Jon Anderson & Rick Wakeman - The Living Tree (2010)

Soms begin je echt volledig door te draven, Hans. Jon Anderson had de partijen van die nieuwe zanger ook gemakkelijk kunnen zingen, heeft natuurlijk ook verreweg de beste albums van Yes gezongen.

We zullen het nooit weten, maar ik zou benieuwd zijn geweest wat je zou hebben gezegd over het album als hij het wel zou hebben gezongen.

Als je Anderson niet kunt hebben, dan zul je het ook moeilijk hebben om van Yes albums te houden, zonder dat is het niet mogelijk. Wat had je gemoeten zonder je geliefde 90125?

Dus graag geen onzin en waarheden achteraf.

The Living Three is een heel ander album dan het werk dat Jon Anderson en Rick Wakeman eerder voor Yes hebben gemaakt, verder goed omschreven door kaztor. Net zo goed als dat Jon Anderson ook met Vangelis andersklinkende cd's heeft gemaakt. Er komt nog een album van hen met Trevor Rabin op gitaar. Dan wordt er ongetwijfeld uit een ander vaatje getapt.

Maar je zal als liefhebber van 90125 vooral genoten hebben van de bas van Chris Squire?

Tjeemig... wat moet ik hier nou op antwoorden Musician. Laten we het er maar op houden dat ik na de laatse paar, voor mij, teleurstellende Yes albums een beetje Jon Anderson moe ben. Ik heb Yes, met Jon Anderson, heel wat keren zien optreden. Bij het laatste Yes concert dat ik gezien heb herinner ik mij Jon toch vooral als een malle, zich aanstellende joker. Vandaar dus mijn bedenkingen t.a.v. "The Living Tree (2010)". Maar Musician, ik zal "The Living Tree (2010)" vanavond nog zien te downloaden en als ik geen gelijk heb zal ik de laatste zijn om dat niet toe te geven.

Het spijt mij: "The Living Tree (2010)" is wat mij betreft geen album die ik wie dan ook van harte zal aanbevelen . Uit respect voor Rick Wakeman (en toch ook) Jon Anderson, de heren die mij in het verleden heel veel "Yes plezier" hebben bezorgd, zal ik mijn ster niet plaatsen bij dit album .

Het gaat natuurlijk niet om je bevindingen inzake The Living Tree (dat is weer een heel ander album en mag uiteraard je cup of tea niet zijn, ik ben er zelf ook niet zo weg van) maar om je opmerking over Jon Anderson en dat je zo blij bent dat hij niet zingt op Fly From here.

Alsof hij óóit zijn taken binnen Yes heeft verzaakt. Hij heeft toch altijd zijn stempel op de band gedrukt en is, naast de zang, met heel wat meer creatieve ideëen gekomen dan niet alleen Benoit, maar ook dan Alan White, Chris Squire of het duo Horn/Downes. Dus iets meer respect lijkt mij gerechtvaardigd.

Ik heb toevallig Fly from here inmiddels uitvoerig beluisterd: er is geen noot die hij niet had kunnen zingen. En aangezien hij ook de zanger is van je favoriete Yes album 90125 vroeg/vraag ik mij af waar hij een dergelijke opmerking aan heeft verdiend.

Helemaal met je eens Hans, Soms heb je van die non-discussies.
Beide albums vindt ik mooi.. Tuurlijk in een andere stemming. Maar de kwaliteit is gewoon perfect! En wat "smaken"betreft , tja, de verschillen nou eenmaal etc,

Ik vind het nogal een appelen met peren-verhaal. The Living Tree zou nooit een bonafide Yes-cd kunnen zijn, dus die opmerkingen richting Jon Anderson vat ik niet zo. Bovendien verscheen dit ruim een half jaar voor de eerste Yes-cd sinds 10 jaar; de vergelijking raakt kant noch wal.