The Naked and Famous - Passive Me, Aggressive You (2010)

Weet je nog die fijne elektropop-hype die MGMT in 2008 veroorzaakte? 'Dat was leuk' MGMT is inmiddels de experimentele Psychedelische kant opgegaan, maar ze hebben wel een trent gezet. Nu kan er aan het rijtje (oude) MGMT, Empire of the Sun & Passion Pit kan een nieuwe aanstekelijke naam worden toegevoegd: The Naked and Famous.

De band bracht vorig jaar al hun debuutalbum 'Passive Me, Aggressive You' in hun thuisland Nieuw-zeeland. Zowel 'Passive Me, Aggressive You' als de singel Young Blood kwam op 1 in de Nieuw-Zeeland Chart. De band is in het thuisland mega succesvol en de aanstekelijke muziek heeft nu ook Nederland bereikt. Dat mag iedereen weten want 'Passive Me, Aggressive You' is een zomer hit album. Te beginnen met Opener All For This. Het nummer zet meteen de goede toon en het is meteen feest. De 'Time to Pretent' en 'Kids' zijn 'Young Blood' en 'Punching in a dream' van The Naked And Famous. Deze nummers gaan het super goed doen op festivals (te beginnen met Lowlands). Maar deze drie nummers zijn wel de dragers van het album. De overigen nummers klinken te vaak te 'vol'. Neem Bijvoorbeeld het ruim 4 minuten durende Spank. Het nummer is een bak met geluid en weet niet de nuchtere en aanstekelijke sfeer van bijvoorbeeld MGMT te halen. Ook klinkt zo'n nummer vrij vormeloos en bombastisch. Dit geld ook voor bijvoorbeeld Jilted Lovers & a Wolf in Geek's clothing deze nummers had de band beter achterwege kunnen laten want het algemene niveau van de plaat wordt er niet beter op.
Vette electro, stampende drums, hitgevoelige refreinen en een goed gevoel voor melodie maken de nummers tot wat ze zijn. Een enkeling Fijn een enkeling te veel van het goeden.

De singels zijn onweerstaanbare electropop. Maar er zijn toch 6 nummers die in mijn ogen echt minder zijn dan de rest. Een wisselvallig maar ook redelijk amusant album.

Het is een kwestie van tijd maar The Naked and Famous wordt een hit!

van: http://daanmuziek.blogspot....

Ben het niet met je eens, wat gezien jouw top 10 nogal verbazingwekkend is, het grootste deel had in die van mij kunnen staan Ik heb deze plaat een beetje links laten liggen doordat ik zoveel commentaren las waarin stond dat de singles en nog een handvol nummers dit een aardige plaat maakt. So many millions can't be wrong heb ik gedacht.
Goed, dan toch maar een keer opgezet en vind het een onverwachts goede plaat. Young Blood is beslist niet het enige goede nummer en eigenlijk ben ik verbaasd hoe goed dit is. Ok, er staan wel een paar middelmatige nummers op (het te lange No Way, A Wolf in Geek's Clothes) en die hele korte nummers zeggen me niet zoveel, maar zijn verder prima. Uiteindelijk blijken veel nummers net zo aanstekelijk als Young Blood.

De kritiek dat ze in dezelfde vijver vissen als MGMT kan ik niks mee. Zo gaat het toch al popdecennia lang? Alsof die band het allemaal bedacht heeft. Dat waren natuurlijk de post-punkers die het hadden afgekeken van Jonathan Richman (The Modern Lovers) en die heeft het weer gejat van The Velvet Underground en zij weer van Chuck Berry.....of zo.
Zolang de platen maar goed zijn


Hm, nu je het enorm veel beluisterd hebt is het dan aan het begin van al die luisterbeurten dus gaan vervelen?

Mijn kritiek is niet dat ze in dezelfde vijver als MGMT vissen. Dit is gewoon veel bombastischer, minder subtiel, platter, zoals Midnight Boom hierboven zegt. Ik kan er zelfs niet naar luisteren...en MGMT is 1 van mijn favoriete bands.

Hm, nu je het enorm veel beluisterd hebt is het dan aan het begin van al die luisterbeurten dus
gaan vervelen? [/quote]

Zeker niet, in het begin vond ik het erg tof! (maar nog steeds wel hoor) maar toen ik dit album vaak opzette, vond ik het wat vervelen. Ik heb hem laatst weer even beluisterd en ik vind dit toch een vet album!

Young Blood Wát een album zeg. Normaliter is dit absoluut niet mijn meug, maar met 'The Naked and Famous' bestaat er nog hoop.

Ik ben in aanraking gekomen met dit album via K!nk FM. Het radiostation dat alternatieve muziek draaide is er helaas per 1 oktober mee gestopt. Een maand voordat dit gebeurde hoorde ik "Punching In A Dream" tijdens het studeren, en ik dacht: 'downloaden dat nummer'!

De mix die The Naked and Famous gebruikt van allerlei stijlen op dit album blijft tot het einde interessant. Ik moest bij sommige nummers gelijk denken aan de kitcherige pop uit de jaren '80, Nine Inch Nails & natuurlijk MGMT.

MGMT met het album Orecular Spectacular wordt veel met deze band vergeleken. Dit is vrij logisch, alleen de stijl van MGMT is iets braver. Er wordt a la Nine Inch Nails' Downward Spiral (1994) soms gesmeten met elektrisch gitaargeweld/synthgeweld (Jilted Lovers & A Wolf in Geek's Clothing). Hierdoor klinkt het nèt even wat ruiger en minder gepolijst. De afwisseling in dynamiek houdt m'n aandacht vast. Dat is wat ik zo gaaf vind aan dit album.

Het pianostukje 'The Source' heeft al gelijk wat weg van 'March of the Pigs'. Waarom hebben ze The Source en The Sun niet gewoon als 1 nummer op het album gezet? Mij een raadsel.

Eyes en Young Blood zijn de twee retro jaren 80 nummers hier vind ik. Gelukkig heeft de technologie niet stil gestaan en komen de synths hier opnieuw heerlijk uit de verf in een ander jasje.

En waarom is Punching in a Dream eigenlijk het beste lied van het album voor mij? De coupletten/refreinen worden aantrekkelijk gehouden door de scheurende synth die elke maat een nieuw akkoord aanslaat, maar telkens een kort loopje van 2 tonen naar boven slaat tussen die akkoordwisseling. Geen idee wat ik bedoel? Luister nog maar eens goed. Daarnaast is het 'oehoehoe', 'yayayayayay', 'wowow' gewoon leuk, toch?

Leuke mix van Pop / New Wave / Rock / Industrial / Electro, noem maar op. Het album heeft eigenlijk voor alle genreliefhebbers een aantal aardige nummers te bieden.

Ligt het aan mij of vind ik Oracular Spectacular van MGMT helemaal niet lijken op de muziek van N&F?!

Erg, erg fijn album, ongepolijst en met lef gebracht. Optreden op Lowlands 2011 was geweldig. Afsluiter Young Blood deed de tent op zijn grondvesten trillen. Ik vind de combinatie mannelijke-vrouwelijke zang erg goed gedaan. Instrumentaal waarschijnlijk net iets beter dan vocaal, vooral outro's, zoals in Girls Like You.

MGMT doet mij meer braver (in lijn met Sfeermaker) aan, maar tevens ook warmer. Het verschil zit hem in het ruwe van N&F en het warme, subtiele van MGMT.

Zijn er mensen die dit gevoel delen of sla ik de plank volledig mis?

The Naked and Famous is een talentvolle band met een grote toekomst voor zich, dat bewijzen ze met dit eerste studioalbum. Op 'Passive Me, Aggressive You' tonen ze zich een erg veelzijdige groep. Het album is een meer dan geslaagde combinatie van indie, rock, shoegaze en electropop/synthpop. Hoewel niet alle nummers top zijn verveelt het album nooit, met dank aan de diversiteit. The Naked and Famous klinkt zowel jong en verfrissend, als volwassen en beredeneerd. Het ene moment uitbundig, en dan weer rustig. Alisa Xayalith is de leadzangeres van de groep, maar met Thom Powers heeft The Naked and Famous ook een zanger van het mannelijke geslacht. Hun stemmen passen goed bij elkaar, als ze samenzingen klinkt dat vaak prachtig.

De catchy single 'Young Blood' is het topnummer van de plaat. Het is gewoon een heel erg aanstekelijk up-tempo nummer, met een hele mooie brug ook. Het gelijkaardige 'Punching In A Dream', dat erg MGMT-achtig start, is ook een uitstekende song, net als de andere twee singles 'All Of This' en 'Girls Like You'. Dat laatste nummer begint traag met vocals van Thom Powers, maar komt dan helemaal op gang en evolueert naar een wondermooie climax, waarbij ook Alisa Xayalith komt meezingen. Eén van de absolute hoogtepunten van het album.
Verder is ook het wat meer ingetogen 'Eyes' een heel goed nummer, net als 'No Way', dat afwisselt tussen rustige zang van Alisa en stevige rock. De rest van het album is iets minder, maar haalt zeker nog een behoorlijk niveau. Geen enkele song is er echt te veel aan.

Conclusie: The Naked and Famous levert met deze 'Passive Me, Aggressive You' een stevig visitekaartje af. Ze laten op dit album horen dat ze een veelzijdige band zijn en weten verschillende genres te combineren. Ze staan op de rand van de doorbraak, en aangezien ze enkele uitstekende en redelijk toegankelijke nummers hebben, kunnen ze een relatief groot publiek bereiken. Het zal er ook vanaf hangen hoe goed ze live zijn. Songs als 'Young Blood' en 'Punching In A Dream' zijn gemaakt om op festivals te spelen voor een grote massa. De volgende festivalzomer zal dan ook heel belangrijk zijn voor de toekomst van de groep. Als ze hun kans krijgen op enkele grote festivals en niet teleurstellen, zou The Naked and Famous wel eens kunnen uitgroeien tot een publiekslieveling. In elk geval, een groep om in de gaten te houden !

Normaal luister ik geen dingen in dit straatje, maar wat is Young Blood een geweldig nummer zeg! Natuurlijk typisch een zomerhit, maar op één of andere manier staat dat nummer voor mij ook voor alle plezier die je in de wereld kunt vinden. Voor verre reizen naar plaatsen waar het altijd lekker weer is, en natuurlijk voor Lowlands. Jammer dat ik niet bij het optreden was, want dit nummer is met terugwerkende kracht de zomerhit van vorig jaar voor mij.

Beetje een moeilijk te becijfferen album. Aan de ene kant klinkt het album gewoon lekker, aan de andere kant baal ik toch steeds weer als ik hem op heb van het feit dat ze de stijl van Punching in a Dream en Young Blood (veruit mijn favoriet en misschien wel beste nummer van 2011) niet hebben doorgezet, wat zijn die twee nummers toch fe-no-me-naal. Jammer dus dat de rest van het album een andere koers vaart, maar ik kan niet zeggen dat het slecht is ook al wordt het nergens bijzonder. Zweeft tussen 3,5 en 4*, ik ga voor de laatste.

heerlijke cd gewoon **** sterk album luister nu naar de deluxe uitvoering
misschien geef ik nog een 1\2 erbij ff koeksen
grtz hidalgo

Volgens mij komen ze met een nieuw album, kan ik dat goed hebben?

Wordt tijd

Lekker strak electroalbum, vooral de vaak vet aangezette drums zijn een lust voor het oor.