jaren 80 geluid met scherpe gitaren.

Ik vind dit album meer melodieuzer, meer in de lijn van Democracy
De vorige 2 zitten dan meer in de lijn van Extremities.

En op dit album staat een heuze single op. European Super State. En wanneer zal deze de top 40 binnenwandelen?!

Het zou wel een verademing voor de top 40 zijn. Dan zien we daar ook eens kwaliteit...

Het nummer zal als maxi-single te verkrijgen zijn op 17 januari, heb ik begrepen. Als dit geen hitnotering wordt weet ik het ook niet meer...

In eerste instantie vond ik het niet echt wat (kende killing joke nog helemaal niet), maar onderhand kan ik het album wel waarderen. Niet alle nummers spreken mij aan maar Absolute Dissent en Ghosts of Ladbroke Grove zijn voor mij de toppers van het album. Een goed begin en een goed eind is ook belangrijk

Ben sinds Pandemonium een KJ liefhebber en heb inmiddels alle albums geluisterd,ik kan niks anders zeggen dan geweldige band,enkel Night Time(waar ook Love like Blood opstaat) en die opvolger vind ik persoonlijk iets minder,deze plaat is ook weer subliem,al vind ik dan persoonlijk het nummer European Super State echt de minste uit het rijtje,The Raven King is kippenvel,rip Paul Raven

European Super State is natuurlijk gewoon de commerciële knaller van het album maar de zang van Coleman en die dance beats/deuntjes mixen samen echt subliem. Fantastisch nummer_-_

Recentelijk The Great Cull ontdekt op een sampler van Metal Hammer.
Ongelofelijk bruut nummer.

Zo hebben ze er wel meer!

I know.

Recenter werk is enigszins onontgonnen gebied voor me, vandaar.
Maar na nog een paar nummers beluisterd te hebben via YouTube gaat deze er zeker komen volgende maand (A'dam)!

Beste plaat van 2010

Killing Joke klinkt nog steeds vilein en hard, maar Absolute Dissent is toch ook een stuk toegankelijker dan de laatste platen.
Dat het eerder gememoreerde European Superstate zodoende best hitpotentie heeft, onderschrijf ik dan ook. Het is vlot en dansbaar. Maar aan de andere kant is het toch ook net weer te grillig en te somber voor de top 40. Ik verwacht niet dat het ook echt gaat gebeuren.

Nee, stel je voor...