Patrick Wolf - Lycanthropy (2003)

Het is me nooit echt gelukt met deze cd: het wilde niet klikken, ondanks dat we het vaak geprobeerd hebben. Te veel gekte, te weinig rust, ik kon het niet bijbenen.
Dan moet je concluderen dat je als goede vrienden uit elkaar moet gaan. En wie weet komt het ooit toch nog wel goed; als de tijd er rijp voor is.

:evil Of het goed kwam ?
http://www.musicmeter.nl/?albu...

Nu ik zo heerlijk kan genieten van zijn 2e album ben ik van plan om deze "oude vriend" toch nog maar eens op te zoeken en kijken of het nu beter lukt Het kwartje zou zomaar alsnog kunnen vallen.......................

Ik zie dat je een 4,5 hebt staan. Ik geloof dat het kwartje inmiddels gevallen is? Ik ga dit album ook wel opzoeken als ik Wind In The Wires kan dromen.

Absoluut: dit is typisch zo'n album waar ik indertijd niet zo veel mee kon, en waarvan ik nu denk "hoe is het mogelijk ?". Dit is juist het soort muziek dat ik goed kan waarderen (als Marc Almond liefhebber....). Vlaag van verstandsverbijstering zullen we maar zeggen. Dit album doet nauwelijks onder voor de opvolger, maar die krijgt net dat halfje meer omdat ik daar echt aan verknocht ben. Het zal moeilijk worden om dit jaar nog cd's te ontdekken die de nieuwe Wolf (of Antony & the Johnsons) gaan overtreffen. Maar je weet het nooit
Dit is in elk geval een cd die je blindelings kunt aanschaffen als je Wind in the Wires goed vind.

Dat ga ik ook vast nog wel eens doen (maar het verlanglijstje is al zo lang...!). Misschien moet ik Marc Almond ook maar 's gaan beluisteren, want daarvan ken ik alleen Tears Run Rings goed en dat is echt een heel erg mooi liedje (die trompet aan het einde!). Live deed Wolf mij denken aan de theatrale glamrock uit Velvet Goldmine, zoals Cockney Rebel, de Roxy Music-covers, etc. Ik vond zijn pianonummers het mooiste.

Yak heeft trouwens een verslag geschreven over het concert in Paradiso.

Als je Marc Almond wilt gaan beluisteren start dan met Mother Fist and Her Five Daughters. Gevoelsmatig denk ik dat jij die het meest zal weten te waarderen, over zijn andere werk ben ik daar iets minder zeker van. Maar wie weet verras je mij en blijk je dat ook te waarderen

Lijkt me een mooie plaat om mee te beginnen dan. Ik heb hem gebookmarkt.

ik was ook bij het optreden in paradiso. Was op zich wel goed, maar andere drummer zou niet verkeerd zijn. Ik vind trouwens dit album leuker dan de nieuwe.

Martin Visser bij Wind In The Wires:



Weet je al wat meer, Martin?

Ik vind Paris nog steeds subliem. Andere favorieten: Bloodbeat en The Childcatcher.

Ik ken alleen 'A boy like me' en dat nummer vind ik ronduit slecht. Ben totaal niet nieuwsgierig geworden naar de rest v.h. album.

Luister Bloodbeat een paar keer en kom dan zeggen dat je mening 180 graden gedraait is!

Inderdaad!

De tekst van The Childcatcher is trouwens wel erg pijnlijk (en ook nog autobiografisch).

I was still a child when you caught me and tied me to your bed
you gave me shoes and pretty clothes, and i gave you what i had between my legs
Just a rite of passage, you held me down and said
"I'm gonna be your right of passage, so boy you better spread, spread em"

You said.."run run run as fast as you can but you cant run run from the childcatchers hands"

I wrote your name in my shit across the town to warn the kids of your bloodshed
when i chased you with a burning cross, my mother she wanted you dead

she said "run run run as fast as you can but you cant run run from our law given hand"

you said
"well i've got no time for victims and i don't think it was all that bad
and if you can't run to save yourself well then you deserve to be had
this is the age of constipation, this is the age of martyrdom
I think you even enjoyed it, I think I even saw you come"

De manier waarop Patrick het ene moment als zichzelf zingt en het andere moment als The Childcatcher is echt geweldig wmb.

Ik vind dit album ook wel erg goed. Al moet ik bekennen dat ik Wind in the wires vaker draai. Bij Lycantropy heb ik eerder de neiging losse liedjes te luisteren.

Overigens vind ik The Childcatcher ook erg goed, maar ik kan 'm bijna niet aanhoren. Ik vind 'm artistiek gezien dus wel zeer sterk, maar ik kan er niet van genieten. Wel ontzettend knap gedaan, hoe hij dit ongelofelijke leed tekstueel en muzikaal voelbaar maakt. Gruwelijk mooi, zullen we het daar op houden?

En hoe staat het daar mee herman?

Martin: dat is okay. Gruwelijk mooi. Door het zware onderwerp is het geen gemakkelijk nummer om te luisteren, maar het is wel ontzettend knap gedaan inderdaad.

Wat betreft Marc Almond: ik heb indertijd in de winkel gekeken, maar dit album stond er niet tussen. Maar geen nood, ik heb zojuist s..ls..k aangezet. Daar is ie vast wel te vinden.

Net hoorde ik via mijn last.fm radio station het nummer The Childcatcher. Klonk behoorlijk geniaal, hoewel af en toe wel erg druk inderdaad. Maar niettemin prachtig. Hier ga ik ook maar es achteraan (dat wil zeggen, gaat onderaan de toch al veel te lange verlanglijst)

Ik vind dit album eigenlijk beter dan zijn nieuwe plaat. Hier
vind ik dat ongepolijste erg lekker klinken, en op zijn nieuwe cd mis ik dat een beetje

Meest orginele/ interesante album wat ik in tijden heb gehoord. Aparte teksten, goede zang, verschillende instrumenten en (chaotische) beats zorgen echt voor een aparte sound.

Moest de cd wel een paar keer luisteren om er een beetje in te komen, maar dan heb je ook wat. 4,5*

Erg boeiend album waar ik na één luisterbeurt nog niet volledig grip op kan krijgen. Drukke beats sluiten mooi aan bij de teksten. Favoriete nummer is The Childcatcher, geweldig nummer is dat zeg!

4* voorlopig .

Kippenvel, geweldig nummer ook inderdaad, heerlijk chaotisch. [ontdekt door Electro_ ]

Er is talent nodig om valse muziek mooi te laten klinken. Wolf beschikt er duidelijk niet over. Want een vreselijk gejank dit album. De gehele speelduur irritant. 0.5*

Misschien is het ook wel niet de bedoeling om het mooi te laten klinken?

Ik vind de titelsong toch wel geweldig hoor

The Childcatcher

Als het de bedoeling is om lelijk klinkende muziek te maken doe ik meteen mee. Ben ik ook best goed in namelijk.

Verkoopt dat wat ?

Hangt er vanaf.

Het is de kunst om lelijke klinkende muziek te maken die toch goed is.

Pff, dat ik nu pas op dit album stem.
'The Childcatcher' is maanden mijn meest gedraaide liedje geweest op Last.FM en staat nu nog steeds op een mooie 2e plaats.
The Childcatcher is dan ook het hoogtepunt van het album, maar Bloodbeat, Don't Say No en Wolf Song zijn ook harstikke fijn.
Zoveel gevoel zit er in deze liedjes, en zowel de rustige als ietwat chaotischere nummers vind ik fantastisch.
*4,5

Gelijk beloont met 4,5*, Patrick Wolf neemt je op dit album mee in een "Tour de Force".

Ik kom er werkelijk niet van los, hij blijft me achtervolgen. Patrick Wolf is gezegend met het talent zijn emoties in hysterische muziek om te zetten. Chaotisch, hysterisch maar toch vooral pijnlijk die teksten van meneer Wolf.

Zo hoor ik aan het begin van het titelnummer:

I was once a boy, 'til I cut my penis off

Nee, dit is geen "Bloodhound-Gang"-achtige tekst, er zit iets echts achter, iets dat me raakt.

Het wordt zo langzamerhand een van mijn favoriete albums, toen ik laatst op mijn Last.fm-pagina keek zag ik tot mijn verbazing dat Patrick Wolf 'ineens' 64 keer gespeeld was, tel daarbij de keren op dat ik dit album op mijn mp3-speler heb geluisterd en u begrijpt waarom dit album een "Tour de Force" is, je wordt geforceerd er naar te luisteren. En zo heb ik muziek het liefst.

Geweldig album. Een soort Xiu Xiu-light. Ik ben bang dat Wind in the Wires en The Magic Position me een klein beetje gaan teleurstellen als ik op de eerste post van aERodynamIC af ga. Die gekte en drukte vind ik juist zo geweldig aan Lycantrophy. Ik blijf dus lekker nog heel vaak dit album luisteren totdat ik de andere twee aandurf.

4,5*

Die daar wel op terug is gekomen

Ja, dat weet ik, maar die andere albums van hem zijn dan blijkbaar minder druk en zo?