Dat lees ik hier wel vaker, toevallig laatst weer eens afgespeeld op Spotify wegens draaitafelproblemen.
Ik beluister Lumpy regelmatig, goed gedoseerd verveelt het nooit.
Ik ken het album vanaf het uitbrengen, in mijn toenmalige muziekkringen sloeg het in als een bom.
Zoiets hadden we nog nooit gehoord, iets wat bij elk nieuw Zappa-albums het geval was, vooral die in de beginjaren.
Ik herinner me dat we van de teksten niet veel begrepen, we hielden het op vermakelijk stoned geklets.
De af en toe raadselachtige akoestiek werd pas onthuld op Civilization Phaze 3.
Later begon het te dagen dat Zappa gesproken woord als muziek opvatte en het verwerkte (de tapes met een scheermesje op het montagepaneel) tussen de instrumentale muziek tot dit kaleidoscopisch album.
Op wikipedia staat een leerzaam artikel daarover. (Zet het op vertaling: "Bubbel Jus", je lacht je 'n kriek om de Nederlandse songtitels!)
Dat ik LG nog steeds graag hoor heeft niets met nostalgie te maken, hoewel mijn gedachten vaak afdwalen naar die verrukkelijke tijd, de sixties. Nee, Lumpy Gravy klinkt nog interessant/eigenwijs genoeg om te blijven boeien.
Ik raad eenieder aan om eens de versie op Lumpy Money te horen, de 1984 UMRK remix is misschien prettiger voor jongere oren!