Destroyer - Kaputt (2011)

Kans op flauwe grap verkeken.

Dit is echt wel een sterk album, het groeit per luisterbeurt, ondertussen al zo'n 10 keer beluisterd en het zou wel eens kunnen eindigen in mijn top 10 van dit jaar. Voorlopig 4 sterren.

Ik lees dit nu pas, maar via het forum waren we al op The The uitgekomen.

Heb vandaag voor het eerst het hele album gehoord nadat ik een aantal nummers al wel kende. Moet zeggen dat dit me wel erg goed bevalt. Tot nu toe de beste plaat van het jaar!

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken, beluister het hier.

'Kaputt' staat nog altijd op m'n iPod, wat niet wil zeggen dat ik het een ongelooflijk goeie plaat vind. Ik draai 'm gewoon niet veel, als ik aan het scrollen ben, valt m'n oog eerder op iets anders dan op deze plaat. Dat heeft alles te maken met het gevoel waarmee ik zit na enkele luisterbeurten: het doet me niet zoveel. Vandaag toch nog maar eens proberen. Ik moet zeggen dat ik er nog altijd niet kapot van ben, maar ach, dit is geen slechte plaat! Die lange afsluiter, en ook 'Suicide Demo For Kara Walker', zijn twee erg goeie nummers. De zang zal nooit mijn ding worden, vrees ik, maar instrumentaal is dit een lekker sausje van eighties en een jazzy geluid. Jammer dat, buiten de twee genoemde nummers, hier geen enkel ander nummer me echt weet te bekoren.

3 sterren, voorlopig, maar ik zet 'm in de herkansingen.

Beetje gezapig allemaal hoor. Waar een Air bij zo'n easy listening album nog iets eigens en tegendraads er in zette, is dit wel erg, erg, richting de Sky Radio kant af en toe.

Kwam dit maar op SkyRadio. Ik denk niet dat een stem als die van Dan Bejar ooit op Sky Radio te horen zal zijn, en de teksten zijn ook van een heel ander niveau.

Ik snap overigens de link wel, maar ik vind het wat te makkelijk. Het hele idee was namelijk om een zogeheten sophisti-pop (easy listening)-plaat te maken, dus natuurlijk komt het dan stylistisch in de buurt van mainstream radio. Kwalitatief blijft het er echter ver vanaf.

Ik weet het niet zo. Er staan wat leuke momenten op, maar over een groot deel ben ik minder enthousiast. Die catchy blazers/fluiten staan me nog het meeste aan, denk ik, en met momenten de stem, bijvoorbeeld in het titelnummer. Favoriete nummers: Chinatown, Suicide Demo en Kaputt, met een geniale videoclip, dat dan weer wel.

Samen met PJ Harvey wat mij betreft de plaat van het jaar tot nu toe. Had er tot mijn schaamte nog nooit van gehoord en ben ze alleen gaan checken omdat ze op Haldern Pop staan. Vele luisterbeurten verder inmiddels helemaal fan van deze plaat en dolblij ze naast hun optreden op Haldern ook in de knusse Tolhuistuin te kunnen gaan zien!

Destroyer - Kaputt staat nu op de luisterpaal terwijl het album al een paar maanden uit is. Hoe curieus.

Mooi, erg mooi.

Laat je vooral niet misleiden door deze naam en titel. Want met death-metal heeft dit plaatje hoegenaamd niets uitstaan. Misleidend dus, maar dat past eigenlijk wel bij Dan Bejar, de eigenzinnige Canadees die schuilgaat achter Destroyer. Met Kaputt is Bejar, die we ook kennen van The New Pornographers en Swan Lake, alweer toe aan album nummer negen. Destroyer's meest toegankelijke tot op heden. We krijgen ditmaal een radiovriendelijke combinatie voorgeschoteld van softrock en smooth jazz. Opgeleukt met dromerige saxofoonsolo's en zoete synths. Ontzettend eighties ook. Denk aan Style Council, Sade en Roxy Music ten tijde van Avalon. Het lieflijke stemgeluid van zangers Sibel Trasher sluit daar mooi op aan. Kaputt kenmerkt zich door een weids geluid en prettig laidback gevoel. En aan Bejar's teksten kunnen we, zoals gewoonlijk, geen touw vastknopen. Dat weet hij zelf ook: 'I write poetry for myself', horen we op Blue Eyes.

100 % de plaat van 2011

groetjes hidalgo

Dit album is een drug. Begin er niet aan want voor je het weet ben je helemaal verslaafd. Maar oefff, want is dit een heerlijke verslaving!

Muziek doet me aan Prefab Sprout denken. Zanger soms ook. Soms...

OMdat hij nu in Nederland uit is, de luisterpaal is gebaseerd op NL releases en niet wat er elders allemaal uitkomt, heel logisch.

Toch wel opmerkelijk dat er bijna een half jaar na release ineens zoveel aandacht voor dit album is. Je ziet het wel vaker dat albums veel later pas in Nederland uitkomen.

Dat er tegenwoordig nog een album maanden later kan uitkomen vind ik aardig onlogisch. Zeker als je met internet toegang hebt tot de recensies van internationale sites en de release dus op genoeg manieren tot je kan laten komen.

Het bevordert de legale aankoop niet echt.

Wel aardig, maar bij muziek waar de aankleding al wat minder uitgesproken is, dient de zang wel de aandacht vast te houden....en die vind ik hier bij Destroyer nogal aan de iele, vlakke kant. Wel mooi is de toevoeging van de trompet, dat kleurt de sfeer extra. Het is voor mij niet echt muziek dat blijft hangen.

Prefab Sprout wedea zeker daar komt het in de buurt draai hem iedere dag het word steeds
beter dit album de geluiden ik word er gek van en dan gebruik ik niet eens drugs

Maakt toch niet uit dat iets later komt, grote voordeel voor diegenen die netjes op de NL release wachten is dat er (volgens de hoes) 20 minuten meer muziek op staat dan de USA versie......
In het geval van Destroyer is het niet gek dat ie nu pas komt..... dit is zijn 9e album en in die 20 jaar dat ik in de winkel sta heeft er nog nooit iemand naar gevraagd, totdat deze in NL uitkwam en (terecht) media aandacht krijgt...

+ saxofoon..., die wat voorspeld was door Bradford Cox, weer helemaal IN is in 2011...

En een interessant stukje muziek die extra 20 minuten. Het is een sfeervol geheel, zeer prettig om naar te luisteren en wat mij betreft een meer dan uitstekende aanvulling. Ik bof dat ik wat langer heb gewacht.
Het is een goede plaat dit Kaputt, en ik verheug me heel erg op donderdag (optreden Vera, Groningen.)

Ik moest meteen denken aan Shout Out Louds toen ik de stem hoorde. Maar dat is misschien een beetje raar van mijn kant.

Daar kan ik nu moeilijk in komen.

Mij doet het ook wel wat denken aan I Am Kloot

The The lijkt het in de verste verte niet op.
Prefab Sprout idd daar heeft het nog het meeste van weg (ten tijde van Steve McQueen)behalve dan de soundscapes, ook Blue Nile hoor ik er in terug. Sade niet echt zo bitterzoet is het ook weer niet.
I am Kloot, ja heeft het qua zang iets van weg.
Weet nog ff niet wat ik hiervan moet denken, ook al ben ik wel opgegroeid in de 80's.
Intrigerend is het wel en het klinkt super catchy

Ik hoor als I am Kloot fan totaal geen overeenkomst.

Dit plaatje begint me bij elke luisterbeurt meer te irriteren. Ik hou er maar mee op.

Blijft toch wel een hele, hele fijne plaat en hoe vaker ik hem hoor, hoe meer ik het weet te waarderen. Savage nights at the opera is wat mij betreft het beste nummer van het jaar al is de meer populaire Suicide.. ook een briljant in elkaar zittend nummer.

En het gekke is; veel andere artiesten die het in hun hoofd hadden gehaald om die vreselijke cheesy jaren 80 sound van stal te halen hadden hun carriere hiermee om zeep geholpen en Dan presteert het om 1 van de beste albums van het jaar te maken.

Ik denk dat dit voor mij de beste plaat van 2011 is. Hoe vaker je luistert hoe meer kleine details opvallen. De plaat blijft maar boeien.

Onlangs heb ik de plaat op cd gekocht, het meest koop ik tegenwoordig digitaal, maar deze wilde ik nog echt in de kast kunnen zetten. De versie die ik -via internet- kocht blijkt te zijn voorzien van de bonustrack (?) "the laziest river", deze staa voor het laatste nummer. Hoewel niet slecht breekt het voor mij wel een beetje de flow van de plaat.