MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

The Sweet - Funny How Sweet Co-Co Can Be (1971)

mijn stem
3,11 (31)
31 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: RCA

  1. Co-Co (3:14)
  2. Chop Chop (3:00)
  3. Reflections (2:52)
  4. Honeysuckle Love (2:55)
  5. Santa Monica Sunshine (3:20)
  6. Daydream (3:13)
  7. Funny Funny (2:46)
  8. Tom Tom Turnaround (4:07)
  9. Jeanie (2:58)
  10. Sunny Sleeps Late (2:58)
  11. Spotlight (2:47)
  12. Done Me Wrong Alright * (2:57)
  13. Be with You Soon * (3:34)
  14. You're Not Wrong for Loving Me * (2:44)
  15. Alexander Graham Bell * (2:53)
  16. Poppa Joe * (3:07)
  17. Little Willy * (3:10)
  18. Man from Mecca * (2:45)
  19. Wig Wam Bam * (3:01)
  20. New York Connection * (4:01)
  21. Paperback Writer * (2:18)
  22. Lucille / Great Balls of Fire * (2:47)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 34:10 (1:07:27)
zoeken in:
avatar van the viking
3,0
De sound van deze geremasterde cd klinkt werkelijk fantastisch ,de kwaliteit van de nummers is sterk wisselend!
De tenenkrommend slechte cover Reflections (volgens mij van de Supremes of Diana Ross ) tot het prachtige Done me Wrong Alright 3*

avatar
Marcel²
Op een paar na erg matig de lps/cds van The Sweet. Ik heb ze mogen lenen, maar het had van mij niet gehoeven.

avatar
Hoort in het rijtje Slade, Rubettes , Mud, Susie Quatro, Bay City Rollers en Sailor:
goeie hits, de rest albumopvullers

avatar
Christeneziele, allemaal namen van glitterbandjes uit mijn prille tienerjaren, die ik al hoog en droog vergeten was ....

avatar van Jan Wessels
ettettummu schreef:
Hoort in het rijtje Slade, Rubettes , Mud, Susie Quatro, Bay City Rollers en Sailor:
goeie hits, de rest albumopvullers


Ho, ho! We gaan toch niet Slade en de Sweet vergelijken met de Bay City Rollers?!
Foei!

avatar van blunnie
3,0
Nee dat lijkt me een gewaagde uitspraak(die vergelijking)
Als ik eerlijk ben had the Sweet in het begin ook niet erg ver verbeeldingskracht.Maar ze hebben onder het juk van Chinn en Chapman toch veel hits gescoord.Bubble gum als Funny funny en Co-co kocht ik ook op single.Geen jeugdzonde ik vond het gewon leuke muziek.Aangevuld met een paar b-kantjes dit album.Jeanie(achterkant van Poppa Joe )is een aardige song.Dit album gewaardeerd met 3 sterren

avatar
3,5
Gewoon leuke, pakkende, niets-aan-de-hand liedjes. Al hoor je aan 'Done Me Wrong Alright' al voorzichtig waar de jongens écht heen willen: richting hardrock.

avatar
Pieter Paal
Ik vind 'Spotlight' echt een gaaf nummer.

Even tussendoor: wat vinden jullie van David Essex?

avatar van musician
3,5
Eerste van set van 4 interessante Sweet cd's. Originele cd geremasterd en met bonus tracks.

In 1971 was het uitbrengen van een LP of een single bijna van een geheel andere wereld.

Soms stond er wel eens een singletje op de LP maar een singles-band als The Sweet bracht ook vele nummers uit, die later alleen via Greatest hits cd's zijn terug te vinden.

Het lijkt er haast wel op, dat ze met terugwerkende kracht alsnog worden geïntegreerd want Funny......... heeft na het originele 'einde' nog 10 nummers toegevoegd, met daarbij Alexander Graham Bell, Little Willy, Poppa Joe en Wig wam bam en hun b-kanten.

De titels doen waarschijnlijk het ergste vrezen, maar dit is jeugdsentiment pur sang. Dit staat buiten alles.

Jongens van 9, 10 jaar oud stonden niet op de stoep voor de lokale progressieve platenzaak, voor de nieuwste LP van The Who of Led zeppelin.

Er werd geluisterd naar Radio Veronica, de top 40 en er werd gekeken naar Toppop. Daar kwam heel wat voorbij, maar geen Stairway to heaven.

Dus kreeg je eerst aansluiting met de hitparade-scene en die bestond bijvoorbeeld uit een groep als The Sweet.
Voor het eerst in 38 jaar digitaal geremasterd uit de boxen en dan kan het geluistechnisch net zo haarscherp klinken als wat dan ook.

Jeugdsentiment of niet.
Ik vroeg mij nog even af, of deze eerste nummers van The Sweet ook al mogen worden gerekend tot de Glam-rock.

De hoofdzakelijk door Chinn & Chapmann geschreven nummers zijn, bij nadere bestudering, vrijblijvend maar toch ook niet zonder een eerste vorm van lichte rock. Bubblegum rock.
Veel beter dan in ieder geval menig andere artiest in de hitlijsten van 1971 en 1972. Echt leuk en begrijpelijk waarom je er voor koos. Ik vind Funny funny nog steeds niet storend om te horen.

Trouwens, alleen stond je ook al niet, de singles van The Sweet gingen in Nederland, België en vooral thuishaven Engeland als de bekende warme broodjes over de toonbank.

Het was wel een 'stoere' groep om aan te hangen, op de lagere school.

Vanaf 1973 ging de band veel meer op de stevigere rock-tour, maar de serieuze rock-aanhang was de eerste jaren van de band niet vergeten en vergeven werd het al helemaal niet.

Met Spotlight, Done me wrong all righ en New York connection laat The Sweet de eerste voorbode van een steviger geluid horen.

Drie ***, een halfje voor het jeugdsentiment en de heldere klanken.

avatar van LucM
3,0
Het eerste Sweet-album, toen nog onder de hoede van Chinn & Chapmann. Hier staat nog lichtvoetige pop (of bubblegum) met de singles Co-Co en Funny Funny die ik nog steeds aardig vind. Daarnaast staan er nog behoorlijke songs als Done Me Wrong Alright en Spotlight maar ook enkele opvullers in de vorm van overbodige covers (Reflections, Daydream)

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:57 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.