Robyn - Body Talk (2010)

Was eerst een beetje sceptisch tegenover dit album... Maar mijn scepticisme is helemaal weg. Gewoon een heerlijk album, simpel, fijn in het gehoor en aanstekelijk geproduceerd. Verder in tegenstelling tot andere electropop/zangeressen (de populairdere Lady GaGa, Katy Perry etc) een veel constanter album.

Heb hem in Belgie nog steeds nergens zien liggen..

De eerste 3 nummers staan niet op de juist plaats, het is zo.

01. Fembot.
02. Don't F*cking Tell Me What to Do.
03. Danicing on My Own.

De nummers die me reeds bekend waren, Dancing On My Own en Indestructible, blijven onweerstaanbaar, de andere nummers zullen zich nog wat beter in mijn oren moeten nestelen alvorens een derde en eventueel vierde pareltje te ontdekken.

Sowieso één van de betere popzangeressen van dit moment (om niet te zeggen de beste), jammer genoeg bereiken haar songs met moeite de hitparade; indien ze een wat donkerder kleurtje had en wat Westelijker woonde dan zou Robyn met dit album minstens drie top 10 hits hebben gescoord.

Mijn cd begint juist met Dancing on my Own, gevolgd door Fembot en Don't Fucking Tell Me What to Do. Vreemd dat dat bij jou anders is.

Er zal wel een verschil zitten in Engelse en Nederlandse release.

Beetje offtopic maar in België is Idool opnieuw begonnen, we zitten hier aan de liveshows. Mijn favoriete, Kato, brengt hier een akoestische versie van Dancing on my own. Naar mijn bescheiden mening minstens even goed als het originele nummer

Ik zie dat m'n link hieronder verlopen is, een iets uitgebreidere versie die wel nog werkt staat op youtube

Zit nog eens even op mijn gemak de hele plaat te beluisteren en ik durf de stelling wel aan dat de serie liedjes van "Dancing on my Own" tot en met "Call Your Girlfriend" gezamenlijk behoren tot de sterkste rij liedjes op een album in de pophistorie.
Daardan voor zomaar een maandagavond....

Ik zou voortaan naar wachten met het openen van die fles Linje Akvavit tot het weekend en het lekker bij mellanöl houden, want een dergelijke waardering voor pure svenk tuggummi-popp kan jag inte ta pa allvar.

Far jag be om andakt for den här skivan jätteaktuell - kolla dem pa YouTube.

Volgens mij kun jij juist wel een borrel gebruiken om de inhoud van mijn opmerking op waarde te schatten . Schenk maar eens een glas snapps in en draai genoemde nummers maar eens achter elkaar, op een meer dan acceptabel volumeniveau, dan praten we daarna verder
(ga ik ondertussen je tip eens bekijken)

Smaken verschillen - ik heb 'em al een tijdje en dit is voor mij gewoon te veel lichte (vandaar bubblegum) popmuziek; een goede Zweedse gooi naar de titel van prinsesje in wording achter thans queen Gaga (vind ik ook geen moer aan) en inmiddels afgetreden Madonna (die kan ik af en toe nog wel hebben).

Ik noemde die andere naam omdat die imo meer aangeven waar de nieuwe Zweedse popmuziek (als generieke typering) mee bezig is. Ook bands als Mary Onettes, The Search (niet alles) en veel van het labrador label vind ik veel interessanter dan Robyn, die eigenlijk boring is. Maar dan kom ik weer terug bij mijn begin: det är en smaksak.

Denk ook dat het een smaakkwestie is. Ik betrap mezelf er steeds meer op dat ik meer en meer nijg naar simpelere muziek die gewoon prettig in het gehoor ligt, maar om die opmerking voor deze plaat te laten gelden vind ik een devaluatie van dit prachtprodukt. Alleen al een nummer als Dancing On My Own vind ik persoonlijk uitblinken in simpele briljantheid (die donderende melodielijn, simpel maar o zo briljant en o zo doeltreffend). Maar ik zie jouw punt ook. Zal ook zeker die andere artiesten eens verder beluisteren voor zover nog onbekend. Blijft heerlijk dat smaken verschillen

Dancing On My Own is écht totaal mijn stijl niet... Het album daarentegen heeft een zeer hoge score. Binnekort maar eens uit proberen.

Op zich wel een album dat lekker in het gehoor ligt, veel simpele teksten en deuntjes. Maar op de manier hoe Robyn het brengt is daar niks mis mee.

Hoogtepunten zijn toch wel: Dancing On My Own, Hang With Me en Call Your Girlfriend.

Kleine 3,5 sterren.

De hele verzameling compleet dan.

Wat een briljant album heeft Robyn (in 3 EP's weliswaar) afgeleverd. Het hele jaar door genoten van het merendeel van de nummers.
In my eyes en Get myself together zullen me nog lang bij blijven. Blijf kippenvel krijgen als ik die nummers weer hoor.

Body talk is het kersje op de taart van dit drieluik.
Simpele teksten, verslavende electrobeats en een zangeres die live het ook waar kan maken.
Wat wil je nog meer?

Sterkste nummers: Dancing On My Own, Call Your Girlfriend en Hang With Me.

Songs die blijven hangen wellicht - het is nogal inwisselbaar imo.

Misschien Firefox AK eens beluisteren; of anders Lykke Li - die heeft iig meer afwisseling.

Een rock/punk/trashmetal-fan pur sang...... Maar deze vrouw heeft het gewoon he-le-maal.

Pffff kijk eens Dancing on my own -live-

Robyn - Dancing on My Own (Live at Nobel Peace Prize Concert 12/11/2010) - YouTube

Robyn heeft hiermee een regelrechte pop-klassieker gemaakt. Voor mij het beste pop-album van de 21e eeuw, op zijn minst. Het is melancholisch en euforisch op hetzelfde moment, met 'Call Your Girlfriend' als absoluut toppunt. Na 5 jaar is dat nummer nog steeds zo verschrikkelijk goed!

Nog steeds een prima album, al vind ik niet alles even goed. Zoals ik jaren geleden al aangaf zakt het op het eind een beetje in, vooral 'Dancehall Queen', 'Get Myself Together' en 'In My Eyes' vind ik nietszeggend. 'Stars 4-Ever' kan ik nog wel waarderen ondanks zijn gezapigheid.

Het begin van het album is sterk maar de beste tracks zitten verstopt in het midden van het album, vooral de nummers 'Love Kills', 'Hang with Me', 'None of Dem' en 'We Dance to the Beat' vind ik erg goed. Laatstgenoemde had nog wel een paar minuten door mogen gaan. 'Call Your Girlfriend' vind ik vooral qua lyrics leuk.

Ik heb het album inmiddels aangeschaft. Past mooi bij deze tijd van het jaar.

Robyn heeft een paar goeie hits die ik niet slecht vind. Ik hou niet echt van het elektrische popgenre, maar dit valt best mee. Het album is wel nogal eenzijdig. Dit doet me al niet overtuigen om ze een keer live te zien. Volgens mij zit ik na 3 nummers me af te vragen wat ik er eigenlijk sta te doen. Tenzij ze live beter is, maar dat hoor je niet op album. De dance klinkt ook nogal vermoeid. Voor mij blijft het bij enkele hits.