Jamiroquai - Rock Dust Light Star (2010)

Eindelijk weer eens wat nieuws van Jamiroquai! Tijdens het optreden in Tienen afgelopen zomer was te zien dat ze het zeker nog niet verleerd zijn, en de single White Knuckle Ride smaakt naar meer.

Kom maar op!

Ben ook heel erg benieuwd naar dit album!
De single "White Knuckle Ride" klinkt in ieder geval al fantastisch!

White Knuckle Ride is inderdaad fantastisch. Mijn interesse is ook gewekt.

kheb eigennlijk nooit begrepen waarom dit zo aan sloeg/slaat

mosterd dik gehaald bij stevie wonder en op enkele hitjes na die goe in elkaar staken is het toch veelal middenmoot en minder wat de man maakte/maakt

magoed, ik ga deze eens ophalen en een kans geven

Zonet zijn tweede single Blue Skies gehoord!
Jongens, ik denk dat we hier een TOP ALBUM gaan krijgen!
Again! 2010 wordt een top jaar qua albums!
En nu maar hopen op dat ene kaartje wat nog beschikbaar komt voor zijn concert.

Geweldige tweede single, Blue Skies!!! Supercool! Mooie clip ook met JK "little speedfreak" cruisend op z'n motor .

En 2010 IS al een topjaar qua albums, en het wordt alleen maar mooier!

Dit is echt weer van die napraat taal! Zeg dan gewoon dat je er nooit echt naar geluisterd hebt, het enige wat misschien enigszins overeen komt met Stevie Wonder is JayKay's stem. Als er personen zijn waar hij goed naar gekeken heeft zijn dat eerder namen als Donald Byrd of Roy Ayers (wat die ook gewoon toegeeft).

Ik heb Jamiroquai altijd wel leuk gevonden en toch is ie telkens wat aan me voorbij gegaan. Ik heb dan ook maar 2 albums in de kast staan (Travelling without Moving en Synkronized). Volgens mij waren dat toen ook wel een beetje zijn hoogtijdagen.
Daarna heb ik hem maar zijdelings gevolgd. Het werd tijd om weer eens te luisteren naar waar hij nu mee bezig is en dat is niet zo heel erg verschillend van wat ik al kende: funky tracks, ietwat gelikt soms (ik vind de productie op dit album erg gladjes, of ligt dat aan mij?), beetje pop, beetje soul, disco.... allemaal erg herkenbaar.
Hier en daar wat meer gitaar dan ik me nog kan herinneren van de twee genoemde albums (Hurtin' doet me denken aan Lenny Kravitz) maar misschien is dat wel een teken om die albums ook weer eens onder het stof vandaan te trekken en als ik er een beetje ingekomen ben is het misschien geen slecht idee om ook de andere albums eens te gaan beluisteren (met name het debuut). Toch weet ik niet zeker of Rock Dust Light Star er nu de juiste aanzet voor is.
Ik vind het allemaal best lekker klinken maar helemaal warm kan ik er ook nog niet van worden. Ik mis iets en ik weet niet precies wat. Net dat kleine sprankelende die ik nog wel meekreeg in het verleden. Eigenlijk een beetje vergelijkbaar met wat ik ook bij Lenny Kravitz ervaar. Het zit prima in elkaar maar het mist de pit, het enthousiasme van oudere albums. Iets te keurig tussen de lijntjes waarschijnlijk.
Leuk, maar ook niet meer dan dat voor mij.
Ik ben benieuwd wat de echte liefhebbers er uiteindelijk van vinden. Hoe dan ook is het zeker geen vervelend album en is het luchtig genoeg om met gemak en regelmaat voorbij te laten komen maar dat zo naar het einde toe een beetje inkakt helaas.

Eric, ik raad je aan om Jamiroquais debuutalbum eens te proberen: Emergency On Planet Earth! Travelling Without Moving is best leuk, maar is wat mij betreft al stukken minder dan de eerste twee albums, en alles na Travelling Without Moving valt bij mij onder de noemen: "leuk voor eventjes". Maar die eerste twee albums vind ik erg goed! Ten eerste is daar nog een echte band te horen, de disco is daar nog niet te horen, maar qua instrumentatie is dat album echt ijzersterk. Daar is ook het meeste enthousiasme te horen van alle Jamiroquai-albums. Niet te vergelijken met iets als White Knuckle Ride, maar het is zeker het proberen waard, Eric.

Is dit weer van die disco/funk troep zoals de vorige twee platen?

Echte acidjazz met ruimte voor solo's zoals op de eerste drie platen, maken ze allang niet meer

waarom al die moeite doen als je het toch niet leuk vind, snap ik niet

er is overigens nog een luxe editie met 6 bonusnummers !!

Niet slecht, maar saai en een herhalingsoefening. aERo zegt het eigenlijk precies goed: iets te keurig tussen de lijntjes. En dat is jammer voor een bandje dat voorheen een lekker fris geluidje had.

Ik vind het een fantastisch album. Luistert heerlijk weg. Geen geklooi meer met die didgeridoo's en zo. Juist lekker vintage, puur en energiek. Ik was juist niet zo weg van zijn vorige drie albums en deze past juist weer beter bij de eerste drie (op de ontbrekende didgeridoo na dan...).

Zo op het eerste gehoor een terugkeer naar de sound ten tijde van Synkronized...

Nog steeds, naar mijn gevoel, te disco... Maar het klinkt wat analoger dan Dynamite en Funk Odyssey.

Het is allemaal zeer catchy en dansbaar. Beter dan een hoop R&B wat ik de laatste weleens hoor.

De stem van Jay doet het in ieder geval nog steeds heel goed.

Het openingsnummer klinkt nog veelbelovend, maar het album leunt vervolgens te veel op dat disco-geluid. Mijn aandacht begon naar het eind toe een beetje te verslappen, maar dit album is hoe dan ook beter dan de laatste twee.

- ophalen en een kans geven.

Inderdaad en die net bij BOL besteld. Morgen binnen dus meteen luisteren .

GEWELDIG!
Het duurde vijf jaar, maar water uitkomt is fantastisch.
White Knuckle Ride is lekker funky en Blue Skies mensen..., voelt buitenaards lekker aan.

Jamiroquai tja ...het/hij moet je pakken voor mij zit hij in de categorie "welles/nietes" maar deze cd klinkt weer lekker vanouds funky no nonsens top!

lekker album hoor, prima en ook catchy nummers. Naar mijn idee is het allemaal wel erg gelikt, maargoed. 3

Dit album zit bij mij ook in de categorie "welles / nietus".
De eerste twee singles zijn fantastisch, en leken zeer belovend voor het hele album. Helaas hebben we bij de eerste twee singles meteen de beste tracks op het album gehoord.
"Smoke and Mirrors" & "Never Gonna Be Another" is voor mij nog wel subtop, maar de rest ondermaats.
Had er stiekem meer van verwacht (zeker na vijf jaar wachten, had ik wel op een knalalbum gehoopt).

Geweldig goed album van Jamiroquai: en dat wil wat zeggen, want hij heeft al zoveel moois gemaakt. Veel goede nummers, heerlijk disco-funk, prima uitgevoerd. Pump up the volume!
Oh ja: die gitaar op Hurtin': lekkerrrrrr hoor!

Ik heb trouwens de 6 bonustracks van de Deluxe Edition toegevoegd.

Was ik je net voor

Ah, jij was het! Hé, ik zie een foutje: de laatse remix is van Fred Falke...

Jamoriquai inmiddels zelfs in de top 10 van de rotatielijst hier op Musicmeter: volkomen verdiend. Echt een aanrader, als je van funky pop, heerlijke grooves en een swingende bas houdt.

Niet bijzonder of verrassend, wel goed. Het klinkt gelikt, maar luister eens goed naar wat de musici van Jamiroquai doen, het is top!

Je hoeft niet door ieder album emotioneel of intellectueel geraakt te worden, soms is neuriënd meedansen even lekker en Rock Dust Light Star nodigt uit tot dansen.

Er staan erg veel sterke nummers op, ook al klinkt het overbekend. En het mag dan hangen naar de soul en disco van de jaren '70, maar hoeveel bands komen er mee weg om halverwege een Earth, Wind & Fire aandoende song over te schakelen naar reggea en even even naadloos weer terug te veren? Ik ken er maar één eigenlijk en dat is Jamiroquai.

Liveconcerten moeten een feestje worden als ze deze sterke nummers laten horen. Bring it on!

Vooralsnog pakken alleen drie tracks:

- Rock Dust Light Star (wat een heerlijk orgelloopje!)
- Blue Skies
- White Knuckle Ride

Maar ik moet toegeven dat ik de plaat pas vanaf zondag aan het beluisteren ben. Toch blijf ik bij deze tracks hangen. Dit album lijkt over het algemeen iets gelikter dan de vorige. De vorige plaat Dynamite ken ik van buiten, en daar staan bijna geen missers op. Als je van pakkende disco-refreintjes houdt, zul je zeker mijn mening delen.

Heerlijke muziek. Mijn nieuwsgierigheid naar oudere albums van Jamiroquai is alleen maar groter geworden, dus binnenkort toch maar eens binnenhalen.

Van Jamiroquai verwacht je geen baanbrekend of vernieuwend album maar een lekker in het gehoor liggend funky plaat met een hoge dansbaarheidsfactor. En wat dat betreft voldoet Rock Dust volledig aan mijn verwachtingen.
Het geheel klinkt alsof de tracks na wat jammen tot stand zijn gekomen waardoor het wat rommelig overkomt maar het plezier spat ervan af! De mengeling van funk, jazz, disco, rock en zo nu en dan een vleugje reggae maakt dit een soort overzicht van wat deze band allemaal kan, en dat is niet mis!! Het is misschien wat gladjes en binnen de lijntjes maar wat wil je, het is jamiroquai, en wat mij betreft gaan ze zo nog een tijdje door.

Favorieten tot nu toe; Rock Dust Light star, White Knuckle ride, Blue skies, goodbey to my dancer en all good in the hood.

Rock Dust Light Star is het zevende album van Jay Kay en zijn mannen. (Tenzij je de singles collectie mee zou tellen.) Ten tijden van Emergency on Planet Earth in 1993 had ik nooit kunnen bevroeden dat de naam Jamiroquai zo groot zou worden. Toch lijken ze met elk album een steeds grotere groep mensen aan te spreken zonder de fans van het eerste uur te verliezen. Dit zal ook met Rock Dust Light Star gebeuren. De herhalingsoefening van Jay Kay is wederom een prettige luisterervaring; met een aantal discoknallers, funk – jazz mengsels en even zoveel berustende soul liederen. Toch is de plaat over het geheel gezien lichter, ruimtelijker en voelt het als een licht briesje op een fijne zomeravond wanneer de zon nog net niet onder is. Zie dan maar eens van de cocktails af te blijven. Doe mij nog zo’n Caipirinha!