Frank Zappa - Shut Up 'n Play Yer Guitar (1981)

iemand uit het oubliek riep zaterdag: ship ahoy!!

YouTube - Ship Ahoy (Frank Zappa)


dweezil opperde dat ie net het juiste effect daarvoor niet bijhad, met big smile op zijn gezicht

hij kan het wel

YouTube - Zappa Plays Zappa - Ship Ahoy - Dallas Palladium

tis wel een reetegaaf effect

Iedentiek bijna inderdaad. Ik blijf erbij dat Ik Dweezil technisch beter vind dan pa. Pa speelde slordiger, maar wist op het juiste moment de juiste snaar te raken, en heeft natuurlijk zoveel geexperimenteerd en bedacht, daar kan gewoon niemand tegen op, ook zijn zoon niet. Volgens mij kan Dweezil wel alle nummers spelen. Het zou mooi zijn als ze nog eens een compleet nieuw album zouden gaan maken met nieuwe nummers. Volgens mij zijn ze daar wel toe in staat.

Jamie Kime liegt er trouwens ook niet om

luister nu naar ZPZ duprees paradise, versie van 18 minuten, man dat gastje kan spelen zeg

duprees paradise heb ik eigenlijk nooit wat aangevonden. Te langdraderig, en op de duur niet meer boeiend. Dan bedoel ik de versie van YCDTOSA vol 2. Mischien dat dat nummer in een andere versie en slechts 18 minuten een stuk boeiender is. Dat nummer zou ik in die kortere versie ook weleens willen horen.

Deze vind ik een stuk beter dan Joe's Garage ik denk dat dat komt omdat hier meer de nadruk zit op de gitaar en op Garage meer op de humor

sjezus, ik vind die platen niet eens te vergelijken

dit is een en al solo, joe's garage is een heel ander genre uit zappas brein

Joe's Garage is meer een rock opera, niet 1 en al solo's, maar wel 1 van de mooisten van Zappa ooit vind ik, namelijk: Watermelon In Easter Hay.

Deze plaat was eerst enorm wennen, maar ik vind hem echt erg goed, lekkere plaat voor in de auto vooral.

Dit is niet te vergelijken met Joe's Garage. Ik vind dat dit een genre-album is dat buiten de reguliere reeks valt, net als Guitar en Trance-Fusion.

Komt het idee van een album vol gitaarsolo's van Zappa af, of hebben anderen dat al eens eerder gedaan?

Hoe dan ook, het werkt wonder boven wonder. Ik geloof dat Morbid Angel ook zo'n cd heeft gemaakt, en hoewel technisch hoogstaander boeit die cd bijna geen moment. Deze plaat, eigenlijk drie gitaarsolo albums, blijft me boeien.

Drie cd's achter elkaar is misschien net iets te veel, maar na het beluisteren van één cd verlang ik wel steeds naar meer.

Qua niveau zit geen enkele solo onder de 3,5*, en de uitblinkers zitten op 5*. Verder kan ik hier niet zo veel over zeggen. Zappa had zich hier meer en meer als gitaarwonder ontpopt, dat moet je zelf maar horen om het te geloven. De selectie is in ieder geval erg sterk te noemen. Gemiddeld wordt het dan een 4*, omdat drie cd's nèt iets te lang is.

Ik mis deze eigenlijk nog op cd, want mijn telefoon is helaas niet uitgerust met een mobiele platenspeler. Als ik hem thuis opzet, dan ga ik er ook meestal even goed voor zitten op te genieten, want de solo's op deze plaat zijn van een dusdanig niveau dat eens en te meer blijkt dat Zappa voor mij de beste gitarist aller tijden is.

Een 4.5* voor deze prachtcompilatie.

uniek plaatje en idd was zappa de eerste die met zoiets kwam
je moet er wel zin in hebben want het is me ene berg drukke herrie bij vlagen, wel geniale drukke herrie maar dat betekend niet dat het 2 cd's of, zoje wilt 3 platen lang, is uit te zitten, ik selecteer meestal een aantal nummers en na een half uur ff bijtanken met blessed relief,

btw, ik heb ooit eens five-five-FIVE aangeraden als opening bij een nogal heftig en chaotisch toneelstuk van een plaatselijk toneelclupje, dat werkt imo perfect bij repetities naar mijn id, maar men durfde het nie aan, het was iets too much

Aangezien FZ geen doorsnee iemand was, moest het altijd weer effe anders !

En aangezien de bandrecorder bij Zappa altijd meeliep, had ie eind jaren 70/begin jaren 80 zeer veel onuitgebracht materiaal op de plank liggen. Dit album is het begin van een "grote schoonmaak"' , heb ik eens ergens gelezen.

Er staan een aantal fantastische nummers op, maar ook een aantal vullers i.m.o.



Is ook mijn strategie, want een hele tijd alleen maar FZ op gitaar red ik niet meer

3 CD's met enkel gitaarsolo's! Natuurlijk is Frank Zappa een virtuoos op gitaar en zijn zijn solo's niet gespeend van inventiviteit maar 3 CD's lijkt mij teveel van het goede. Als je die achter elkaar beluistert snak je toch naar iets anders. Toch 3,5* vanwege zijn vakmanschap.

Durf het bijna niet meer te melden, maar als je het nog aandurft je zuurverdiende euro's aan de nu officieel wars van alle vorm van realiteitszin zijnde familie van Zappa, nu is je kans !

Op de officiele site worden namelijk een zootje originele Barking Pumpking releases op vinyl aangeboden, waaronder dus deze complete 3LP box vol met gitaarsolo's van de meester.

Prijs ? Ach, voor ''maar'' $350.00 is ie voor jou...

Valt mee, met de huidige gunstige koers van de dollar zijn dat (afgerond) maar zo'n 9,70 ribben

Eindelijk deze voor een prikkie aangeschaft, de CD (3) van Zappa zonder melige humor.
2013 gaat nu echt beginnen.

Nu weer terug in 2cd-vorm.

En hoe!!

Vanmiddag lekker op knap volume afgespeeld bij het vervaardigen van de babykamer.

Wat een weergaloze collectie is dit toch! Absoluut snorremans op z'n best op z'n scheurijzer!!

Beslist een mooi album, alleen 3 cds met alleen maar gitaar muziek achter elkaar afspelen vind ik ook een beetje teveel van het goede.

Vind hem om die reden eigenlijk best een beetje over de top ook.

Zoiets van overdaad schaad.

Maar zo voel ik dit album in zijn geheel persoonlijk, zou hem echt nooit willen missen, want soms heb ik echt gedeeltes van dit album in mijn hoofd die ik dan af en toe perse even weer wil horen.

Na Canard Du Jour heb ik er helemaal geen probleem mee het weer van voor af aan te beluisteren.
Van geweldige gitaarmuziek krijg ik nooit genoeg.

“Ship Ahoy!”

Wat moet je in hemelsnaam vertellen over dit pakket met drie albums vol met instrumentale muziek? Dat Frank Zappa een fantastische gitarist is? Alsof ik dat ondertussen al niet wist na de dertig vorige albums. Ik volg de route volgens deze website: FZ discography - globalia.net. Heel intensief of aandachtig volg ik dit album nooit, er zijn geen teksten, er zijn geen catchy songs en ik wil geen punthoofd krijgen. Meestal doe ik dan een beetje het huishouden in orde of lees ik in een tijdschrift of krant of kijk ik gewoon naar het volk dat op straat passeert. Weinig meeuwen vandaag.

Op album één, Shut Up 'N Play Yer Guitar, eist het titelnummer het meest mijn aandacht op. Het is een gitaarsolo afkomstig van Inca Roads. De gitaarsolo in Treacherous Creatures vind ik ook geslaagd. Heavy Duty Judy is mijn nummer drie.

Op album twee, Shut Up 'N Play Yer Guitar Some More, bevat het titelnummer opnieuw een gitaarsolo van Inca Roads. Tof is ook het effect in Ship Ahoy. Hierop is mijn favoriet echter The Deathless Horsie: drummer Vinnie Colaiuta doet het opnieuw schitterend.

Op album drie, Return Of The Son Of Shut Up 'N Play Yer Guitar, bevat het titelnummer zowaar opnieuw een gitaarsolo van Inca Roads, wie had dat kunnen denken? Ahem. Canard du Jour is het verrassendste stukje muziek, met Frank Zappa op bouzouki.

Technisch uitstekend, met veel gevoel gespeeld en/of geïmproviseerd. Je moet het maar doen, je moet het maar kunnen. Niet zo verteerbaar als zijn eerdere albums, maar daarom niet minder genietbaar voor de gitaarliefhebber.

Is het verschil in geluid tussen de rycodisk en de nieuwe persing, (volgens mij nu weer 2 cds) van deze plaat ook groot, of kan ik beter een ander zappa album nemen waar het verschil het beste op te horen is?

Ik zou graag eens een nieuwe persing willen horen, en horen of het verschil echt zo groot is als iedereen zegt.

Wat een geniale plaat is dit zeg! Nou ja, 3 platen dan.

Ik zat vanmiddag CD1 weer eens te luisteren na (te) lange tijd. En mij bekroop een gedachte....

Dit is instrumentale muziek (joh) van een geweldig hoog improvisatie gehalte (joh) met bandleider Zappa op elektrische gitaar (joh) en afwisselend Terry Bozzio of Vinnie Calaiuta op drums. Ook is er altijd wel een basgitaar prominent te horen, dus de ritmesectie zit meer dan snor (haha). Daarnaast horen we regelmatig keyboards en zijn er meerdere begeleidingsgitaren actief.

De heren maken er een geweldig spektakel van, waarbij de nadruk uiteraard ligt op het fantastische gitaarspel dat werkelijk alle kanten op vliegt, Zappa moet genoten hebben van zo weinig structuur / zo veel vrijheid bij het soleren. Alleen de drummers van dienst lijken hem echt te kunnen bijhouden en er net zo lustig op los te improviseren als de baas. De rest van de band is blij dat ze kunnen volgen en zo een steentje kunnen bijdragen.

Wat was nou de gedachte die mij bekroop? Ik luister veel jazz de laatste jaren en dit Zappa album klonk mij vanmiddag als free jazz in de oren. Vandaar de free jazz recensie van dit mooie rock album. Van mij zou de genre aanduiding mogen worden aangepast, toch?

Compleet verslaafd aan dit gitaargejengel, kom ik nu achter. Kan niet uitleggen waarom, dit is gewoon thuiskomen. Beide Cd's vanavond achter elkaar gedraaid en ik wil het liefst weer met Cd 1 beginnen... Maar ja, morgen weer op tijd uit mijn bedje en aan de arbeit. Wel nog eerst even een heel puntje erbij, want dit is niks minder dan de MAX.

Er zijn natuurlijk Zappianen die er nooit genoeg van krijgen, maar 3 schijven achter elkaar is best veel gitaar. Voor de verandering dus maar 1 voor 1 en vandaag begonnen met de derde schijf.
Return of the Son of Shut Up 'n Play Yer Guitar is wat mij betreft het prijsnummer, maar Why Johnny Can't Read kan ook niet meer stuk bij mij.