The Naked and Famous - Passive Me, Aggressive You (2010)

Jij vindt het overduidelijk één van de beste nummers van het album. En dat is prima. Voor mij is Young Blood middenmoot. Mijn favoriet is Punching in a Dream (heerlijk groovend, ik krijg er geen genoeg van) en Girls Like You, Eyes en No Way vind ik ook waanzinnig goed.

De vergelijking met MGMT wordt vaak gemaakt, en begrijpelijk ook. Toch vind ik TNAF toffer, mede door de zanger én zangeres. En MGMT's 2e album vond ik ruk, en dat is bij TNAF niet het geval

Hell, als iemand The Source het beste nummer van het album vindt, so be it. Ik vind het een nietszeggend tussendoortje.

Op dit moment spelen ze in Tivoli de Helling, ben benieuwd naar hoe ze live zijn. Ach, ze zijn vast de hele zomer op festivals te bewonderen.

Weet je nog die fijne elektropop-hype die MGMT in 2008 veroorzaakte? 'Dat was leuk' MGMT is inmiddels de experimentele Psychedelische kant opgegaan, maar ze hebben wel een trent gezet. Nu kan er aan het rijtje (oude) MGMT, Empire of the Sun & Passion Pit kan een nieuwe aanstekelijke naam worden toegevoegd: The Naked and Famous.

De band bracht vorig jaar al hun debuutalbum 'Passive Me, Aggressive You' in hun thuisland Nieuw-zeeland. Zowel 'Passive Me, Aggressive You' als de singel Young Blood kwam op 1 in de Nieuw-Zeeland Chart. De band is in het thuisland mega succesvol en de aanstekelijke muziek heeft nu ook Nederland bereikt. Dat mag iedereen weten want 'Passive Me, Aggressive You' is een zomer hit album. Te beginnen met Opener All For This. Het nummer zet meteen de goede toon en het is meteen feest. De 'Time to Pretent' en 'Kids' zijn 'Young Blood' en 'Punching in a dream' van The Naked And Famous. Deze nummers gaan het super goed doen op festivals (te beginnen met Lowlands). Maar deze drie nummers zijn wel de dragers van het album. De overigen nummers klinken te vaak te 'vol'. Neem Bijvoorbeeld het ruim 4 minuten durende Spank. Het nummer is een bak met geluid en weet niet de nuchtere en aanstekelijke sfeer van bijvoorbeeld MGMT te halen. Ook klinkt zo'n nummer vrij vormeloos en bombastisch. Dit geld ook voor bijvoorbeeld Jilted Lovers & a Wolf in Geek's clothing deze nummers had de band beter achterwege kunnen laten want het algemene niveau van de plaat wordt er niet beter op.
Vette electro, stampende drums, hitgevoelige refreinen en een goed gevoel voor melodie maken de nummers tot wat ze zijn. Een enkeling Fijn een enkeling te veel van het goeden.

De singels zijn onweerstaanbare electropop. Maar er zijn toch 6 nummers die in mijn ogen echt minder zijn dan de rest. Een wisselvallig maar ook redelijk amusant album.

Het is een kwestie van tijd maar The Naked and Famous wordt een hit!

van: http://daanmuziek.blogspot....

Ik ben in aanraking gekomen met dit album via K!nk FM. Het radiostation dat alternatieve muziek draaide is er helaas per 1 oktober mee gestopt. Een maand voordat dit gebeurde hoorde ik "Punching In A Dream" tijdens het studeren, en ik dacht: 'downloaden dat nummer'!

De mix die The Naked and Famous gebruikt van allerlei stijlen op dit album blijft tot het einde interessant. Ik moest bij sommige nummers gelijk denken aan de kitcherige pop uit de jaren '80, Nine Inch Nails & natuurlijk MGMT.

MGMT met het album Orecular Spectacular wordt veel met deze band vergeleken. Dit is vrij logisch, alleen de stijl van MGMT is iets braver. Er wordt a la Nine Inch Nails' Downward Spiral (1994) soms gesmeten met elektrisch gitaargeweld/synthgeweld (Jilted Lovers & A Wolf in Geek's Clothing). Hierdoor klinkt het nèt even wat ruiger en minder gepolijst. De afwisseling in dynamiek houdt m'n aandacht vast. Dat is wat ik zo gaaf vind aan dit album.

Het pianostukje 'The Source' heeft al gelijk wat weg van 'March of the Pigs'. Waarom hebben ze The Source en The Sun niet gewoon als 1 nummer op het album gezet? Mij een raadsel.

Eyes en Young Blood zijn de twee retro jaren 80 nummers hier vind ik. Gelukkig heeft de technologie niet stil gestaan en komen de synths hier opnieuw heerlijk uit de verf in een ander jasje.

En waarom is Punching in a Dream eigenlijk het beste lied van het album voor mij? De coupletten/refreinen worden aantrekkelijk gehouden door de scheurende synth die elke maat een nieuw akkoord aanslaat, maar telkens een kort loopje van 2 tonen naar boven slaat tussen die akkoordwisseling. Geen idee wat ik bedoel? Luister nog maar eens goed. Daarnaast is het 'oehoehoe', 'yayayayayay', 'wowow' gewoon leuk, toch?

Leuke mix van Pop / New Wave / Rock / Industrial / Electro, noem maar op. Het album heeft eigenlijk voor alle genreliefhebbers een aantal aardige nummers te bieden.

The Naked and Famous is een talentvolle band met een grote toekomst voor zich, dat bewijzen ze met dit eerste studioalbum. Op 'Passive Me, Aggressive You' tonen ze zich een erg veelzijdige groep. Het album is een meer dan geslaagde combinatie van indie, rock, shoegaze en electropop/synthpop. Hoewel niet alle nummers top zijn verveelt het album nooit, met dank aan de diversiteit. The Naked and Famous klinkt zowel jong en verfrissend, als volwassen en beredeneerd. Het ene moment uitbundig, en dan weer rustig. Alisa Xayalith is de leadzangeres van de groep, maar met Thom Powers heeft The Naked and Famous ook een zanger van het mannelijke geslacht. Hun stemmen passen goed bij elkaar, als ze samenzingen klinkt dat vaak prachtig.

De catchy single 'Young Blood' is het topnummer van de plaat. Het is gewoon een heel erg aanstekelijk up-tempo nummer, met een hele mooie brug ook. Het gelijkaardige 'Punching In A Dream', dat erg MGMT-achtig start, is ook een uitstekende song, net als de andere twee singles 'All Of This' en 'Girls Like You'. Dat laatste nummer begint traag met vocals van Thom Powers, maar komt dan helemaal op gang en evolueert naar een wondermooie climax, waarbij ook Alisa Xayalith komt meezingen. Eén van de absolute hoogtepunten van het album.
Verder is ook het wat meer ingetogen 'Eyes' een heel goed nummer, net als 'No Way', dat afwisselt tussen rustige zang van Alisa en stevige rock. De rest van het album is iets minder, maar haalt zeker nog een behoorlijk niveau. Geen enkele song is er echt te veel aan.

Conclusie: The Naked and Famous levert met deze 'Passive Me, Aggressive You' een stevig visitekaartje af. Ze laten op dit album horen dat ze een veelzijdige band zijn en weten verschillende genres te combineren. Ze staan op de rand van de doorbraak, en aangezien ze enkele uitstekende en redelijk toegankelijke nummers hebben, kunnen ze een relatief groot publiek bereiken. Het zal er ook vanaf hangen hoe goed ze live zijn. Songs als 'Young Blood' en 'Punching In A Dream' zijn gemaakt om op festivals te spelen voor een grote massa. De volgende festivalzomer zal dan ook heel belangrijk zijn voor de toekomst van de groep. Als ze hun kans krijgen op enkele grote festivals en niet teleurstellen, zou The Naked and Famous wel eens kunnen uitgroeien tot een publiekslieveling. In elk geval, een groep om in de gaten te houden !