Ghostface Killah - Apollo Kids (2010)

Dit album begint direct goed met een harde track, waarin Ghost goed begint, Killah Priest gewoon hard komt en GZA fris oogt zoals meerderen hier al verteld hebben. Daarna vind ik het niveau iets inzakken dit vooral door de goede openings track. Superstar is daarom geen slechte track het is gewoon een mindere. Dit niveau blijft doorgaan t/m het nummer 2getha Baby dit vind ik zelf de track die mij het minst aanpreekt vooral omdat ik niet van dit soort nummers houd. Op dit nummer word dan wel weer een video clip op gemaakt wat ik altijd zo jammer vind maar misschien komt er nog een van In Tha Park. Het album komt dan weer in een stijgende lijn te zitten met het nummer Starkology wat ik een vette track vind, dit ook door de wat aparte beat. dit is een nummer waar je van moet houden of je vind het drie keer niks. na dit nummer komt toch wel de parel van deze plaat, In Tha Park. dit is zo'n lekkere track wanneer ik deze track hoor ben ik echt back in the days. daarna krijg je weer een mindere track maar hier vind ik de beat echt super nice. daarna komt er weer een stijging met Handcuffin' Them Hoes en Street Bullies. en als afsluiting 2 heerlijke tracks met Wu Features. De producties van dit album vond ik goed, aantal lekkere beats. De gast artiesten stelden mij niet teleur, zo vond ik dat Redman op Troublemakers echt super hard kwam. hiermee kom ik op een eindoordeel van 4* dit door de 2 wat mindere tracks waar ik niet van houd. ik had nog graag een nummertje met Inspecktah Deck gezien en nog een nummer met wat Wu features of hij had die 2 tracks weg moeten laten dan had ik het album waarschijnlijk 4,5* gegeven. Desalniettemin een lekkere plaat.

Met Apollo kids uit 2010 kwam Ghostface Killah weer aardig in de buurt van het niveau van zijn eerste twee albums (Ironman en Supreme Clientele),ruim tien jaar eerder.De plaat opent al direct sterk met Purified Thoughts ; fijne beat,mooie klassieke soul sample en bijdragen van GZA en Killah Priest.Ook nummers als Black Tequila,In tha Park en Troublemakers zijn van datzelfde hoge kaliber en er zijn er nog een aantal die redelijk dichtbij komen.
Minpunten van Apollo Kids is het feit dat sommige songs wel erg druk zijn en dat de flows niet allemaal even lekker lopen.Nu heb ik dat bij Ghostface Killah wel vaker maar nu vind ik het af en toe echt storend.
In zijn geheel slaat de balans voor dit album echter ruimschoots naar de positieve kant door,met dank aan de eerder genoemde uitschieters.
Sterke plaat.