Stratovarius - Elysium (2011)

Waar ik op de vorige albums nog een sporadische powerballad kon waarderen, mis ik dat op dit album. Even had ik de hoop op het laatste nummer van ruim 18 minuten, maar helaas... ik ben bang dat ik de powermetaal helemaal ontgroeid ben.

Heb het album via de aziatische markt al gehoord. Een beter album dan "Polaris". Ze gaan terug naar hun oude niveau van Elemants pt.1 en Infinite. Topalbum!!

Hij bevalt me wel, ik ben op de Elements platen na en de voorganger van Elysium niet echt bekend met de platen van Stratovarius, dus veel vergelijking heb ik niet, maar als de band altijd zo klinkt als op deze plaat, word het eens tijd dat ik die ook eens op ga zoeken.

dit album werd heel goed ontvangen dus ik waagde me er maar aan. ik heb het namelijk niet zo heel erg met deze band.

voorlopig komt me dit nog wat vlakjes over. the game never ends als hoogtepunt tot nu toe met zijn catchy refreintje.

Dat Stratovarius het prima zonder Timo Tolkki kan bewees de band met Polaris. De huidige bezetting doet het goed want nu is er Elysium. Wat mij betreft is dit zeker een van de betere albums van de band. Er lag minder druk op wat uitmondde tot een ouderwets gaaf Stratovarius album zonder gedateerd te klinken. Het eerste wat op valt is dat de productie erg mooi is. Alle bandleden komen goed tot hun recht. Toesenist Jens Johanssen bepaald grotendeelds de sound, erg? Nee want dit wordt weer erg mooi aangevuld door gitarist Matias Kupiainen. Ook de ritme sessie is om U tegen te zeggen. Wat drumt Jorg Michael toch strak! Lauri Porra ondersteund dit weer prima, maar heeft ook zo zijn inbreng. Timo Kotipelto doet gewoon waar hij goed in is. Misschien dat zijn zang een discussie punt blijft, maar het past er nog steeds prima bij.
De songs zelf zijn mooi afwisseld. De single en tevens album opener Darkest Hours zet meteen de toon van het album. Melodieus, catchy, mooie zanglijnen, om maar een paar worden te noemen. De spelvreugde is goed te horen en dat is wel eens anders geweest.
Verder zijn o.a. Under Flaming skies en Event Horizon Stratonummers zoals we gewent zijn.
Mijn persoonlijke favoriet is Lifetime in a Moment is vanwege de dreigende sfeer in het nummer. Move the Mountain is een prachtige ballad waar ik kippenvel van krijg. Het album wordt afgesloten met het titel nummer, een epic van ruim 18 minuten. Erg afwisselend zodat je boeiend blijft luisteren.
Al met al is Elysium een album die hoog scoort in de lange discografie van de band. Een album waar de band trots op mag zijn!
Overigens is het album te verkrijgen als dubbeld cd in een zeer mooi verpakking, aanrader!

Ik vind het fijn dat ze lekker verder kunnen gaan met deze band en ze doen het met smaak moet ik zeggen, erg puur is het geluid, zoals de band hoort te klinken.
Maar ik zet liever "Fourth Dimension" nog maar es op...

Ik vind hier niet zoveel aan, eerlijk gezegd. De muzikanten kunnen stuk voor stuk uitstekend spelen, maar de zang ligt me niet zo, en de composities doen me maar weinig. Het klinkt allemaal nogal vlakjes, zoals jasper1991 al vermeldt. De afsluiter weet me bij vlagen nog wel te boeien, maar duurt veel te lang.. Een nummer als 'Lifetime In A Moment' vind ik wel mooi.

2,5 sterren

Gewoon een degelijk Stratovarius album. Vaak met toch wel catchy refreintjes. De band doet gewoon waar het goed in in. Goed geproduceerd weer.

k vind dit zeer eentonige,inspiratieloze,non-catchy muziek.
Je kan wel horen dat ze van invloed geweest zijn op sonata arctica.
Maar sonata arctica is op alle fronten 10x beter veel melodieuzer ook.
Dat is teminste een band die zichzelf wel proberen te vernieuwen stratovarius speelt op elke cd weer hetzelfde

Wat een enorm verschil met het vrij matige Polaris! Waar men op het vorige album wel een idee had van hoe men de instrumenten moest laten klinken en gebruiken, was er gewoon weinig memorabels te vinden, maar Elysium levert meteen het beste album sinds Destiny en Infinite. De vermoeidheid en inspiratieloosheid die op de Elements albums af en toe te vinden was is compleet en praktisch ieder nummer is een hit te noemen. Voor de klassieke sound hebben we Infernal Maze en Event Horizon, voor een progressieve stamper hebben we Lifetime In A Moment en met Move The Mountain hebben we voor het eerst sinds tijden weer een echt goede Stratovarius ballad.

Het absolute hoogtepunt is echter toch de titeltrack, die gelukkig weer terugkeert naar de theorie dat Stratovarius titeltracks vaak het beste zijn van het album. Een prachtige afwisseling tussen emoties, snelheden en gevuld met aanstekelijke en aangrijpende zangpartijen en wonderbaarlijke soloduels. Als Infinite niet het voordeel zou hebben van het zijn van mijn voorheen favoriete Stratovariusalbum en ik dit album voor het eerst had gehoord, was er nog best een kans geweest dat ik deze op 1 zou hebben gezet. Voorlopig kan ik het vooral omschrijven als een waar klassealbum met topprestaties.

Voorlopige tussenstand:
1. Infinite
2. Elysium
3. Destiny
4. Visions
5. Dreamspace
6. Stratovarius
7. Twilight Time
8. Episode
9. Fourth Dimension
10. Elements Pt. 2
11. Fright Night
12. Polaris
13. Elements Pt. 1

Na het tegenvallende Polaris verbaas ik me eigenlijk hoe goed Stratovarius zich hier herpakt heeft. Met een fris en modern geluid klinkt de muziek weer avontuurlijk! Tolkki heb ik hier nauwelijks gemist. De gitaarpartijen en solo's zijn echt beter geworden. Het is wel iets te modern voor mij smaak, maar de muziek zit hier vaak toch erg goed in elkaar. Het is misschien wel ook beter dan steeds maar weer voort te borduren op de klassieke sound. Soms gaan de heren nog wel terug naar de hoogtijdagen (Event Horizon), maar nog altijd met een voet in het heden.

Songs als Infernal Maze en de titeltrack zijn geweldig. Die laatste geeft de doorslag voor 4,5*. Een krappe, dat moet wel gezegd worden. Dit album geeft in elk geval moed. Het is weer ouderwets avontuurlijk en speels. Iets waar ik zeker na Polaris niet meer op durfde te hopen.


Tussenstand:
1. Infinite
2. Destiny
3. Episode
4. Elysium
5. Dreamscape
6. Visions
7. Twilight Time
8. Stratovarius
9. Fourth Dimension
10. Fright Night
11. Polaris
12. Elements Pt. 2
13. Elements Pt. 1