Eloy - Ocean (1977)

Deze Eloy-plaat heeft lange nummers en zoals dikwijls bij een plaat met lange nummers duurde het langer vooraleer ik deze uitgediept had, ze heeft zelfs een hele tijd in de kast gelegen na enkele luisterbeurten die me deden vermoeden dat dit niet geheel opkon tegen Dawn en Silent Cries. Maar met dit een kans of 10 te geven komt er plots een lijn in de nummers en geef je zelfs dat laatste nummer een volledige kans.
Want het heeft eigenlijk een intro van 8 minuten, welliswaar een ontspannende intro, maar een gespannen persoon die nogal eens dikwijls denkt dat hij geen tijd heeft zoals mezelf, houdt het na een minuut of 5 al voor gezien.
Na die intro wordt het nummer hemels goed, prachtig basgeluid zoals bij de rest van dit album want de bas vormt toch de basis van een goed nummer, dikwijls een onderschat instrument maar als je de topalbums van Eloy kent verandert die mening wel.
De echte sterkte van dit album is de opbouw van de nummers, als perfectie op dat vlak bestaat dan is dit de maatstaf.
Elke noot zit hier zowat juist, zeer strak dus maar wel genietbaar strak, je hebt de hele tijd het gevoel van passie in plaats van muzikanten die willen showen met hun snelle vingerzetting of iets in die trend. Aan passie heeft het Eloy volgens mij nooit ontbroken.

Ik ben dus gelukkig dat ik deze een tijd geleden een kans meer gegeven heb als dat ik het gemiddelde Eloy moest geven want het is een echt groeialbum. En het is 1 van de grote progrock albums van alle tijden.
Spijtig dat de gemiddelde score relatief laag is en daarbij dat het ook maar weinig stemmen heeft, zoals bij elk Eloy album.
Er wordt nogal eens snel beoordeeld bij het horen van Frank Bornemann's stem, maar ik vind het 1 van de meest herkenbare stemgeluiden in de muziekwereld. Hij verloochend zijn Duitse accent niet maar maakt er een surplus van, het past prima in de muziek.
Een kans meer geven dan het gemiddelde dus dit album, ik speelde het enorm veel dit jaar en dan is er toch al iets positiefs aan 2009.

Goed, nu zonder domme tikfouten (weet iemand of je ook berichten kunt wissen, eigenlijk?)

Heb Ocean vorig week zonder twijfelen gekocht op de Mega Platen en CD Beurs in Utrecht en meteen maar besproken op onderdenaald.nl. Je anekdote kwam daarbij mooi van pas, hmaeghs, dank. Mijn recensie is hier te lezen: Onder de naald: ELOY - Ocean (1977) - onder-de-naald.blogspot.nl

Ik ben aangenaam verrast door deze Duitsers, waarvan ik zeker meer lp's wil kopen.

Geweldig dat accent van Bornemann. Geeft mij voor juist iets speciaals aan de muziek van Eloy
Maar goed smaken verschillen. Hij heeft voor mij een prettige stem.