Split Enz - Second Thoughts (1976)

SECOND THOUGHTS
mag beschouwd worden als de echte debuutplaat van Split Enz.
Tracks 2, 3, 4, 6 en 7 werden heropgenomen en onder ervaren leiding
van niemand minder dan Phil Manzanera aan het vinyl toevertrouwd.

De nieuwe nummers tonen een muzikale vooruitgang.
Traditionele songelementen fleuren de maniakale arrangementen op.

Late Last Night / Time for a Change is de eerste singel.
En wie het nummer een paar draaibeurten geeft, dringt door
tot het onmiskenbare songwriters talent van Tim Finn.

http://nl.youtube.com/watch?v=c2uYINIOdWY

Matinee Idyll (129) / Lovey Dovey is de tweede singel.
Beide zijn oudere nummers, maar nu in hun definitieve jasje.
129 is het kamernummer waar de leden elkaar als studenten ontmoetten.

http://nl.youtube.com/watch?v=7UBvQUUEOiM

Van Sweet Dreams bestaat een prachtige videoclip.
Hoewel het nummer jammer genoeg niet op singel verscheen,
is het duidelijk een van de prijsnummers van dit album.
Dit keer is Phil Judd de componist en spilfiguur.

http://nl.youtube.com/watch?v=ghMq29m_l7Y

Alle hoezen, clips, kleding en decors werden trouwens
door de groep zelf ontworpen, en meer bepaald door Noël Crombie.

Vermeldenswaardig zijn Stranger Than Fiction en Time for a Change
(beiden van het debuutalbum) maar hier in optima forma.

Second Thoughts werd wereldwijd uitgebracht
onder de titel van het allereerste album Mental Notes.
De ultrakorte titeltrack Mental Notes werd daaraan toegevoegd.
In Europa door het label Chrysalis op de markt gegooid.

Toen deze plaat in 1976 of 1977 mijn toen nog tamelijk ongeoefende oren bereikte was dit een sensatie, met z'n krankzinnige collages van talloze verschillende en dikwijls contrasterende muziekstijlen die niet in dienst leken te staan van een compositie maar bijeengeharkt op basis van bizarre nachtmerrieachtige associaties, vol vervreemdende pianootjes, overspannen blazerspartijen en desoriënterende "found footage"-monologen en achtergrondgeluidjes, en met boven alles uit die dramatische stemmen die het ene moment gebroken in de knop klinken en direct daarna weer hemelhoog jubelend. Muziek als van een Technicolor-fantasie met de logica van een droom, merkwaardig verslavend, alsof 10cc en The Residents een duivels verbond hadden gesloten. "Ah somebody must be – killing me…"
       Overigens leerde ik als zovelen deze plaat (dus met bovenstaande tracklijst, inclusief het korte titelnummer) kennen als Mental notes, maar dan ook nog eens met de hoes van de oorspronkelijke Nieuwzeelandse elpee (dus ik zal maar zeggen het apocalyptisch-zonnige landschap met op de onderste helft de zeven bandleden in hun gele, blauwe, roze en bruine jasjes) en dan met een diagonaal gestreepte hardroze lijst eromheen en met de titel in wat feestelijker letters. En wie op de site van Phil Manzanera gaat kijken (www. manzanera.com) zal daar zien dat hij van Split Enz in 1976 het album Metal noises blijkt te hebben geproduceerd. Ja, je kunt het ook nóg mysterieuzer maken natuurlijk. (Nee, wie op "metal noises" + "split enz" gaat googlen zal geen treffers noteren, behalve dan Manzanera's site.)