Krezip - Nothing Less (2000)

Ten tijde van de monsterhit 'I Would Stay' heb ik deze plaat aangeschaft en ik beluister 'm nog regelmatig. Staan een paar heerlijke rocknummers op, maar juist de ballads overtuigen mij. Vaak er mooi.

Natuurlijk is het onvolwassen, ik geloof dat ze gemiddeld zo'n 16 waren toen dit album werd opgenomen. Zelf heb ik dit album ook wel gehoord en alhoewel ik het vrij middelmatig vond, heeft het ergens ook wel iets leuk kneuterigs, vooral vanwege het plezier dat de band uitstraalde. Maar dat komt ook wel doordat ik ze eens voor 100 man heb zien optreden nog voordat ze doorbraken (in '99 denk ik, misschien begin '00) en toen maakten ze al een uiterst enthousiaste indruk.

Krezip opende ijzersterk met deze plaat. Helaas hebben ze naar mijn mening dat niveau nooit meer gehaald. Desalniettemin ben ik het zeker een goede band blijven vinden en is het erg jammer dat ze er niet meer zijn. De solocarriere van de zangeres heeft me geen moment kunnen boeien helaas. Wat overblijft is dus wel deze erg goede plaat. Iedereen kent I Would Stay, maar All Unsaid en Won't Cry zijn heel wat anders en zeker niet minder!

Ik vond en vind "Nothing Less" een bijzonder sympathiek album. Destijds vond ik het een verademing om te horen en daarnaast ben ik wel gevoelig voor een stel jongens en meisjes dat met een aanstekelijk enthousiasme, spelplezier en energie muziek maakt. Laten we ook wel wezen: de muziek op "Nothing Less" is verre van revolutionair of vernieuwend, maar het luistert allemaal wel heerlijk weg. Het album is een mooie balans tussen de rockers (bijvoorbeeld "All Unsaid" en "Won't Cry) en rustige nummers. De ballads "I Would Stay" en "Everything and More" blijf ik mooie liedjes vinden. Na "Nothing Less" heeft Krezip me eigenlijk niet meer weten te bekoren. Het jeugdige en de onbezonnenheid was er toen wel vanaf en later hebben ze meer gekozen voor een mainstream/pop benadering die me gewoon minder goed ligt. Dat neemt niet weg dat ik na al die jaren "Nothing Less" nog steeds een fris rockalbum vind.

Ik zou het nog kunnen gooien op jeugdig enthousiasme. Die pretentieloze uitstraling van de band is voor mij nog de enige reden dat ik hier geen 0,5* aan geef. Het songmateriaal is namelijk abominabel, met het grijsgedraaide, tenenkrommende I Would Stay als een van de vele dieptepunten. Wat een draak van een nummer is dat, zeg. Dat tienermeisjes en huisvrouwen er (nog steeds) mee weg lopen, zegt veel over I Would Stay. Dankzij een vriendin heb ik ook de rest van het album destijds beluisterd, maar ik werd er niet echt vrolijk van.

De rest van de nummers is al nauwelijks beter. Ik blijf me keer op keer mateloos irriteren aan het zware accent van Jacqueline, die voor mij toch wel een grote stempel drukt op mijn lage beoordeling. Daarnaast vind ik haar zang ook maar middelmatig en combinatie van de kraak-noch-smaak nummers begrijp ik prima dat dit een grote populariteit geniet in Nederland. Het verbaast me niet eens dat Krezip de Ziggo Dome uitverkoopt met hun reunie-optreden. Tussen artiesten als Ilse DeLange, Bløf, Marco Borsato en Guus Meeuwis misstaat dit inderdaad niet op Sky Radio of Q Music: 1*.