The Sweet - Funny How Sweet Co-Co Can Be (1971)
mijn stem
31 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: RCA
-
Co-Co (3:14)
-
Chop Chop (3:00)
-
Reflections (2:52)
-
Honeysuckle Love (2:55)
-
Santa Monica Sunshine (3:20)
-
Daydream (3:13)
-
Funny Funny (2:46)
-
Tom Tom Turnaround (4:07)
-
Jeanie (2:58)
-
Sunny Sleeps Late (2:58)
-
Spotlight (2:47)
-
Done Me Wrong Alright * (2:57)
-
Be with You Soon * (3:34)
-
You're Not Wrong for Loving Me * (2:44)
-
Alexander Graham Bell * (2:53)
-
Poppa Joe * (3:07)
-
Little Willy * (3:10)
-
Man from Mecca * (2:45)
-
Wig Wam Bam * (3:01)
-
New York Connection * (4:01)
-
Paperback Writer * (2:18)
-
Lucille / Great Balls of Fire * (2:47)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur:
34:10
(1:07:27)
0
geplaatst: 23 april 2006, 18:17 uur
De sound van deze geremasterde cd klinkt werkelijk fantastisch ,de kwaliteit van de nummers is sterk wisselend!
De tenenkrommend slechte cover Reflections (volgens mij van de Supremes of Diana Ross ) tot het prachtige Done me Wrong Alright 3*
De tenenkrommend slechte cover Reflections (volgens mij van de Supremes of Diana Ross ) tot het prachtige Done me Wrong Alright 3*
0
Marcel²
geplaatst: 18 juli 2006, 14:59 uur
Op een paar na erg matig de lps/cds van The Sweet. Ik heb ze mogen lenen, maar het had van mij niet gehoeven. 
0
geplaatst: 18 juli 2006, 15:04 uur
Hoort in het rijtje Slade, Rubettes , Mud, Susie Quatro, Bay City Rollers en Sailor:
goeie hits, de rest albumopvullers
goeie hits, de rest albumopvullers
0
geplaatst: 28 augustus 2007, 05:49 uur
Christeneziele, allemaal namen van glitterbandjes uit mijn prille tienerjaren, die ik al hoog en droog vergeten was ....
0
geplaatst: 28 augustus 2007, 21:59 uur
ettettummu schreef:
Hoort in het rijtje Slade, Rubettes , Mud, Susie Quatro, Bay City Rollers en Sailor:
goeie hits, de rest albumopvullers
Hoort in het rijtje Slade, Rubettes , Mud, Susie Quatro, Bay City Rollers en Sailor:
goeie hits, de rest albumopvullers
Ho, ho! We gaan toch niet Slade en de Sweet vergelijken met de Bay City Rollers?!
Foei!
0
geplaatst: 3 oktober 2007, 16:56 uur
Nee dat lijkt me een gewaagde uitspraak(die vergelijking)
Als ik eerlijk ben had the Sweet in het begin ook niet erg ver verbeeldingskracht.Maar ze hebben onder het juk van Chinn en Chapman toch veel hits gescoord.Bubble gum als Funny funny en Co-co kocht ik ook op single.Geen jeugdzonde ik vond het gewon leuke muziek.Aangevuld met een paar b-kantjes dit album.Jeanie(achterkant van Poppa Joe )is een aardige song.Dit album gewaardeerd met 3 sterren
Als ik eerlijk ben had the Sweet in het begin ook niet erg ver verbeeldingskracht.Maar ze hebben onder het juk van Chinn en Chapman toch veel hits gescoord.Bubble gum als Funny funny en Co-co kocht ik ook op single.Geen jeugdzonde ik vond het gewon leuke muziek.Aangevuld met een paar b-kantjes dit album.Jeanie(achterkant van Poppa Joe )is een aardige song.Dit album gewaardeerd met 3 sterren
0
geplaatst: 26 mei 2008, 19:14 uur
Gewoon leuke, pakkende, niets-aan-de-hand liedjes. Al hoor je aan 'Done Me Wrong Alright' al voorzichtig waar de jongens écht heen willen: richting hardrock.
0
Pieter Paal
geplaatst: 14 december 2008, 16:43 uur
Ik vind 'Spotlight' echt een gaaf nummer.
Even tussendoor: wat vinden jullie van David Essex?
Even tussendoor: wat vinden jullie van David Essex?
0
geplaatst: 20 juni 2009, 17:26 uur
Eerste van set van 4 interessante Sweet cd's. Originele cd geremasterd en met bonus tracks.
In 1971 was het uitbrengen van een LP of een single bijna van een geheel andere wereld.
Soms stond er wel eens een singletje op de LP maar een singles-band als The Sweet bracht ook vele nummers uit, die later alleen via Greatest hits cd's zijn terug te vinden.
Het lijkt er haast wel op, dat ze met terugwerkende kracht alsnog worden geïntegreerd want Funny......... heeft na het originele 'einde' nog 10 nummers toegevoegd, met daarbij Alexander Graham Bell, Little Willy, Poppa Joe en Wig wam bam en hun b-kanten.
De titels doen waarschijnlijk het ergste vrezen, maar dit is jeugdsentiment pur sang. Dit staat buiten alles.
Jongens van 9, 10 jaar oud stonden niet op de stoep voor de lokale progressieve platenzaak, voor de nieuwste LP van The Who of Led zeppelin.
Er werd geluisterd naar Radio Veronica, de top 40 en er werd gekeken naar Toppop. Daar kwam heel wat voorbij, maar geen Stairway to heaven.
Dus kreeg je eerst aansluiting met de hitparade-scene en die bestond bijvoorbeeld uit een groep als The Sweet.
Voor het eerst in 38 jaar digitaal geremasterd uit de boxen en dan kan het geluistechnisch net zo haarscherp klinken als wat dan ook.
Jeugdsentiment of niet.
Ik vroeg mij nog even af, of deze eerste nummers van The Sweet ook al mogen worden gerekend tot de Glam-rock.
De hoofdzakelijk door Chinn & Chapmann geschreven nummers zijn, bij nadere bestudering, vrijblijvend maar toch ook niet zonder een eerste vorm van lichte rock. Bubblegum rock.
Veel beter dan in ieder geval menig andere artiest in de hitlijsten van 1971 en 1972. Echt leuk en begrijpelijk waarom je er voor koos. Ik vind Funny funny nog steeds niet storend om te horen.
Trouwens, alleen stond je ook al niet, de singles van The Sweet gingen in Nederland, België en vooral thuishaven Engeland als de bekende warme broodjes over de toonbank.
Het was wel een 'stoere' groep om aan te hangen, op de lagere school.
Vanaf 1973 ging de band veel meer op de stevigere rock-tour, maar de serieuze rock-aanhang was de eerste jaren van de band niet vergeten en vergeven werd het al helemaal niet.
Met Spotlight, Done me wrong all righ en New York connection laat The Sweet de eerste voorbode van een steviger geluid horen.
Drie ***, een halfje voor het jeugdsentiment en de heldere klanken.
In 1971 was het uitbrengen van een LP of een single bijna van een geheel andere wereld.
Soms stond er wel eens een singletje op de LP maar een singles-band als The Sweet bracht ook vele nummers uit, die later alleen via Greatest hits cd's zijn terug te vinden.
Het lijkt er haast wel op, dat ze met terugwerkende kracht alsnog worden geïntegreerd want Funny......... heeft na het originele 'einde' nog 10 nummers toegevoegd, met daarbij Alexander Graham Bell, Little Willy, Poppa Joe en Wig wam bam en hun b-kanten.
De titels doen waarschijnlijk het ergste vrezen, maar dit is jeugdsentiment pur sang. Dit staat buiten alles.
Jongens van 9, 10 jaar oud stonden niet op de stoep voor de lokale progressieve platenzaak, voor de nieuwste LP van The Who of Led zeppelin.
Er werd geluisterd naar Radio Veronica, de top 40 en er werd gekeken naar Toppop. Daar kwam heel wat voorbij, maar geen Stairway to heaven.
Dus kreeg je eerst aansluiting met de hitparade-scene en die bestond bijvoorbeeld uit een groep als The Sweet.
Voor het eerst in 38 jaar digitaal geremasterd uit de boxen en dan kan het geluistechnisch net zo haarscherp klinken als wat dan ook.
Jeugdsentiment of niet.
Ik vroeg mij nog even af, of deze eerste nummers van The Sweet ook al mogen worden gerekend tot de Glam-rock.
De hoofdzakelijk door Chinn & Chapmann geschreven nummers zijn, bij nadere bestudering, vrijblijvend maar toch ook niet zonder een eerste vorm van lichte rock. Bubblegum rock.
Veel beter dan in ieder geval menig andere artiest in de hitlijsten van 1971 en 1972. Echt leuk en begrijpelijk waarom je er voor koos. Ik vind Funny funny nog steeds niet storend om te horen.
Trouwens, alleen stond je ook al niet, de singles van The Sweet gingen in Nederland, België en vooral thuishaven Engeland als de bekende warme broodjes over de toonbank.
Het was wel een 'stoere' groep om aan te hangen, op de lagere school.
Vanaf 1973 ging de band veel meer op de stevigere rock-tour, maar de serieuze rock-aanhang was de eerste jaren van de band niet vergeten en vergeven werd het al helemaal niet.
Met Spotlight, Done me wrong all righ en New York connection laat The Sweet de eerste voorbode van een steviger geluid horen.
Drie ***, een halfje voor het jeugdsentiment en de heldere klanken.
0
geplaatst: 15 september 2019, 20:06 uur
Het eerste Sweet-album, toen nog onder de hoede van Chinn & Chapmann. Hier staat nog lichtvoetige pop (of bubblegum) met de singles Co-Co en Funny Funny die ik nog steeds aardig vind. Daarnaast staan er nog behoorlijke songs als Done Me Wrong Alright en Spotlight maar ook enkele opvullers in de vorm van overbodige covers (Reflections, Daydream)
* denotes required fields.
* denotes required fields.