Mark Knopfler - Golden Heart (1996)

Laatst weer eens gedraaid en hij greep me bij m'n strot.
En nu wel m'n favoriet van het moment.

Een mooie overstap van Dire Straits naar Mark Knopfler nu
alle ingredienten zitten in deze plaat
een meesterwerk!!!!

Na een tijd weer eens gedraaid en wat klinkt dat toch heerlijk, als je 'm een tijd niet hebt gehoord. Ik heb dit altijd een van de beste , zoniet de beste MK gevonden. Deze man kan mij met zijn gitaar af en toe flink kippenvel geven. Zijn handen bespelen de gitaar niet, maar zijn hart. Ik heb diverse dvd's van hem gezien en deze simpel geklede ziel tovert de mooiste muziek tevoorschijn en bespeelt het publiek met zijn verschillende soorten muziek , die probleemloos tevoorschijn haalt. Om met hem samen te spelen moet een feest zijn. Hij is gelukkig niet meer zo nukkig als vroeger. Maar even terugkomend op deze cd. Mijn parels: Done With Bonaparte, Rudiger, Nobody's Got The Gun, Je Suis Désolé en uiteraard Golden Heart!!!

Maar vooral die van Mark!

Natuurlijk Ad , de song Rudiger gaat over een man die echt bestaat en in Berlijn woont .
De beste man zit in een rolstoel en verzamelt handtekeningen .
Tijdens de Sailing To Philadelphia tour was Berlijn de enige stad waar Mark dit nummer speelde , speciaal voor hem .
Samen met Rudiger vind ik Nobody`s Got The Gun en Are We In Trouble Now tot het beste horen van dit album .

Mooi album, met goede liedjes. Helder geluid en prachtig gitaarspel van Knopfler. Klinkt geinspireerd en laat horen dat hij een prima songsmid is.
Hier val je geen buil aan.
Favorieten: Darling Pretty/Golden Heart/A night in Summer long Ago/Je Suis Desole/Rudiger/Done with Bonaparte en Are we in Trouble now.
Een afwisselend album dat prima thuishoort bij het beste wat de Dire Straits te bieden had.

Geen slecht solo-album van Mark Knopfler maar ik vind persoonlijk Dire Straits beter. De harmonie van de volledige groep mis ik hier een beetje. Niet dat dit iets afdoet aan Knopfler's solo werk, maar de volledige groep, met meerdere gitaren, vind ik voller. Sterke nummers op dit album vind ik " Golden heart " en " Je suis désolé "

Ik blijf nog steeds bij mijn reaktie van 15 dec. j.l. Na de eerste tonen van Darling Pretty was ik gelijk weer verkocht. Op dit album staan 14 "meesterlijke" composities. Je wordt van de ene emotie naar de andere geslingerd. Van rustig tot uptempo. Van blij tot uiterst gevoelig. Knopfler weet ieders snaar te raken. Dit is "by no means" een album van 13 in een dozijn. In mijn ogen de beste van Mark Knopfler. Beter zelfs dan menig Dire Straits album. Nummers als Golden Heart, A Nummer in Summer Long Ago, Done With Bonaparte, ja zelfs Darling Pretty zijn zo uitzonderlijk mooi, zonder de andere nummers tekort te doen. Het album, als geheel, staat als een huis. En tenslotte: Toen ik dit album afspeelde dacht nog even aan de gymleraar Van Herman, die hem een "trauma" bezorgde door dit album tot vervelings toe afspeelde en helaas overleden is. "All good people die young"!!! Herman, jij zult wel niet van gym gehouden hebben, denk ik

Nu begrijp ik waarom gebruiker Rudiger een groot Mark knopfler fan is. Track 11 van Golden Heart: "Rüdiger". Ik ben nog nooit een track, op welk album van welke artiest dan ook, tegengekomen met als titel: "Hans" .

Hup, op zoek dan naar

Harmen Fraanje Quartet - Sonatala

en

Theo Nijland - Bij Nader Inzien

Nu geen fan worden van Theo Nijland , he Hans .

Geweldig "debuut" Album van Mark Knopfler. als je het mij vraagt ook meteen beste solo album

Zeker te weten. Hét beste solalbum van Master Mark!!!

Ik ken zijn overige solo albums niet, maar deze is echt geweldig!!

Eigenlijk straf.... dat Knopfler speciaal voor user Rudiger nummer 11 schreef....
Het is nu wachten op een song genaamd "Father McKenzie" maar ik heb geduld.

Mooie plaat, erg afwisselend.

Mark Knopfler solo heb ik niet zo gevolgd dan Dire Straits maar dit album is wel een bewijs van zijn vakmanschap. De vergelijkingen met Dire Straits kun je niet vermijden vanwege de zeer karakteristieke stem en gitaarspel van Mark Knofler en sommige nummers doen mij sterk denken aan eerdere Dire Straits-hits (zoals Cannibals erg lijkt op Walk of Life) maar de songs zijn smaakvol en subliem gearrangeerd waarbij hij folk, rock en blues in een eigen vorm giet. Een sfeervol, relaxt en tijdloos album.

Mwoa, er staan een aantal prachtige nummers op, maar ook echt een paar waar ik helemaal niks aan vind. Ik heb m maar 1 keer beluisterd, dus ik kan me niet alles nog voor de geest halen, maar nummers als je suis desole en done with bonaparte vind ik draken, terwijl ik golden heart een prachtig nummer vind.

aardige plaat, maar niet bijzonder naar mijn mening

Een oordeel na één keer draaien zoals je zelf zegt is erg snel hoor.

Klopt absoluut, maar die nummers die ik opnoemde zullen nooit bij mij gaan groeien. Ik hou niet zo van die stijl, geef mij maar de brothers in arms/telegraph road stijl. Die hartverscheurende composities en solos. En echt tijd om dit nog een paar keer te draaien heb ik niet, want er valt nog zoveel muziek voor mij te ontdekken! Zo ook de andere solo platen van Mark Knopfler.

Songs als Nobody`s Got The Gun , Are We In TRouble Now en natuurlijk het schritterende nummer Rudiger vind ik van hetzelfde niveau als bv Brothers In Arms.

Ja idd, die nummers vind ik dan ook zeer goed

Aardig album, alleen staan er weinig nummers op die echt interessant zijn, waar ik voor in mijn auto bljif zitten bij wijze van spreken. Voor Don't You Get it en Done With Bonaparte rij ik dan wel weer een blokje om. Niet dat ik een auto heb/kan besturen maar je begrijpt wel wat ik bedoel.

Aardig album? Het is zijn allerbeste!!!!
Is tenminste mijn eigen mening!!!

Aardig album met wat Ierse invloeden. Er staan voor mij echter wel een aantal mindere nummers op. No Can Do, Vic and Ray, A Night in Summer Long Ago en Nobody's Got the Gun voegen voor mij niet veel toe. Done with Bonaparte vond ik in het begin wel aardig maar is live een beetje kapot gespeeld voor mij.

Are We in Trouble Now is echter geweldig. MK laat z'n Les Paul hier werkelijk prachtig klinken!

Dat is het mooie aan alle solo-albums van Mark: je kunt ze allemaal hetzelfde cijfer geven. Degelijk, dus 3,5

Na Dire Straits en de eerste vier soundtrackalbums kom ik bij de soloalbums. Zijn laatste vier albums ken ik nog niet; ik moet ze nog ontdekken, maar ik blijf de chronologie trouw en ben dus hier beland. Het is ook al jaren geleden dat ik naar de eerste solo-albums luisterde. Ik verwacht geen absolute meestercomposities meer zoals 'Tunnel of Love', 'Romeo and Juliet', 'Private Investigations' of 'Brothers in Arms'. Ik herinner me ook dat ik die eerste solo-albums wat te lang vond. Nu deze eerste deze namiddag tijdens het werken al drie keer gespeeld heeft, herontdek ik een heel warm album. 'Darling Pretty' is zo'n lief nummer met een heerlijke gitaar. 'Golden Heart' zo emotioneel. Eigenlijk staan er geen missers op, behalve 'Cannibals'. 'Don't You Get It' bevat swingend gitaarspel en de laatste vier nummers zijn ook al zo mooi. Toch wacht ik nog even met stemmen. Tot slot: respect voor de gymleraar van Herman. Had ik ooit maar zo'n leraar gehad.

Als ik de top 10 van rudiger bekijk, vermoed ik dat hij een Dire Straits & Mark Knopfler fan is.
Misschien moet ik me ook eens aan zo'n top wagen, maar ik vind dat zo verschrikkelijk moeilijk.

Intussen is de tijd gekomen om een stem te rechtvaardigen: 4 sterren voor dit sobere album met een warme sfeer.

Ik weet niet of Mark Knopfler de beste gitarist is en misschien (of wellicht) is dat niet zo, maar ik ken niemand die een warmere en gevoeligere sound uit de gitaar voortbrengt.