Eloy - Ocean (1977)

Hoewel ik bij Eloy nog redelijk in de verkennende fase zit, moet ik dit toch wel als (voorlopige) favoriet aanwijzen. Met een sterk einde en bovenal met Poseidon's creation, wat mij betreft bij de tien beste symfonummers aller tijden. 4*

Hebben ze een paar jaar geleden nog helemaal opgekalifaterd. Hebben ze twee cd's gemaakt met allemaal ouwe meuk met de modernste opnametechnieken. Leuke instapper....

Wel eens iets over gehoord ja. Heb vorig jaar al hun cd's gedownloaded (en ben inmiddels ook met aanschaffen begonnen), dus ik heb een opkalefatering niet meer zo nodig (hoewel... als het accent van Frank Bornemann wat opgekalefaterd zou kunnen worden..... ). Ik heb inmiddels verhoogd naar 4½* trouwens...

Ja, ik dacht altijd dat die Fransen veruit het slechtste accent hadden maar Frankie had beter bij het Duits kunnen blijven. Dan konden we hem tenminste nog verstaan.

Argh.. de Eloy - Chronicle cd's.... nu ik de originele uitvoeringen ken vind ik die dus echt verschrikkelijk.

Overigens, ook deze heeft mij nog net iets te veel tenenkrommende momenten. Wat dat betreft ben ik denk ik meer een latere Eloy-liefhebber (van Colours t/m Metromania).

Zeg Chris, jij lijkt me nogal op de hoogte te zijn van het Eloy gebeuren. In het cassettetijdperk heb ik eens ooit een bloedmooi livenummer van hen gehad. Het nummer begon met dreigend toetsenwerk en er werd afwisselend in het Duits en Engels gezongen. Als mijn koppen van de recorder de juiste snelheid hadden dan ging het nummer tegen het einde over naar een midtempo bobmbastisch einde.

Helaas kan ik je hier niet mee helpen want bij mij begint Eloy pas echt met Colour (hoewel ik ouder werk wel ken). Misschien moet je eens luisteren naar het album "Live" ?
Maar zowel in Duits als Engels gezongen komt me erg vreemd voor bij Eloy. Als Duitse band in het Duits zingen was iets dat absoluut niet werd geaccepteerd in die tijd. Volgens mij was Grobschnitt een van de eerste Duitse bands die het probeerde en er succes mee had met het album Jumbo. Maar zelfs dat was nadat ze eerst de Engelstalige versie hadden gemaakt.

De reden dat ik dit Eloy album niet meer dan 4* geef is vanwege 't laatste nummer...

De eerste twee nummers kunnen wat mij betreft meteen in 't lijstje van mooiste Eloy nummers ooit, bij het derde zwakken ze al wat af en de finale is ... not quite it. (De uitvoering op het "Live" album heeft nog wel wat).

Laatste nummer heeft een wat moeizaam (en gedateerd) intro, maar die finale vind ik toch wel briljant. Maar goed, bij Poseidon's creation haalt voor mij geen enkel ander Eloy-nummer het sowieso...

Geniaal album van Eloy, een best aardig bandje overigens... Wel een geweldig accent dat de zanger heeft, doet me bij wijlen denken aan Ralf Hütters Engels (ook niet accentloos). Een 4,5

Tja mijn 1e kennismaking met eloy is dus aldus chronicles.

Maar wat is daar mis mee (klinkt het zo anders dan de oiriginele albums ?)? Vind het de sympho ontdekking voor mezelf .. (vreemd dat ik die ooit gemist heb )

Met daarop inderdaad Poseidon's creation ..

Heerlijke nummers allemaal ...

Hun bekendste albums scoren hier op MuMe elk zes héle stemmen en dat is helaas ook ongeveer representatief voor hun algehele bekendheid. Ga daar snel iets aan doen dus.

De chronicles-versies zijn op een hoop details best anders ja. Productietechnisch wellicht verbeterd, maar er is hier en daar nogal wat van het oude mysterie verdwenen ja.

Poseidon's creation in de chronicle versie is echter zo onbeschrijflijk goed dat er maar één nadeel aan zit... ja, inderdaad: het origineel is nóg beter.

Ze zijn wel goed, hoe onbekend ze ook zijn

Prachtig album, prog rock op z'n best. lange uitgesponnen nummers, maar wel met kop en staart. 4 sterren.

De " Chronicles" albums werden door de band opnieuw ingespeelt, met de originele bandleden die ten tijde van de nummers in Eloy zaten. Eloy had op z'n website aan de fans gevraagd, wat zij de beste nummers vonden. Die heeft Eloy toen opnieuw opgenomen en uitgebracht op de CD's "Chronicles I & II".

Alle originele albums zijn in 2002 en 2005 in een re-master uitgekomen, en die klinken allemaal fantastisch.

Wel aardig album dit, alleen ik luister het nooit meer... vandaar 3 sterren...

Zag dat die chronicles nog niet op MUME. staan?
Wil je die toevoegen?
Zit er over te dubben om die te kopen.

De bezetting die ze op Chronicles hanteerden was niet helemaal exact de bezetting van die van Oceans en Silent Cries...
Toestenist Detlev en drummer Jurgen doen niet mee op Chronicles.

Deze Eloy-plaat heeft lange nummers en zoals dikwijls bij een plaat met lange nummers duurde het langer vooraleer ik deze uitgediept had, ze heeft zelfs een hele tijd in de kast gelegen na enkele luisterbeurten die me deden vermoeden dat dit niet geheel opkon tegen Dawn en Silent Cries. Maar met dit een kans of 10 te geven komt er plots een lijn in de nummers en geef je zelfs dat laatste nummer een volledige kans.
Want het heeft eigenlijk een intro van 8 minuten, welliswaar een ontspannende intro, maar een gespannen persoon die nogal eens dikwijls denkt dat hij geen tijd heeft zoals mezelf, houdt het na een minuut of 5 al voor gezien.
Na die intro wordt het nummer hemels goed, prachtig basgeluid zoals bij de rest van dit album want de bas vormt toch de basis van een goed nummer, dikwijls een onderschat instrument maar als je de topalbums van Eloy kent verandert die mening wel.
De echte sterkte van dit album is de opbouw van de nummers, als perfectie op dat vlak bestaat dan is dit de maatstaf.
Elke noot zit hier zowat juist, zeer strak dus maar wel genietbaar strak, je hebt de hele tijd het gevoel van passie in plaats van muzikanten die willen showen met hun snelle vingerzetting of iets in die trend. Aan passie heeft het Eloy volgens mij nooit ontbroken.

Ik ben dus gelukkig dat ik deze een tijd geleden een kans meer gegeven heb als dat ik het gemiddelde Eloy moest geven want het is een echt groeialbum. En het is 1 van de grote progrock albums van alle tijden.
Spijtig dat de gemiddelde score relatief laag is en daarbij dat het ook maar weinig stemmen heeft, zoals bij elk Eloy album.
Er wordt nogal eens snel beoordeeld bij het horen van Frank Bornemann's stem, maar ik vind het 1 van de meest herkenbare stemgeluiden in de muziekwereld. Hij verloochend zijn Duitse accent niet maar maakt er een surplus van, het past prima in de muziek.
Een kans meer geven dan het gemiddelde dus dit album, ik speelde het enorm veel dit jaar en dan is er toch al iets positiefs aan 2009.

Tot voor kort dacht ik dat Bornemann in de eerste paar regels van Poseidon's Creation het woord 'earth'... eh, earse op universe liet rijmen.

Dat was helaas te mooi om waar te zijn.

Verder een leuke plaat, ik ga zeker meer van Eloy binnenhalen. Ben wel benieuwd hoe ze klinken onder de acht minuten per nummer.

Met dit album maakte ik voor het eerst kennis met Eloy. Een heel goed album, de openere 'Poseidon's Creation' pakte meteen helemaal mijn aandacht. Prachtige sympho/psychedelische prog! *4

Ik vind het 'verkeerde' accent juist heel erg tof!

Son of ears (earth)!

het geeft het wat eerlijkheid mee

Ik heb afgelopen week de legacy box gekeken, een dubbel-dvd waarin Frank Bornemann en zijn kornuiten het verhaal ('Mighty Echoes') van de band vertellen aan de hand van hun albums.
Sehr toll! En ook eerlijk. Een aanrader.
Dit is een van de weinige albums die nog in mijn verzameling ontbreken, maar alleen al 'Poseidon's creation' rechtvaardigt de aanschaf.
En het accent? Ik moet er nog steeds mee glimlachen, maar het stoort me totaal niet (meer).

Afgelopen zaterdag gekocht in Moers (in hun thuisland). En ja - niet "Son", maar, "Daughter of Ears (earth)" staat er ook op.
Voor degenen die Eloy 13 jaar na de laatste tour nog eens live willen zien: ze spelen op het Night Of The Prog festival (met o.a. IQ en Dream Theater) aan de Loreley op 8 juli. 17 juli staan ze op de planken van het Burg Herzberg Festival. Bron: ELOY Legacy - eloy-legacy.com

3,5* heb ik deze in eerste instantie gegeven. Waarschijnlijk was ik wat beneveld, of zo. Dit is symfo van de bovenste plank; het onwaarschijnlijke Duitse accent kan dit niet van een hoge score afhouden. Verhoog naar 4,5*,met name de opener en afsluiter zijn van hoog niveau. En wat klinkt die Gibson Thunderbird van Klaus Peter Matziol toch lekker moddervet, hè!

Afgelopen woensdag, na twee eerdere afzeggingen, eindelijk gezien in Keulen, na dertig jaar wachten. Ze speelden ook 'Poseidon's creation', Met een glimlach wachtten we op de zinsnedes “souzends (thousands) of years” en “daughter of urs (earth)”. Maar hoe onverwacht: hij kon het nu ineens wél goed uitspreken! Vast spraaklessen gehad . Na afloop hebben we nog een kort interview gedaan en heeft hij (in goed Engels, maar niet geel accentloos) een aankondiging ingesproken voor het (prog)rockprogramma On The Rocks van Omroep Venlo. Hier kun je zijn Aankondiging Eloy (Frank Bo...beluisteren:

Ben het helemaal met je eens, Protonos. Heb deze plaat net ontdekt en vind de zang in positieve zin nergens op lijken. Ergens is het te slecht voor woorden, maar juist dat maakt het ook weer sympathiek en mooi, hoe vreemd dit misschien ook mag klinken.

Ik beb Ocean vorig week zonder twijfelen gekocht op de Mega Platen en CD Beurs in Utrecht en meteen maar besproken op onderdenaald.nl. Je anekdote kwam waarbij mooi van pas, hmaeghs, dank.
Mijn recensie is hier te lezen: Onder de naald: ELOY - Ocean (1977) - bit.ly

Ik ben aangenaam verrast door deze Duitsers, waarvan ik zeker meer lp's wil kopen.

Goed, nu zonder domme tikfouten (weet iemand of je ook berichten kunt wissen, eigenlijk?)

Heb Ocean vorig week zonder twijfelen gekocht op de Mega Platen en CD Beurs in Utrecht en meteen maar besproken op onderdenaald.nl. Je anekdote kwam daarbij mooi van pas, hmaeghs, dank. Mijn recensie is hier te lezen: Onder de naald: ELOY - Ocean (1977) - onder-de-naald.blogspot.nl

Ik ben aangenaam verrast door deze Duitsers, waarvan ik zeker meer lp's wil kopen.

Dit soort progrock bevalt me wel door de (spacey) sfeer en epiek. Pink Floyd is duidelijk een bron, maar het onaardse maakt Eloy echt tot Eloy. Het gebruik van keyboards is meer sfeerverhogend dan virtuoos en de narratie tussendoor werkt ook goed.

Het accent... ik ben wel wat gewend van Zuid-Europese bands, maar Duits vind ik op de een of andere manier grappiger. Als de muziek echter zo strak is, gaat het op een gegeven moment een beetje afleiden en is het uiteindelijk toch wel een minpunt.