Betrayal at Bespin - Diary of a Dead Man Walking (2010)

De tweede helft van dit album waarop men meer op de melodieuze tour gaat vol met akoestische/melancholieke momenten kan ik momenteel erg waarderen.
Tip voor deze gasten: gooi de sludge overboord en maak nog meer van die mooie liedjes.

Ze hinken nog op twee gedachtes idd. Zijn nog een beetje zoekende. Niettemin vind ik dit wel verfrissend. Akoestische gitaar, piano, violen etc. Af en toe wat screams. Eerste deel van dit album is wat zwaarder. Het tweede wat melodieuzer, sfeervoller. Ik vind het allebei wel wat hebben. Deze jongens hebben potentie.

Thanx Joy4ever, dit is werelds!! Vrouw kijkt naar The Voice en ik luister dit....wie is er gek!! Het hinken van de twee gedachtens merk ik niet zo... Vloeit lekker in elkaar over!!

Prachtig album, vooral de tweede helft. Enige echte minpunt zijn de vocals. Heb niets tegen grunten, integendeel, maar ze zijn mij iets te doommetal. Een andere stijl had misschien beter gepast.

Jaarlijstmateriaal.

Van leander?s beschrijving van dit Metal Album van de Week werd ik nieuwsgierig: "een combinatie horen van Doom/Post/Sludge met een behoorlijke scheut folk/accoustisch".
Na vier keer luisteren moet ik helaas concluderen dat dit album me niet heeft weten te grijpen. Te weinig doom en sludge, veel post-metal en vooral te veel folk/akoestisch. Vooral bij dat laatste verliest de band zich in mijn ogen te veel en te vaak in gepriegel dat nergens begint en nergens eindigt. Er wordt gewoonweg geen spanning opgebouwd, en er zitten weinig verrassingen in de muziek. Vooral het tweede deel van dit album is een hele zit.

2.5*

Als men tegen mij zegt, dit is een album met Doom/Post/Sludge, dan trillen de neusvleugels want meestal ligt dat genre (dat lelijk woord) mij niet. Dit is niet de schuld van dit album of gelijkaardige albums maar de schuld van mijn eigen dikwijls bekrompen geest.
Toch had ik veel moed: zo Doom/Post/Sludge is dit nog niet en er vallen hier en daar akoestische elementen waar te nemen. De zanger vind ik nogal vlak, toch is het niet zo schreeuwerig als andere albums die hun opwachting hebben gemaakt in onze teerbeminde topic, Het Metal Album van de Week. Met de muzikale prestaties heb ik – tot mijn eigen verrassing en na een djoef op mijn eigen bekrompen geest te hebben gegeven – weinig tot geen moeite maar het mocht zeker niet langer duren dan de huidige vijftig minuten. Jammer van die quasi onverstaanbare zang met weinig of geen afwisseling maar middenin het album valt een ommekeer te bekennen.
Mijn hoogtepunten, ook wel memorabele momenten genoemd? De tweede helft van At First Light, de tweede helft van Trinity, tout court de instrumentale rustigere stukken van dit album, zeker vanaf A Single Blade of Grass hoewel het te lieflijk dreigt te worden met uitzondering van het slotnummer.

Ik vind het idee achter Betrayal At Bespin (geweldige bandnaam) heel aardig. Er is van alles te doen in de nummers. Er zijn veel sfeervolle passages die het in de late uurtjes goed doen. Het luistert ook wel gemakkelijk weg. De akoestische mijmermomenten bevallen mij op gezette tijden wel. All Stories Must End bijvoorbeeld sleept zich lekker voort onder het genot van een lekker glaasje vocht. De saxsolo is verrassend, maar past erg goed.

In de vlotte metalmomenten moet ik vaak denken aan Katatonia ten tijde van Brave Murder Day. Maar dan in een soort woestijnsfeer. De ultieme droefheid mist. Sowieso mis ik wat gevaarlijks of ongemakkelijks. Dat heeft dit soort muziek wel nodig. Maar verder vind ik Diary Of A Dead MAn Walking een heel aardig tussendoortje

YouTube - Betrayal at Bespin - All Stories Must End Sometime

Mooie opname. Een eind voorbij het sludge gebeuren.

Ik vind het best aardig klinken, maar nergens wordt het echt heel erg gaaf of meeslepend. Ik vind het dan ook niet vervelend om naar dit plaatje te luisteren, maar ik zou hem ook niet zo snel weer op zetten. Het tweede gedeelte van het album bevalt mij ook het beste.

Ze hebben nu een nieuw album uit: Rains. Je kunt het beluisteren op Bandcamp etc. Ze zijn totaal een andere weg ingeslagen.